Encamên lêgerînê
dost dost.
1. dost, dostik, hogir (hevalê ku jê tê hezkirin, pê tê bawerkirin, dijraberê neyar) nd/nt 2. dost, hogir (kesê ku xweş li hev dikin, têkiliyeke baş di navbera wan de heye) *iki dost devlet du dewletên dost rd 3. dostik, yar, çîntaş (mêr an jî jina ku ji derî zewacê bi yekî re têkilî datîne) *adam kendine bir dost tutmuştu mêrik ji xwe ra dostikek girtibû nd/nt 4. dost (ji bo ajelên ku zehf bi xwediyê xwe ve ne) *köpek insan dostudur kûçik dostê mirov e nd/nt 5. mirî, hezker (kesê ku eleqeya wî ji tiştekî re zehf e) *kitap dostu hezkirê pirtûkan nd/nt
1. dost, dostik, hogir (hevalê ku jê tê hezkirin, pê tê bawerkirin, dijraberê neyar) nd/nt 2. dost, hogir (kesê ku xweş li hev dikin, têkiliyeke baş di navbera wan de heye) * iki dost devlet du dewletên dostrd 3. dostik, yar, çîntaş (mêr an jî jina ku ji derî zewacê bi yekî re têkilî datîne) * adam kendine bir dost tutmuştu mêrik ji xwe ra dostikek girtibû nd/nt 4. dost (ji bo ajelên ku zehf bi xwediyê xwe ve ne) * köpek insan dostudur kûçik dostê mirov e nd/nt 5. mirî, hezker (kesê ku eleqeya wî ji tiştekî re zehf e) * kitap dostu hezkirê pirtûkan nd/nt
dost ağlatır, düşman güldürür (veya dost sözü acıdır) ê ku te da girinê dostê te ye, ê ku te da kenandinê neyarê te ye, gotina rast tehl e
ê ku te da girînê dostê te ye, ê ku te da kenandinê neyarê te ye, gotina rast tehl e
dost başa, düşman ayağa bakar nexweşê mirov li pê dostê mirov serê mirov dinêre
nexweşê mirov li pê dostê mirov serê mirov dinêre
dost düşman (veya dosta düşmana) ji dost û neyaran re, ji dinya alemê re
ji dost û neyaran re, ji dinya alemê re
dost edinmek ji xwe re dost çêkirin
ji xwe re dost çêkirin
dost kara günde belli olur roja reş dost kifş dibe
roja reş dost kifş dibe
dost kazığı qazoxê dostan
qazoxê dostan
dost olmak bûn dost, bûn hogir
bûn dost, bûn hogir
dost tutmak ji xwe re dostik girtin (an jî çêkirin) (ji bo jin an jî mêrê ku bi dostik û yar e)
ji xwe re dostik girtin (an jî çêkirin) (ji bo jin an jî mêrê ku bi dostik û yar e)
dosta düşman karşı li hember dost û neyaran
li hember dost û neyaran
dostane dostane, yariyane, hogirane h
dostane, yariyane, hogirane h
dostça dostane.
dostane, hogirane, bi dostanî, bi dostkî h
dostane, hogirane, bi dostanî, bi dostkî h
dostlar alışverişte görsün (diye) di çav (yekî) de kirin
di çav (yekî) de kirin
dostlar başına bila li serê dostan be
dostlar başına bila li serê dostan be
dostlar başından ırak! dûrî avacihan be!
dûrî avacihan be!
dostluk dostanî.
