Encamên lêgerînê
efendî n 1. efendi (eğitim görmüş kişi için özel adlardan sonra kullanılan unvan) 2. efendi (günümüzde bey unvanından farklı olarak özel adlardan sonra kullanılan ikinci derecede unvan) 3. efendi (buyruğu yürüyen, sözü geçen kimse) 4. efendi (koca anlamında) * efendiyê me êdî bi şev jî nayê malê bizim efendi artık geceleri de eve gelmiyor 5.rd efendi (saygıdeğer, çelebi) * yekî efendî ye efendi bir adamdır 6.rd paşa (uslu, ağır başlı)
efendî efendî paşa paşa * efendî efendî ji xwe re rûniştiye nanê xwe dixwe paşa paşa oturmuş yemeğini yiyiyor * wekî efendiyan efendi efendi * mîna efendiyan di rehetiyê de bûn efendi gibi yaşamak
efendîtî m efendilik
efendîwarî rd/h efendice
efendî (rengdêr) (navdêr) hêja, rêzdar, birêz, mamoste, seyda: Elî efendî, de kerem ke!, camêr, qenc, rind, xweşmirov, beg, axa, mîr, malmezin.
Herwiha: efindî.
ji: ji yunanî αφέντη (afêntî) ji yûnaniya kevn αὐθέντης (authentēs) ji αὐτός (autos: xwe, oto-) + ἕντης (hentēs) ji Proto-hindûewropî senh₁- ku herwiha serekaniya συνέντης (sunentēs: alîkar, hevkar) e..
: efendiyane, efendîtî
efendîtî (navdêr, mê) rewşa efendîbûnê.
ji: efendî + -tî
efendîwarî (navdêr, mê) efendiyane, wekî efendiyan, bi efendîkî.
ji: efendî +-warî
efendî m. westernized gentleman.
efendîtî f. gentlemanliness
efendî höflich
kultiviert
efendîtî m. efendîyîye, efendîyênî m.
efendîyane rd. efendîyane, efendîkî