Encamên lêgerînê
doşek döşek.
m 1. döşek 2. harman yerine serilen ot demeti yığını 3. yuna, belleme
doşekçe m minder
doşek (navdêr, mê) metîl, nivîna nerm ya ku mirov li ser xewê dike yan jî wek din li ser pal dide, nivîn.
Herwiha: doşeg.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: دۆشه‌ک.
Hevwate: binrax, mitêl, metîl.
Bide ber: balguh, balîf, berrik, betenî, binnivînk, codelî, codelîn, çarçev, lihêf, mafûr, merş, qenepe, xalîçe.
ji: hevreha soranî دۆشه‌گ (doşeg), farisî دوشک (dûşek) û توشک/تشک (tûşek/toşek), ermenî դոշակ (doşak), sirbo-xirwatî душек/dušek, hemû jitirki döşek, hevreha azerî döşək, gagawzî döşek, tirkmenistanî düşek, ji tirkiya kevn töşek, têkilî tirkiya nû döşemek (raxistin) bi mecazî ji tirkiya kevn töş (bersîng, sîng, sîngûber), tirkiya nû döş (bersîng, sîng, sîngûber). Ji heman rehî: doşk (rûniştek).
: doşekok
doşekok (navdêr, mê) doşekên biçûk.
ji: doşek + ok
doşek Bett
Matratze
Sitzpolster
doşek doşek, nivînek nerm e bo li ser nivistinê / raketinê / razanê
doşekele doşekok, doşekên biçûk