Encamên lêgerînê
dil bijîn l/ngh 1. iştahlanmak, iştahı çekmek 2. gıcıklanmak (cinsel istek uyanmak) * ji ber awirên doktor dilê keçikê dibijiya wî kız doktorun bakışından gıcıklanıyormuş 3. imrenmek, öykünmek
dil bijîn (lêker) dil ketinê, bûn evîndar, bûn dildarê/a kesekê/î yan tiştekê/î, ji kesekê/î yan tiştekê/î hez kirin, kesek yan tiştek evandin: Bi awira yekem dilê min bijî wê. Dilê min bijiye zimanê kurdî..
Herwiha: dil bijiyan. Navdêr: dilbijîn.
Têkildar: dil bijandin.
ji: dil + bijîn.
: dilbijiyayî, dilbijî
dil bijîn lng. zerî re dbijîyene