Encamên lêgerînê
durû iki yüzlü, riyakâr.
rd iki yüzlü, riyakâr
durûtî m iki yüzlülük, riya
durûyî m iki yüzlülük, riyakârlı
durû 1. munafiq 2. riyakar
(rengdêr) şatir, hîlebaz, lêbok, sixtekar, şalûz, cembaz, derewîn, virrek, ne rastgo, ne wefadar, minafiq, kone, xapîner, xapînok, şeytan, gelac, derewker.
Herwiha: durwî, dûrû.
ji: du + rû.
Bikaranîn: Lêker: durû bûn, durû kirin. Navdêr: durûbûn, durûkirin Rengdêr: durûbûyî, durûkirî.
: durûtî
durû bûn (biwêj) li cem her kesî wekî rewşa wan helwest nîşan dan. ji ber ku lawê apê min durûtiyan dike, em gelek caran dikevin tengasiyê.
durû kirin (lêker)(Binihêre:) durû
durû yî (navdêr, mê) rûbazî, durû, salos.
ji: durû +-yî
durûbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) durû
durûbûyî (rengdêr) (Binihêre:) durû
durûkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye durû kirin
durûkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) durû
durûnge (navdêr) cihê alifkirinapez, dange.
durûtî 1. munafiqtî 2. riyakarî
(navdêr, mê) riyakarî, çîvokî, bêexlaqî, derewînî, melaqî, dudevîtî, bincamî, durûbûn, kiryar û reftarên kesên durû.
Herwiha: durûyî, durûyîtî.
ji: durû + -tî.
Bikaranîn: Lêker: durûtî kirin. Navdêr: durûtîkirin Rengdêr: durûtîkirî
durûtî kirin (lêker)(Binihêre:) durûtî
durûtîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye durûtî kirin
durûtîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) durûtî
durû hypocritical.
durûtî f. hypocrisy
durû heuchlerisch
scheinheilig
zweigesichtig
zweischneidig
durûtî Heuchelei
Scheinheiligkeit
Zweischneidigkeit
durû rd. dirî, rîyakar, difek
durûtî m. dicîyîye, rîyakariye, dirîyênî, riyakarênî, rîya m.
durûv m. diruf n.