dostanî, dostî, dostîtî, hogirî m
dostanî, dostî, dostîtî, hogirîm
dostluk başka alış veriş başka bira bira ye bazar cuda ye
bira bira ye bazar cuda ye
dostluk etmek dostanî pê re danîn
dostanî pê re danîn
dostluk kantarla alış veriş mıskalle bira bira ye bazar cuda ye
dostluk kurmak dostanî danîn, dostanî pê re danîn
dostanî danîn, dostanî pê re danîn
dostsuz bêdost, bêyar, bêdostik, bêhogir rd
bêdost, bêyar, bêdostik, bêhogir rd
dostun attığı taş baş yarmaz dostê mirov bibe kevir, serê mirov naşikêne
dostê mirov bibe kevir, serê mirov naşikêne
dost nd/nt 1. dost (sevilen, güvenilen, yakın arkadaş, gönüldaş) 2. rd dost (iyi geçinen, aralarında iyi ilişki bulunan) * du dewletên dost iki dost devlet 3. (bazı hayvanların sahibine gösterdiği sevgi için kullanılır) * kûçik dostê mirov e köpek insan dostudur 4. dost, yar, sevgili (erkek veya kadının evlilik dışı ilişki kurduğu kimse) * mêrik ji xwe ra dostek girtibû adam kendine bir dost tutmuştu 5.n oynaş, kırık (kadının töre ve yasalara aykırı olarak ilişki kurduğu erkek) * dostê jinikê ye kadının oynaşı
dost be jî pişta xwe pê girê nedin güvenme dostuna saman doldurur postuna
dost ji xwe re çêkirin (an jî dîtin) boynuz dikmek (kadın başka erkekle ilişki kurarak kocasını aldatmak)
dost li serê meriv neyar ji par re li meriv dinêrin dost başa düşman ayağa bakar
dost û dijmin yâr ü ağyar
dost û heval eş dost
dost û neyaran re dost düşman (veya dosta düşmana)
dostan bnr distan (II)
dostane h dostça, dostane
dostanî dostluk.
m dostluk, ahbaplık
dostanî (yek) xistin ayağına çelme takm(birinin işinden yükselmesine engel olmak)
dostanî danî n dostluk kurmak
dostanî kirin dostluk etmek, ahbaplık etmek
dostanî pê re danîn (biriyle) dostluk kurmak
dostanî pê re hebûn (biriyle) geçmişi olm(biriyle eskiye dayanan dostluğu olmak) (bi)
dostanîya kevn pê re hebûn (biriyle) geçmişi olm(bir durumun daha önce geçmiş bir evresi olmak)
dostanîya ku dirêj bike ji birayê mirov çêtir e her şeyin yenisi, dostun eskisi
dostê ji dil û can can dostu
dostê kevn ji birayê mirov çêtir e her şeyin yenisi, dostun eskisi
dostê malbatê aile dostu
dostê mirov bibe kevir, serê mirov naşikêne dostun attığı taş baş yarmaz
dostê roja reş kara gün dostu
dostê roja teng kara gün dostu
dostê roja teng nîn e düşenin dostu olmaz
dostê roja xweş (an jî baş) iyi gün dostu
dostî m dostluk
dostik nd/nt 1. dost, dostcuk (sevilen, güvenilen, yakın arkadaş, gönüldaş) 2. kardeşlik (kardeş kadar yakın sayılan) 3. dost, yar, sevgili (erkek veya kadının evlilik dışı ilişki kurduğu kimse) * mêrik ji xwe ra dostikek girtibû adam kendine bir dost tutmuştu 4.m kapama, oynaþma, metres, gaco, aşna fişne ez bi xwe re dostikê nagerînim ben gaco taşımam 5.m oynaş (kadın için ) * qet şerm nake dostika xwe tîne malê oynaşını utanmadan evine alıyor 6.n kırık (kadının töre ve yasalara aykırı olarak ilişki kurduğu erkek)
dostik girtin kapatm (bir kadınla nikâhsız yaşamak)
dostik ji xwe re çêkirin kocasını başka erkekle aldatmak
dostikên hev ahbab çavuşlar
dostikî m 1. dostluk 2. metreslik, oynaşlık, aşna fişnelik
dostiktî bnr dostikî
dostînî m dostluk
dostîtî m dostluk
dostkî h dostça, tostane
dosto b ahbap (seslenme sözü olarak)
dostxuya rd dost görünen (kimse)
dost 1. hogir 2. razdar *"dijminê dijminê mirovî, dostê mirovî ye"
(navdêr) kesên ku hev dinasin û têkiliyên baş li gel hev hene û ji hev hez dikin, yar, keç û kurrên yan jin û zelamên ji hev hez dikin lê ne jin û mêrê hev in.
Herwiha: dust dûst.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: دۆست.
Hevwate: heval, birader, hevrê, yar.
Dijwate: dijmin, neyar.
