Encamên lêgerînê
dilxwazî m 1. istek, arzu 2. heves, heveskârlık, eğilim 3. sempatizanlık
dilxwazî bûn l/ngh isteklenmek, heveslenmek
dilxwazî kirin l/gh hevesletmek
dilxwazîbûn m isteklenme, heveslenme
dilxwazîbûyîn m istekleniş
dilxwazîkirin m hevesletme
dilxwazî (navdêr, mê) bi vîn û îradeya xwe xwestina yan hezkirina ji tiştekî, ne bi kotekî yan ji bêdilî.
Herwiha: dilxazî.
ji: dilxwaz + -î yan dil + -xwazî.
Bikaranîn: Lêker: dilxwazî kirin. Navdêr: dilxwazîkirin Rengdêr: dilxwazîkirî
dilxwazî kirin (lêker)(Binihêre:) dilxwazî
dilxwazîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye dilxwazî kirin
dilxwazîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) dilxwazî
dilxwazî m. arzûdarîye, wazdarîye, heweskarîye, wastoxîye, arzûyinîye, arzûdarênî, wazdarênî m.
m. sempatîzanîye, hemhîsîye, sempatîzanênî, hemhîsênî m.