Encamên lêgerînê
elmanın yarısı o, yarısı bu bnr bir elmanın yarısı o, yarısı bu
elmanın yarısı o, ya­rısı bu bnr bir elmanın yansı o, yarısı bu
elman 1. ji Elmanyayê (navdêr) kesên yan tiştên ji yan li Elmanyayê.
Herwiha: elmanî, eleman, elemanî 2. ilm wergirtin. Binêre; elimîn
elmanî 1. elmanyayî (navdêr) welatiyên Elmanyayê, mirovên ji koka xwe ve ji Elmanyayê, (navdêr, mê) zimanê Elmanyayê (ku herwiha bi taybetî li Nemse û Swîsreyê jî têt peyivîn û zimanek cermenî ye), (rengdêr) her tişta/ê Elmanyayê, gelê wê yan zimanê wê: Tirimpêlên elmanî pirr navdar in..
Herwiha: 1. kesa/ê ji Elmanyayê, alman, almanî, almanyayî, elman 2. zimanê Elmanyayê, almanî, almankî, elamankî, elemanî.
ji: elman + -î.
: elmanîtî
elmaniyet (navdêr, mê) sekûlarîzm, laîsîzm, siyaseta ku dibêje divê ku dîn û dewlet ji hev cuda bin anku dewlet li ser rêbazên dînî neyê birêvebirin.
Herwiha: elmanîtî.
ji wêjeyê: Wek her kurdêk, rojane çawdêrî sîyasetî Turkîya dekem, be taybetî le biwarekanî elmanîyet (laîsîzm) û dîmokrasî û hengawekan berew Ewropa û meseley kurd.(Erselan Bayîz: Siyasetî DTP û serincek, Nefel.com, 9/2007).
ji: Ji erebî: elmanî + -yet.
: elmaniyetparêz, elmaniyetxwaz
elmankî (Zazaki) (navdêr) elmanî
elmanya Serenav,mê, welatek e li Ewropayê.
Herwiha: Almanya, Almanistan.
Têkildar: elman, elmanî.
: elmanyayî
elmanzan (navdêr, mê) cermenzan.
ji: elman +-zan
elman German.
elmanî German (language)
elman Deutsche/r
elmanî deutsch
elmaniya Deutschland
elmanya federalî Bundesrepublik Deutschland
elman germana
elmanî germana
elmanya Germanio
Germanujo