Bide ber: lêzim, nas, xizm.
ji: Ji Proto-hindûewropî ǵews- (tam kirin; jê hez kirin) > ǵéwstus (çêj, tam; hez), Proto-aryayî jewşter-, hevreha kurmancî çêj, avestayî zewşe-, farisiya kevn dewşter-, pehlewî dost, farisî دوست (dûst), soranî دۆست, zazakî dost. (Dost ya tirkî ji zimanekî îranî hatiye deynkirin.) Herwiha hevreha latînî gustus (çêj, tam) > îtalî û spanî gusto, frensî goût, gout; inglîzî choose (bijartin) û cost (awa wek di at all cost de bi çi awayî be jî)....
Bikaranîn: Lêker: dost bûn, dost kirin. Navdêr: dostbûn, dostkirin Rengdêr: dostbûyî, dostkirî.
: dostane, dostanî, dostî, dostînî, dostgir, dostgirî
dost bûn (lêker)(Binihêre:) dost
dost kirin (lêker)(Binihêre:) dost
dost li pêşiya mû dipeyive û dijmin li paş mû dipeyive gotina pêşiyan wekî dost ji dijmin jî ku bi mirov re dipeyive pir zirav dide ber mirov. lêbelê sînorek heye, heke mirov zanibe wîsînorê zirav mirov dê zanibe ku kî dost e kî dijmin e.
dost nade, dijmin jî navê (biwêj) rewşa xeter e. ji bo têkiliyên bazirganî û alîkariyê tê bikaranîn. dost mule, dijmin jî nayê. jixwe dijmin têkildar nabe, lê heke dost û lêzim jî tiştekî nekin wê çawa be halê me?
dost û dijmin nas kirin (biwêj) rasteqînî ditin. êdî keça min jî niezin bû û dost û dijminê xwe nas dike.
dostane (rengdêr) hevalane, yarane, wek dostan.
Bide ber: dostanî.
ji: dost + -ane.
Bikaranîn: Lêker: dostane bûn. Navdêr: dostanebûn
dostane bûn (lêker)(Binihêre:) dostane
dostanebûn (navdêr, mê) (Binihêre:) dostane
dostaneyî (navdêr, mê) sidq, jidilî, samîmiyet.
ji: dostane +-yî
dostanî 1. hogirtî 2. razdarî *"dostaniya dostê xwe berde, lê dostaniya dostê bavê xwe bermede"
(navdêr, mê) dostbûn, hevalî, biraderî, kirîvî, hogirî, hevrêtî, hevbendî, hevgirî, yaranî.
Herwiha: dostahî, dostatî, dostayî, dostî , dostînî, dostîtî.
Têkildar: dostane.
ji: dost + -î.
Bikaranîn: Lêker: dostanî kirin, dostanî danîn. Navdêr: dostanîkirin, dostanîdanîn Rengdêr: dostanîkirî
dostanî danîn (lêker)(Binihêre:) dostanî
dostanî kirin (lêker)(Binihêre:) dostanî
dostanîdanîn (navdêr, mê) (Binihêre:) dostanî
dostanîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye dostanî kirin
dostanîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) dostanî
dostbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) dost
dostbûyî (rengdêr) (Binihêre:) dost
dostê bav û kalan bûn (biwêj) dostê kevin û qewîm bûn. em her dem bi wê malbatê bawer bûn, çimkî ew dostên me yen bav û kalan in.
dostê bava nabin dijminê lawa gotina pêşiyan ev gotin jî gotinek feodalî ye wekî gelek gotinên pêşiyan di dema feodalî de hatiye gotin. lewre îro rewş cûdaye, dijminê bavan dibin dostên lawan û dostên bavan jî dibe ku bibin dijminê lawan.
dostê bêaqil barê piştê ye gotina pêşiyan dostê mirov heke bêaqil be ji mirov re dibe asteng û bar. ji ber dostaniyê jî divê mirov alîkariyê jî bike. demaserê dostê mirov î bêaqil di teşqeleyê keve mirov jî alîkariyê pê dike û serê mirov jî pê re dikeve teşqeleyan.
dostê kevin hespê zînkirî ye gotina pêşiyan hespê zînkirî be nikare devê xwe tevbide û xwarinê bixwe. dostê kevin jî zînkirî ye, nikare li himber dostê xwe îkevin bipeyîve û xerabiyê pê bike.
