Encamên lêgerînê
edet m âdet, ay başı
edet (navdêr, nêr) baw, texlîd, norm, asa, kultûr irf, baw, texlîd, norm, asa, çande, kultûr, awayê normal yê rabûn û rûniştina mirovekê/î yan civakekê, şêweyê asayî yê birêvebirina karûbaran yan karûbarekî di civakekê de.
Herwiha: adet, adet, edet.
ji: ji erebî عادة (adet), hevreha aramî ܥܝܕܐ (iyaða). Bo guherîna A-ya erebî di kurdî de bi E, bide ber seet ji erebî sae(t).
: adî, edetî 2. lib, heb, kit (navdêr, nêr) lib, heb, kit, hejmar, jimar
edet kirin (lêker) pêşe kirin.
ji: edet + kirin
edeten (hoker) normal, li gor edetî.
ji: Ji erebî: edet + -en
edetî (rengdêr) asayî, normal, adî, li gor edetan yan edetî, ne taybet, ne xas, ne ecêb, ne xerîb, ne nedîtî, ne seyr, ne sosret.
Herwiha: adetî, adetî, edetî.
ji: edet + -î.
: edetiyî
edetkî (navdêr, mê) adetî.
ji: edet +-kî
edetparêz (navdêr, mê) adetperest, rastgir, kevneperest, parêzkar.
ji: edet +-parêz
edetperest (navdêr, mê) gerdîşperest, kevneşoperest, bastanparêz, kevneperest, kevneparêz, muhafizekar, adetparêz, rastgir, parêzkar.
ji: edet +-perest
edetperestî (navdêr, mê) gerdîşperestî, kevneşoperestî, bastanparêzî, kevneperestî, kevneparêzî, muhafizekarî.
ji: edet +-perestî
edet habit, custom, tradition
edetî traditional, customary
edet Brauch
Gewohnheit
Sitte