Encamên lêgerînê
ego ez, xwe c
ez, xwe c
egoist xweperest, ezez, ezoperest, xodgam, xudbîn, egoîst rd
xweperest, ezez, ezoperest, xodgam, xudbîn, egoîst rd
egoistlik xweperestî, ezîtî, ezezî, ezoperestî, xodgamî, xudbînî, egoîstî m
xweperestî, ezîtî, ezezî, ezoperestî, xodgamî, xudbînî, egoîstî m
egoizm xweperestî, ezîtî, ezezî, xodgamî, xudbînî, egoîzm m
xweperestî, ezîtî, ezezî, xodgamî, xudbînî, egoîzm m
egosantrizm egosantrîzm (lênêrîna felsefeyî ya ku di dinyayê de ezîtiya ferd wekî navend dibîne) fel/m
egosantrîzm (lênêrîna felsefeyî ya ku di dinyayê de ezîtiya ferd wekî navend dibîne) fel/m
egotizm xwexwazi, egotîzm m
xwexwazî, egotîzm m
ego psî/m 1. ego, ben 2. fel ego, ben
egoîst rd egoist, bencil
egoîstî m egoistlik, bencillik
egoîstî kirin bencillik etmek
egoîzm m egoizm, bencillik
egoîzm kirin bencillik etmek
egosantrîzm fel/m egosantrizm, ben içincilik
egotîzm m egotizm, benlikçilik
ego (navdêr, mê) xwe, kesatî, şexsiyet.
Têkildar: egoîst.
Bide ber: egotîzm.
ji: Ji latînî ego (ez, min).
: alter ego, egoîst, egoîzm, egotîst, egotîzm, egoyî, sûperegoÎnglîzî (navdêr) ez, xwe, fêzTirkî (navdêr) ez , xwe. Latînî: Cînav, ez
egoîst (navdêr, mê) narsîst, xweperist, xwehez, xweheyran, ezez
egoîstî (navdêr, mê) xweperestî, ezîtî, ezezî, ezoperestî, xodgamî, xudbînî, xwedbînî, xudkamî, egoîzm, xwehezî.
ji: egoîst + -î
egoîzm (navdêr, mê) xweperistî, ezperistî, ezezî, pûtekirina bi berjewendiyên şexsî û paşguhkirina yên giştî, xwe zêde mezin yan giring hesibandin.
Têkildar: egoîst.
Bide ber: egotîzm.
ji: Ji latînî ego (ez), min + -îzm
egotîzm (navdêr, mê) xwexwazî, xwexwazi.
ji: egot +-îzm
egoyî (navdêr, mê) rewşa egobûnê.
ji: ego + -yî
egoismus ezîtî
ezotî
egoist pexil
pexîl
egoistisch ezperest
pexil
pexîl
xweperest
egoistisch sein timaî kirin
timatî kirin
egoîst rd. xoperest, egoîst, ezoez, ezperest, xowaz
egoîzm m. egoîz m., eztîye m.