Encamên lêgerînê
eda (I) 1. helwest 2. naz, îşwe 3. awa, şêwaz, awayê vegotinê m (II) 1. dan, anîn cih 2. eda (ji bo nimêjê) m
1. dan, anîn cih 2. eda (ji bo nimêjê)m
eda (i) 1. helwest 2. naz, îşwe 3. awa, şêwaz, awayê vegotinê m
eda etmek 1) dan, anîn cih *borcunu eda etti deynê xwe da 2) eda kirin, anîn cih (ji bo nimêjkirinê)
1) dan, anîn cih * borcunu eda etti deynê xwe da 2) eda kirin, anîn cih (ji bo nimêjkirinê)
edalı 1. helwestdar 2. nazdar, îşwebaz rd
1. helwestdar 2. nazdar, îşwebaz rd
edat daçek, pêrbest, bemav, edat rz/m
daçek, pêrbest, bernav, edat rz/m
edat fiili lêkera daçekî rz
lêkera daçekî rz
edat takımları komdaçek rz
komdaçek rz
edat tümleci têrkera daçekê rz
têrkera daçekê rz
edatî şebeh daçeka dirûvpêxistinê wj/nd
edatî şebeh daçeka dirûvpêxistinê wj/nd
edatlı daçekdar, bi daçek rz/rd
daçekdar, bidaçek rz/rd
eda m eda (namaz için)
eda (i) m anne (çocuk dilinde)
eda kirin l/gh 1. kılmak, namaz kılmak 2. ifa etmek, ödemek
eda etmek
edab m 1. irin, cerahat 2. akıntı (hastalık sebebiyle vücudun bir yerinden sulu madde akması)
edab girtin l/gh irinlenmek
irin kapmak
edabgirtin m irinlenme
edakirin m 1. kılma, namaz kılma 2. ifa etme, ödeme
edalet m 1. adalet, türe 2. adalet (adaleti yerine getiren devlet kuruluşları) 3. adalet (herkese kendine uygun düşeni, kendi hakkı olanı verme)
edalet pêk anîn adalet dağıtmak
edalet xistin nav xelkê (halka) adalet dağıtmak
edaleta civakî (an jî sosyal) sosyal adalet
edaletnas nd/nt âdil
edaletperwer rd âdil
edaletxwaz nd/nt adalet yanlısı, adaletçi
edaletxwezî m adalet yanlılığı, adaletçilik
edap bnr edab
edat rz/m edat
edawet m olay, mesele
eda (navdêr, mê) kirin, bicihanîn (bi taybetî tiştek li dema wê/wî, wek nivêjekê berî ku nivêja li dû wê bibe), sinc, rewişt, exlaq, dayik.
Bide ber: qeza.
Bide ber: ade, êdî.
Bikaranîn: Lêker: eda kirin. Navdêr: edakirin Rengdêr: edakirî.
: edaker, edakerî
edab (navdêr, mê) nêm, cerahet, zox, zoxav, çirk, givirt, sijî, avnêm, lêm, avxwîn.
Bikaranîn: Lêker: edab girtin. Navdêr: edabgirtin
edab girtin (lêker)(Binihêre:) edab
edabgirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) edab
edabî (navdêr, mê) kêmî.
ji: edab +-î
edabkirin (navdêr, mê) nêrnkirin.
ji: edab +kirin
edad (navdêr, mê) daçek, pêrbest, bernavk.
Herwiha: edat.
Bide ber: adet, edet
edaker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê eda dike.
ji: eda + -ker
edakerî (navdêr, mê) rewşa edakerbûnê.
ji: edaker + -î
edakirî (rengdêr) (Binihêre:) eda
edakirin (navdêr)(Binihêre:) eda
edalet (navdêr, mê) dad, heqî, hiqûq, dadmendî, qanûn, zagon, yasa, dadperwerî, heqîqet, diristî, rastî, maf.
Herwiha: edalet.
Têkildar: adil, edil.
Bide ber: doz, maf, darizandin.
: bêedalet, bêedaletî, edaletî
edaletî (navdêr, mê) rewşa edaletbûnê.
ji: edalet + -î
edaletperwer (navdêr, mê) dadmend, dadwer, dadperwer, adil.
ji: edalet +-perwer
edaletxwaz (rengdêr) dadmend, dadperwer, adil, dadxwaz, biedalet
edalî (rengdêr) dadî, hiqûqî, têkildarî edaletê, dadmendî, qanûnî, zagonî, yasayî.
ji: Ji erebî, têkildarî adil, edalet
edar (rengdêr) bêeman, zalim, bêînsaf, bêmerhmet, dilkevir.
ji: e +-dar
edav daringeke nîvreq û sipî ye, dema kulbûna birînan yan di nava pirsikan da kom û peyda dibe, kêm,zûxav
edab (f.) pus
edalet Bınöre: dad
(f.) justice
edalet Gerechtigkeit
Gleichheit
Recht
eda m. ralewîyayis, tewr, eda, tavr n.
edab m. ricaw, rêm, îzra, rîm, lêm, leym, lîm, rîem, reym n.
edab girtin lng. . ricawgirewtene, rêm girewtene
edabgirtin m. ricawgirewtis, rêmgirewtis n.
edalet m. edalet, dad n.
edaleta sosyal edaletê komelî, edaletêsosyalî, sosyaledalet n.
edaletperwer rd. edaletperwer, adit, dadmend, dadperwer, edîl
edat m. rz. pêrabestox, edat, pirabestox n.
edalet adalet
edat edat
ilgeç
edatê negatîfîye olumsuzlama edatı