Encamên lêgerînê
difin ant/n burun
difinberan rd koç burunlu
difinbilind rd/nt kibirli
difinbilindî m kibirlilik
difinbilindî kirin kibirlik yapmak
difinê xwe hildan burun şişirmek
difing bnr difin
difinhildayî rd kalkık burunlu
difinî rz/rd genizsel, genizsi
difinîbûn rz/m genizsileşme
difinkêr rd (r kalın okunur) kartal gagalı
difinkêrî rd kartal gagalıca
difinkutilkî rd köfte burunlu
difinmoç rd kısa burunlu
difinnarîn rd narin burunlu
difinnikul rd gaga burunlu
difinpelixî rd basık burunlu
difinqut rd kısa burunlu
difinşûjin rd sivri burunlu
difin 1. poz, bêfil, kepû 2. nik, nikil
(navdêr, mê) bêvil, poz, lût, kepî, organa bênkirinê, parçeya leşî ya li rû ya mirov û candarên din bêna xwe tê re dikişînin û berdidin, pê bêhn dikin tiştan û kilmûşî tê re diavêjin.
Herwiha: difing, difink, difn, difnik.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: دفن, ku-kr: дьФьн.
ji: Hevreha kurdiya başûrî divnak, jiari zefen-/zefer- (dev), hevreha kurmancî dev, avestayî zefen, farisiya kevin defen, pehlewî dehan, farisî دهن (dehen)/دهان (dehan: dev), دم (dem: hilm, henase, bêhn, nefes), soranî ده‌م/dem (dev). Lê herwiha bide ber peyva bi maneya kêlek ya hin zimanên samî: erebî دفن (defn), aramî ܕܦܢܐ (defna), îbrî דופן (dṓᵽen) ku mimkin e lê bi ihtimaleke zeîf e ku derbazî kurdî bûbe û bi mecazî yan tabûyî cihê peyva difinê wergirtibe..
: bêdifin, bêdifinî, bêdifinîtî, bêdifintî, bidifin, bidifinî, bidifinîtî, bidifintî, difindirêj, difindirêjî, difinî, difinkin, difinkinî, difinkurt, difinkurtî
difinbilind (rengdêr) mirovê xwe mezin dike, mirovê ji xwe zêde bi bawerî, :ev çi zelamekê difinbilnde , :jineka difinbilind
difinbilindî (navdêr, mê) xwedîtin.
ji: difinbilind +-î
difinî (navdêr, mê) rewşa difinbûnê.
ji: difin + -î
difin m. ana. pirnike, kepûge, zince, zincî, vinî, zinj, zînc m.
difin pelixî rd. pirnikpos, pirnikpalas, zîncpalaz
difinî rd. xazmikên, qirikên, xazmikî, qirikî
difinkot rd. pirnikqol, pirnikzonq, zînckuel