Encamên lêgerînê
dostanî dostluk.
m dostluk, ahbaplık
dostanî (yek) xistin ayağına çelme takm(birinin işinden yükselmesine engel olmak)
dostanî danî n dostluk kurmak
dostanî kirin dostluk etmek, ahbaplık etmek
dostanî pê re danîn (biriyle) dostluk kurmak
dostanî pê re hebûn (biriyle) geçmişi olm(biriyle eskiye dayanan dostluğu olmak) (bi)
dostanîya kevn pê re hebûn (biriyle) geçmişi olm(bir durumun daha önce geçmiş bir evresi olmak)
dostanîya ku dirêj bike ji birayê mirov çêtir e her şeyin yenisi, dostun eskisi
dostanî 1. hogirtî 2. razdarî *"dostaniya dostê xwe berde, lê dostaniya dostê bavê xwe bermede"
(navdêr, mê) dostbûn, hevalî, biraderî, kirîvî, hogirî, hevrêtî, hevbendî, hevgirî, yaranî.
Herwiha: dostahî, dostatî, dostayî, dostî , dostînî, dostîtî.
Têkildar: dostane.
ji: dost + -î.
Bikaranîn: Lêker: dostanî kirin, dostanî danîn. Navdêr: dostanîkirin, dostanîdanîn Rengdêr: dostanîkirî
dostanî danîn (lêker)(Binihêre:) dostanî
dostanî kirin (lêker)(Binihêre:) dostanî
dostanîdanîn (navdêr, mê) (Binihêre:) dostanî
dostanîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye dostanî kirin
dostanîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) dostanî
dostanî kirin lg. . dostîye kerdene, ehbabîye kerdene, dostênî kerdene, embazîye kerdene, hevalênî kerdene