Encamên lêgerînê
dilmayî rd 1. gücenik, kırgın, kalbi kırık 2. m gücenme, kırılganlık
dilmayî bûn l/ngh gücenmek, buruklaşmak
kırgın olmak
dilmayî ketiye nav ... (biriyle) geçmişi olmak (aralarında kırgınlığa neden olan bir şey geçmiş olmak)
dilmayî kirin nav (wan) aralarına kamış koymak, arabozanlık etmek
dilmayîbûn m 1. güceniklik, kırgınlık 2. gücenme, buruklaşma
dilmayîn m güceniş, gücenme, alınma, gönül koyma
dilmayînî m güceniklik, burukluk
dilmayîtî m güceniklik, kırgınlık
dilmayî (rengdêr) xeyidandî, xeyidî, azarde, rencîde, dilşikestî, acizkirî, acizbûyî, sil, tûre, bêzar, tengezar, enirrî.
ji: dil man.
Bikaranîn: Lêker: dilmayî bûn, dilmayî kirin. Navdêr: dilmayîbûn, dilmayîkirin Rengdêr: dilmayîbûyî, dilmayîkirî
dilmayî bûn (lêker)(Binihêre:) dilmayî
dilmayî kirin (lêker)(Binihêre:) dilmayî
dilmayîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) dilmayî
dilmayîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) dilmayî
dilmayîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye dilmayî kirin
dilmayîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) dilmayî
dilmayî beleidigt
gekränkt
dilmayî rd. cigir, tîztîzok, zeremende, zeregirewte, zeredejaye, zeresikite, qelbsikite