Encamên lêgerînê
dildaş hemziman (kesên ku bi heman zimanî dipeyîvin) nd/nt
hemziman (kesên ku bi heman zimanî dipeyîvin) nd/nt
dilda rd âşık, tutkun (gönül vermiş, gönlünü kaptırmış kimse) * dildayê dildarê xwe ye sevgiline tutkun
dildadayî rd yüreği kilitli
dildade rd yüreği kilitli
dildan gönül vermek, eğilim göstermek.
m 1. kabul etme, razı gelme 2. kıyma, kıyabilme
dildar aşık, gönül vermiş.
nd/nt 1. âşık, vurgun, tutkun, tutkulu (bir kimseye veya şeye aşırı sevgi ve bağlılık duyan) 2. âşık (sevişen bir çiftten kadına oranla genellikle erkeğe verilen ad) 3. sevgili, yar 4. sevgili (sevilen, âşık olunan kimse)
dildarane rd/h âşıkane, tutkunca
dildarî m âşıklık, tutku, tutkunluk
dildarî bûn l/ngh âşık olmak
dildatî m âşıklık, tutkunluk
dildayî rd 1. âşık, tutkun, vurgun, sevdalı 2. tutkun, gönül vermiş (birine) meftun, baygın 3. m canan, yar
dildayî bûn l/ngh âşık olmak, tutkun olmak
dildayîbûn m 1. âşık olma, tutkun olma 2. tutkunluk
dildayîtî m tutkunluk, vurgunluk, gönül kaptırma
dilda (navdêr, mê) dildayî, dilbestî, dilketî, dilberdayî, meclûp.
ji: dil +da
dildan (navdêr, mê) weke mirov dilê xwe dide yekî, mirov hez ji êkî biket, :wî dilê xwe daye keça mezinê gund gulê min dil daye te ev çend salin ez li benda te
dildar 1. aşiq 2. sewdaser
(rengdêr) û (navdêr) kesa/ê ji kesekê/î hez dike, kesa/ê hest bi evînê anku eşqê dike.
Hevwate: evîndar aşiq.
Bide ber: dilber evandî. Binêre
Herwiha: dilovan dilvîn dilsoj dilsoz.
Têkildar: eşq eşqî.
ji: dil + -dar.
Bikaranîn: Lêker: dildar bûn. Navdêr: dildarbûn.
: dildarî
dildar bûn (lêker)(Binihêre:) dildar
dildar kirin (lêker)(Binihêre:) dildar
dildarbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) dildar
dildarbûyî (rengdêr) (Binihêre:) dildar
dildarî (navdêr, mê) evîn, evîndarî, yaranî, hezkirin, eşq, dildarbûn, evîndarbûn, aşiqbûn, vîn, hez.
Herwiha: dildarîtî, dildartî.
ji: dildar + -î.
Bikaranîn: Lêker: dildarî bûn, dildarî kirin. Navdêr: dildarîbûn, dildarîkirin Rengdêr: dildarîbûyî, dildarîkirî
dildarî bûn (lêker)(Binihêre:) dildarî
dildarî kirin (lêker)(Binihêre:) dildarî
dildarîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) dildarî
dildarîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) dildarî
dildarîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye dildarî kirin
dildarîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) dildarî
dildarkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye dildar kirin
dildarkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) dildar
dildayî (navdêr) dildar.
Bikaranîn: Lêker: dildayî bûn, dildayî kirin. Navdêr: dildayîbûn, dildayîkirin Rengdêr: dildayîbûyî, dildayîkirî
dildayî bûn (lêker)(Binihêre:) dildayî
dildayî kirin (lêker)(Binihêre:) dildayî
dildayîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) dildayî
dildayîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) dildayî
dildayîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye dildayî kirin
dildayîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) dildayî
dildar geliebt
Geliebte/r
Verliebt
dilda rd. bengî, asîq, zerîbest, zerîkewte
dildar rd. bengî, asiq, zerîbest, zerîkewte
dildarane rd. bengîyane, asiqane, bengkî
dildarî bûn lng.bengî bîyene, asiq bîyene
dildatî m. bengîyîye, asiqîye, zerîbestênî, bengîyênî, asiqênî m.
dildayî rd. bengî, asiq, zerîbest, zerîkewte
dildayîtî m. bengîyîye, asiqîye, zerebestênî, bengîyênî, asiqênî m. *derîçelên dil pj.ana. gosikên zerî
dildan (n) bakınız: didan (n)
dildar dildar, evîndar, viyayî, xweşdivî, xoşewîst, yar, dost, hezkirî
dildarî dildarî, evîn, evîndarî, viyan, xoşewîstî, dostî, hezkirin, eşq