Encamên lêgerînê
elim kedernak, elemnak rd
kedernak, elemnak rd
elimi sallasam ellisi, başımı sallasam tellisi bnr elini sallasa ellisi, başını sallasa tellisi
elimandî rd 1. öğretilmiş 2. alıştırılmış
elimandin m 1. öğretme, öğretiş 2. alıştırma
l/gh 1. öğretmek 2. alıştırmak
elimî rd 1. öğrenmiş 2. alışık, alışkın
elimîbûn m 1. öğrenmiş olma 2. alışıklık, alışkınlık
elimîn m 1. öğrenme, öğreniş 2. öğrenme (beceri, yetenek kazanma) 3. öğrenme (haber alma) 4. alışma 5. alışma (yadırgamaz duruma gelme) 7. alışma (etkisini yitirme)
l/gh 1. öğrenmek * dersa xwe bielime dersini öğren 2. öğrenmek (beceri, yetenek kazanmak) 3. öğrenmek (haber almak) * min lê kola, lê ez tu tiştekî neelimîm araştırdım ama hiç bir şeyi öğrenmedim 4. alışmak * elimiye zûrabûnê erken kalkmaya alışmış 5. alışmak (yadırgamaz duruma gelmek) * em elimîn der û dorê çevreye alıştık 6. alışmak (sürekli ister olmak) 7. alışmak (etkisini yitirmek)
elimandî (rengdêr) ya/yê ku hatiye elimandin
elimandin (lêker)(navdêr, mê) fêr kirin, hîn kirin, perwerde kirin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ئه‌لماندن. Tewîn: Lêker: -elimîn-.
Herwiha: elimandin, elmandin, elmandin.
Têkildar: elimîn, mielim.
ji: ilm + -andin.
: elimandî, elimîner, elimînerî
elimandin/dielimîne/ bielimîne 1. hîn kirin, edene fêr kirin 2. amojandin 3. perwerde kirin
elimandinî (navdêr, mê) perwerdeyî, tîmarkareyî, perweredakarî, fêrî, hûbûnî, hînbûnî.
ji: elimandin +-î
elimer (rengdêr) (navdêr) fêrber, hînber, kesa/ê ku hîn dibe anku fêr dibe anku dielime, dibistanî, şagird, xwendekar, telebe, kesa/ê ku li fêrgehekê tê fêrkirin.
Herwiha: elimer, elmer, elmer.
Têkildar: elimîner.
ji: elimîn - -în + -er.
: elimerî, elimerîtî, elimertî
elimerî (navdêr, mê) rewşa elimerbûnê.
ji: elimer + -î
elimî (rengdêr) fêr, hîn, perwerde, elimtî, hînbûyî, elimandin)
elimîn (lêker)(navdêr, mê) fêr bûn, hîn bûn, perwerde bûn, hînbûyî.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ئه‌لمین. Tewîn: Lêker: -elim-.
Herwiha: eliman, elimtin, eliman, elimîn, elimtin, elman , elmîn, elman, elmîn.
Têkildar: elimandin, mielim.
ji: ilm + -în.
: elimî
elimîn/dielime/bielime 1. hîn bûn, fêr bûn 2. amojîn 3. perwerde bûn *"devê ku elimiye viran, vala nasekine"
elimîner (navdêr) fêrker, perwerdeker, hînker, taşîner, mamoste, waneder, dersder, terbiyetder, wanebêj, lektor, mideris, dersbêj, terbiyeker, mielim.
Herwiha: elimîner.
ji: elimandin.
: elimînerî
elimînerî (navdêr, mê) rewşa elimînerbûnê.
ji: elimîner + -î
elimtî (rengdêr) fêr, hîn, perwerde, elimî, hînbûyî, elimandin)
elimandin (bielimîne) to teach
elimîn (bielime) to learn
elimandin erziehen
lehren
unterrichten
elimîn angewöhnen
lernen
sich gewöhnen
elimîn gewöhnen, sich ~ an
lernen
trainieren
elimandî rd. bandernaye, mûsnaye
elimandin lg. bandernayene, mûsnayene, bander kerdene, mojnayene
m. bandernayis, mûsnayis, banderkerdis n.
elimîn m. banderbîyayis, mûsayis, banderiyayis n.
rd. mûsaye, ritamazîyaye, tiryakî, muptela
lng. . mûsayene, banderîyene, bander bîyene, misayene
elimandin 가르치다 (kariçida)