Encamên lêgerînê
didan n 1. diş * didanên sipspî yên jinikê hebûn kadının bembeyaz dişleri vardı 2. diş (çark, testere, tarak gibi çentikli şeylerdeki çıkıntıların her biri) 3. zo diş (omurgalı hayvanların çenelerinde veya ilkel yapılı omurgalıların gırtlak ve ağızlarında bulunan kemiksi sert parça)
didançîq bnr dirançîq
didandar rd dişli (dişleri olan)
didanê zir takma diş
didanfirk rd ön dişleri aralıklı olan
didangir rd iri dişli
didanhûr rd ufak dişli
didanî rz/rd dişsel
didankurmî rd çürük dişli
didanok n dişcik, küçük diş
didansaz bnr diransaz
didansazî bnr diransazî
didanşîrî n süt dişi
didantûj rd sivri dişli
didanzêr rd altın dişli
didan 1. hestiyên di devî de (navdêr, nêr) hestiyên di devî de ku xwarin pê tê hêrandin.
Herwiha: dinan, diran, dran, dan, digan.
Bi alfabeyên din: ددان.
ji: Têkildarî denten ya avestayî, dendân ya pehlewî, didan ya zazakî, dan û digan yên soranî, دندان (dendan) ya farisî, dens ya latînî, οδούς ya yewnanî, Zahn ya elmanî, tand ya danmarkî, swêdî û holendî, tooth û teeth yên inglîzî, tunþus ya gotîkî, dent ya frensî, दांत (damt) ya hindî, dantis ya lîtwanî, दन्त ya sanskrîtî, diente ya spanî ji h₁dont- û h₁dent- yên hindûewropî. Proto-hindûewropî: dent- (didan), Proto-aryayî: dant- (didan) Avestayî: dantan (didan) Middle Persian: dandān (didan) Farisî: dandān (didan) Belûçî: dantān (didan)ir Osetî: dandāg (didan) ... Kurmancî: didan, diran (didan) Kurdî (Soranî): dan, didan, diyan (didan), kelhûrî: digan, dinan (didan), hewramî: didan (didan) Zazakî: dindan (didan) Sanskrîtî: danta (didan) Yewnanî: odontos (didan) Latînî: dens (didan) Înglîzî: tooth (didan) ... Çavkanî: Horn p.128, Watkins p.16, Etymonline.
: bêdidan, bêdidanî, bêdidanîtî, bêdidantî, bididan, didançêker, didandar, didandarî, didanêş, didanêşî, didannas, didannasî, didansaz, didansazî, didantûj, didantûjî, didanvan, didanvanî
didan kişandin (lêker) diran rakirin.
ji: didan + kişandin
didan lêdan (Binihêre:) didan
didanbûn (navdêr, mê) kîzibûn, didankirin.
ji: didan +bûn
didandar (rengdêr) didankirî.
ji: didan +-dar
didanderketin (navdêr, mê) didankirin, didanbirrîn, didan.
ji: didan +derketin
didanêş didanêşe, diranêş
didanêşe (navdêr) didanêş, diranêş
didankî (navdêr, mê) bi didanî, didandar.
ji: didan +-kî
didankirî (rengdêr) didandar.
ji: didan +kirî
didankirin (navdêr, mê) didanbûn, kîzibûn, didanbirrîn, kunkirin, didanok.
ji: didan +kirin
didanok (navdêr, mê) didankirin.
ji: didan +-ok
didansaz (navdêr, nêr) (navdêr, mê) pispor di warê çêkirina didanan da, nûjdarê didanan
didantûj (navdêr, mê) kirrîner, kojer, kojek, dirantûj
didanvanî (navdêr, mê) karê didanvanan.
ji: didanvan + -î
didanê devê gonî; astragalus micropterus
didan n. didan, nek, kelab, diran, dindan, didon, dizon, dindon, didun, dildon, dildo n.
didan kisandin lg. didan antene
didanqîç rd. didançîq, didanbevs, nekqîç, didanqîç
didan diş
didanê kursî azıdişi
azıdişi
öğütücü dişi
didanê qirnî azıdişi
öğütücü dişi
didan didan, diran