Encamên lêgerînê
ego ez, xwe c
ez, xwe c
egoist xweperest, ezez, ezoperest, xodgam, xudbîn, egoîst rd
xweperest, ezez, ezoperest, xodgam, xudbîn, egoîst rd
egoistlik xweperestî, ezîtî, ezezî, ezoperestî, xodgamî, xudbînî, egoîstî m
xweperestî, ezîtî, ezezî, ezoperestî, xodgamî, xudbînî, egoîstî m
egoizm xweperestî, ezîtî, ezezî, xodgamî, xudbînî, egoîzm m
xweperestî, ezîtî, ezezî, xodgamî, xudbînî, egoîzm m
egosantrizm egosantrîzm (lênêrîna felsefeyî ya ku di dinyayê de ezîtiya ferd wekî navend dibîne) fel/m
egosantrîzm (lênêrîna felsefeyî ya ku di dinyayê de ezîtiya ferd wekî navend dibîne) fel/m
egotizm xwexwazi, egotîzm m
xwexwazî, egotîzm m
ego psî/m 1. ego, ben 2. fel ego, ben
egoîst rd egoist, bencil
egoîstî m egoistlik, bencillik
egoîstî kirin bencillik etmek
egoîzm m egoizm, bencillik
egoîzm kirin bencillik etmek
egosantrîzm fel/m egosantrizm, ben içincilik
egotîzm m egotizm, benlikçilik
ego (navdêr, mê) xwe, kesatî, şexsiyet.
Têkildar: egoîst.
Bide ber: egotîzm.
ji: Ji latînî ego (ez, min).
: alter ego, egoîst, egoîzm, egotîst, egotîzm, egoyî, sûperegoÎnglîzî (navdêr) ez, xwe, fêzTirkî (navdêr) ez , xwe. Latînî: Cînav, ez
egoîst (navdêr, mê) narsîst, xweperist, xwehez, xweheyran, ezez
egoîstî (navdêr, mê) xweperestî, ezîtî, ezezî, ezoperestî, xodgamî, xudbînî, xwedbînî, xudkamî, egoîzm, xwehezî.
ji: egoîst + -î
egoîzm (navdêr, mê) xweperistî, ezperistî, ezezî, pûtekirina bi berjewendiyên şexsî û paşguhkirina yên giştî, xwe zêde mezin yan giring hesibandin.
Têkildar: egoîst.
Bide ber: egotîzm.
ji: Ji latînî ego (ez), min + -îzm
egotîzm (navdêr, mê) xwexwazî, xwexwazi.
ji: egot +-îzm
egoyî (navdêr, mê) rewşa egobûnê.
ji: ego + -yî
egoismus ezîtî
ezotî
egoist pexil
pexîl
egoistisch ezperest
pexil
pexîl
xweperest
egoistisch sein timaî kirin
timatî kirin
egoîst rd. xoperest, egoîst, ezoez, ezperest, xowaz
egoîzm m. egoîz m., eztîye m.
egoîst -e, bencil, egoist
egoîst bîyene bencil olmak, egoist olmak
egoîstî (m) bencillik, egoistlik
egoîstîye (m) bencillik, egoistlik