dostê min dijminê postê min gotina pêşiyan dost carinan bi xayînî benda mirov dikevin û tirba mirov dikolin, li dijminê wiha divê miqatebe, dijminê ku dostxuya dibe.
dostê min, dijminê postê min (biwêj) ji bo wan kesan tê gotin ku weke dost tên binavkirin, lê xayîn û qeleş in. hay lo loi haylo lo! çi dost, çi dost? dostê min, dijminê postê min!
dostê qûnê dijminê serî bûn (biwêj) tenê li hewcedariya xwe ya zayendî (cinsi) fikirîn. erê vê gavê li wê xwedî derdikeve lê xwedê dizane ne dost e. tenê dostê qûnê, dijminê serî ye.
dostê roja reş bûn (biwêj) ji bo dostên rasteqîn û sadiq tê gotin. ya xwedatî, zîrek dostê me yê roja teng e.
dostê te bigirîne baş e, ne ê te bikenîne gotina pêşiyan ev tê wê vateyê ku dostê di her mercî de rastiyê ji mirov re bibêje baş e. lewre ji bo mirov di demeke kurt dekêfê bike û dû re mirov pê bihese ku ne wiha ye, wê demê hê nebaş e û mirov bê tevdîr dimîne.
dostê te dost be, dijminê te kor be (biwêj) lawo înşelah dostê te dost be, dijminê te kor be. (dia)
dostgir (navdêr, mê) kesê/a dostan digire.
ji: dost + -gir
dostgirî (navdêr, mê) karê dostgiriyê.
ji: dostgir + -î
dostî 1. dostbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) dostanî 2. dost (nêr) (navdêr, nêr) forma tewandî ya nêr ji peyva dost: Ma tu wî dostî nabînî?.
: dost + -î
dostik (navdêr) kesa/ê ku jina yan mêrê kesekî ye lê yara kesek din e û têkiliyên zayendî li gel kesa/ê ku ne jina yan mêrê wê ye hene.
Herwiha: dost.
ji wêjeyê: Têkiliya zayendî (cinsî) bû sedema ku biskop Ilkka Kantola, 47, dev ji meqamê xwe berde. Çar sal û nîvan têkiliya wî ya zayendî hebû. Dostika wî bi xwe jî keşe ye û herweha wê mêrê xwe yê keşe jî dixapand.(Avestakurd.net, jêwergirtin 8/2009).
ji: dost + -ik.
: dostikane, dostikî, dostikîtî, dostiktî
dostik girtin (lêker) yar girtin.
ji: dostik + girtin
dostikane (rengdêr) bi awayekî biskop.
ji: biskop + -ane
dostkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye dost kirin
dostkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) dost
dost (kevn.) kesê duyem yê yekhejmar yê do’yê.
dost (n.) friend
friend.
dostane friendly.
dostayetî f. Friendship
dost Freund
dostanî Freundschaft
dost n. birak, dost, yar n.
m/n. dost, yar, sinas, duest n.
dost anî m. dostîye, embazîye, ehbabîye, hevalîye, dostênî, ehbabênî m.
dost bûn lng. dost bîyene, yar bîyene
dost girtin g. birak girewtene, dost girewtene
dost kirin lg. birak kerdene, dost kerdene
dost û heval nas û dost, dost û embaz, dost û heval
dostane rd. dostane, dostkî
dostanî kirin lg. . dostîye kerdene, ehbabîye kerdene, dostênî kerdene, embazîye kerdene, hevalênî kerdene
dostî m. dostîye, dostênî m.
dostik m. birake, doste, yare, metrese m.
dostikî m. birakîye, dostîye, metresîye, birakênî, metresênî m.
dost 1)birak, -e; destebira, -ye 2)dost, -e 3)yar, -e
dostluk 1)birakîye (m), destebirayîye (m) 2)dostîye (m), dostî (m) 3)yarîye (m)
dost dost, heval, birader, hevrê
yar, evîndar
dostane dostane, ji dil, dilsozane, bi dostînî, bi hevaltî
yarane, bi evîndarî
dostanetî dostî, dostînî, dostanetî, hevaltî, hevalînî, biraderî
yaretî, evîndarî
dostênî dostî, dostînî, dostanetî