Encamên lêgerînê
edilîn m 1. düzelme (kötü, bozulmuş bir durumda iken düzenli bir duruma gelme) 2. düzelme 3. iflah olma, ihya olma 4. serpilme, serilip serpilme (gelişme, büyüme, evlilik çağına gelme) 5. şenelme (bitki için, gelişme, büyüme, serpilme) 6. demlenme, kıvamına gelme (pilav vb. için) 7. adama dönme (veya benzeme) 8. mec terbiyesine takınma, rahat durma (şimarmama) 9. uslanma
l/ng 1. düzelmek (kötü, bozulmuş bir durumda iken düzenli bir duruma gelmek) * dev ji kurmên xwe yên nepak berde û hinekî biedile kötü huylarından vazgeçip biraz düzel 2. düzelmek * tu xeman mexwe, di nêzik de wê kurik biedile sen merak etme, yavrucak yakında düzelir 3. iflah olmak, ihya olmak 4. serpilmek, serilip serpilmek (gelişmek, büyümek, evlilik çağına gelmek) * keçik mezin bûye, ediliye kız büyümüş serpilmiş 5. şenelmek (bitki için, gelişmek, büyümek, serpilmek) * şaxên ku me par ew danîbûn edilîne geçen sene diktiğimiz fidanlar şenelmiş 6. demlenmek, kıvamına gelmek (pilav vb. için) 7. adama dönmek (veya benzemek) * piştî ku xanî hate boyaxkirin edilî ev boyanınca adama döndü 8. mec terbiyesine takınmak, rahat durmak (şimarmamak) * bitebite, bi edile ji xwe re biraz da terbiyene takın yahu 9. uslanmak * kurik ediliye çocuk uslanmış
edilîn (lêker)(navdêr, mê) edil bûn, hilû bûn, rast bûn, bûn rastgeh, pan bûn, pehn bûn, kend û kosp lê neman, çalên wê hatin dagirtin û girikên wê herrifîn, çareser bûn, hel bûn, kêmasî lê neman.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ئه‌دلین.
Herwiha: edilîn. Tewîn: -edil-.
Têkildar: edilandin.
ji: edil + -în.
: ediliyayî, edilî
edilîn/diedile/biedile 1. bi cih bûn 2. dewisîn 3. civîn û çêbûn
edilîn sich korrigieren
edilîn lng. . îflah bîyene, wes bîyene, sîfa vînitene, qenc bîyene
lng. kamîlîyene, xama bîyene, balix bîyene, kamil bîyene