Encamên lêgerînê
elem azar, ahên, al, elem m
azar, ahên, al, elem m
eleman 1. hêman 2. eleman (her mirovê ku di civatekê de dixebite) n
1. hêman 2. eleman (her mirovê ku di civatekê de dixebite) n
eleme 1. bêjandin, seridan, dawîtin, dabêtin, dawêştin m 2. seridandî rd 3. seridan sp/m
1. bêjandin, seridan, dawîtin, dabêtin, dawêştinm 2. seridandîrd 3. seridan sp/m
eleme sınavı ezmûna seridanê
ezmûna seridanê
elemek 1. bêjandin, seridandin, dawîtin, dabêtin, dawêştin, hilqewişandin *unu ele ard bêjîne 2. jibartin, raçav kirin (mec) 3. seridandin (ji bo ezmûn û pêşbirkan) 4. hilkirin (ji bo hilkirina ta û ben) 5. seri­dandin (ji bo pêşbirkê kirinê) l/gh
1. bêjandin, seridandin, dawîtin, dabêtin, dawêştin, hilqewişandin * unu ele ard bêjîne 2. jibartin, raçav kirin (mec) 3. seridandin (ji bo ezmûn û pêşbirkan) 4. hilkirin (ji bo hilkirina ta û ben) 5. seridandin (ji bo pêşbirkê kirinê) l/gh
element element kim/m
element kîm/m
elemge meqleb (alava ku gac pê tên hilkirin) m
meqleb (alava ku gac pê tên hilkirin) m
elemli azarde, azarî, biahên, elemoyî, elemdar, elemnak, bielem rd
azarde, azarî, biahên, elemoyî, elemdar, elemnak, bielem rd
elemsiz bêahên, bêêş, bêelem rd
bêahên, bêêş, bêelem rd
elem m elem
eleman nd 1. Alaman 2. rd Alaman (Alman halkına, Almanyaya özgü) 3. Alman tüfeği
b elaman
eleman (ii) n eleman, öğe, unsur
eleman kirin elaman çekmek, elaman demek
elemankî m Almanca
elemdar rd elemli, kederli
element kîm/m element
elemnak rd elim
elemoyî rd elemli, kederli
elemziratî m heder olma
elemziratî bûn l/ngh heder olmak
elem (navdêr, mê) êş, kul, derd, keder, keser, azar, ezyet, nexweşî, nesaxî, nêm,îltîhap.
ji: ji erebî الم (elem), hevreha aramî ܐܠܡܐ (elma, êlma: kerb, kîn).
: bêelem, bêelemî, bêelemîtî, bêelemtî, bielem, bielemî, bielemîtî, bielemtî, elemdar, elemdarî, elemdarîtî, elemdartî, elemder, elemderî, elemderîtî, elemdertî, elemî
eleman (navdêr)1. element 2. elman
eleman kirin (lêker)(Binihêre:) eleman
elemankî (navdêr, mê) Almankî, zimanê Almanan.
ji: eleman +-kî
elemankirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye eleman kirin
elemankirin (navdêr, mê) (Binihêre:) eleman
elemdar (rengdêr) biêş, bikul, biderd, bikeder, bikeser, biazar, biezyet, binexweşî, binesaxî.
ji: elem + -dar.
: elemdarî elemdarîtî elemdartî
elemdarî (navdêr, mê) rewşa elemdarbûnê.
ji: elemdar + -î
eleme (navdêr, mê) ala, perçem, bayrax.
ji: Ji erebî Tirkî: (navdêr)bêjandin, seridan, dawîtin, dabêtin, dawêştin seridandî
element (navdêr, mê) parçe, pirt, pirtik, par, pişk, insûr, hemû parçeyên ku tiştek jê pêk hatiye, madde.
Herwiha: eleman.
: elementî
elementî (navdêr, mê) rewşa elementbûnê.
ji: element + -î
elemî (navdêr, mê) rewşa elembûnê.
ji: elem + -î
elemnak (navdêr, mê) azarde, azarî, biahên, elemoyî, elemdar, bielem, kedernak.
ji: elem +-nak
elemoyî (navdêr, mê) azarde, azarî, biahên, elemdar, elemnak, bielem, kedernak.
ji: elem +-oyî
elem pain
elemdar (adj.) unhealthy, suffering
element cewher
hêman
şengist
elem m. derd, kul, tale, jan, kesere, xem, birîne, kedere, elem n.
eleman n. eleman, unsur n.
elemdar rd. keserin, axînin, dejin, derdin, jandar, kulin, elemdar, kederin, axîndar
element m. kîm. element n.
eleme vitiş (n), rovitiş (n)
elemek vitene, rovitene