Encamên lêgerînê
deveran ger.
ger, çerx m etmek gerîn, çerixîn
ger, çerxm
deveran etmek gerîn, çerixîn
deveranıdem gera xwînê nd
gera xwînê nd
dever bölge, yöre, havali.
m 1. yöre 2. yer (bir olayın geçtiği veya geçeceği bölüm, alan) * devera ku civînê lê çêbe ev e toplantın yapılacağı yer bura 3. erd nahiye, kuşak (yer yüzünün beş bölümünden her biri) * devera germê ısı kuşağı 4. erd dağın geçit veren kısmı 5. ast kuşak (yer yüzünde veya herhangi bir gök cisminde belli şartları sağlayan bölge) 6. mat kuş(bir küre yüzeyi, paralel iki düzlemle kesildiğinde iki kesitin arasında kalan bölüm) 7. ant bölge, nahiye * devera binçeng koltuk altı bölgesi 8. kesici aletlerdeki körelti 8. mec cevher * ev dever tê de tune onda o cevher yok
dever lê ketin l/bw körelmek (keskinliğini yitirmek)
dever tê de bûn halden anlamak, insanlıktan anlamak
devera asê müstahkem mevki
devera bijariyê seçim çevresi
devera hestiyokî ant kemiksi bölge
devera pas açıklık, açık alan
deverê m yol ağzı
deverî rd 1. yöresel 2. yerel, mahallî
deverî bûn l/ngh 1. yöreselleşmek 2. yerelleşmek, mahallîleşmek
deverî kirin l/gh 1. yöreselleştirmek 2. yerelleştirmek
deverîbûn m 1. yöreselleşme 2. yerelleşme, mahallîleşme
deverîkirî rd 1. yöreselleştirilmiş 2. yerelleştirilmiş
deverîkirin m 1. yöreselleştirme 2. yerelleştirme
deverîtî m 1. yöresellik 2. yerellik
deverkî m 1. yöresellik 2. rd yöreye özgü
deverlêketin m körelme (keskinliğini yitirme)
deverû 1. yüzükoyun 2. yüz üstü * xwe deverû avête ser doşekê kendini yüz üstü döşeğe attı
deverû bûn l/ngh yüzükoyun düşmek
deverû ketin l/ngh yüzükoyun düşmek, ters pers olmak
yüzükoyun düşmek
deverû ketin erdê yere kapaklanmak
deverû vezelîn l/ngh yüzükoyun uzanmak
deverûn m katmer (ekmeği)
dever 1. herêm 2. mintiqe 3. cîwar *"gotin: 'li wê deverê çi hebû?'; got: 'li wir jî hêştir û gur tev nediçêriyan'"
(navdêr, mê) herêm, navçe, der, cih, cî, nahiye, menteqe, zon.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ده‌ڤه‌ر.
Bide ber: devok.
ji: Yan . Ji ermenî: գավառ (gavaṙ: dever) ji ermeniya kevn գաւառ (gawaṙ) jigurci გვარი (gvari: binemal, nijad, nifş, cins) ji გვარობა (gvaroba: deverek ava kirin). Ji eynî rehê ermenî: Gever. Yan jî jiarami ܕܒܪܐ (devra: erd, zevî, ax, der, dever, çol). ده‌ڤه‌ر (dever) ya soranî vê dawiyê ji kurmancî hatiye wergirtin..
: deverî, deverkî
deverdar (rengdêr) herêmdar.
ji: dever +-dar
deverî 1. herêmî 2. di qadeke teng de deverû xwarbûna li ser dev û çavan; sernişîv
(rengdêr) herêmî, minteqî, tişta/ê ku li herêmekê yan hin herêman heye lê ne li tevaya welatî yan cîhanê, li gor herêman.
Bide ber: deverkî.
ji: dever + -î.
Bikaranîn: Lêker: deverî bûn, deverî kirin. Navdêr: deverîbûn, deverîkirin Rengdêr: deverîbûyî, deverîkirî.
: deverîtî
deverî bûn (lêker)(Binihêre:) deverî
deverî kirin (lêker)(Binihêre:) deverî
deverîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) deverî
deverîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) deverî
deverîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye deverî kirin
deverîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) deverî
deverîtî (navdêr, mê) rewşa deverîbûnê, lamerkeziyet, nenavendîtî, nemerkeziyet, desentralîzm, desantralîzasyon, bênavendîtî, derebegtî.
ji: deverî + -î
deverk (navdêr, mê) kemerbendk.
ji: dever +-k
deverkî (rengdêr) herêmî, navçeyî, mehelî, ya deverekê yan hin deveran.
Herwiha: deverî.
ji: dever + -kî.
: deverkîtî
deverkîtî (navdêr, mê) rewşa deverkîbûnê.
ji: deverkî + -tî
deverparêzî (navdêr, mê) Berz ragirtina berjewendiyên devera xwe ji berjewendiya giştî ya hemû deveran an niştimaekî.
Herwiha: deverperêsî.
ji: dever+parêz+î
deverperêsî (navdêr, mê) Berz ragirtina berjewendiyên devera xwe ji berjewendiya giştî ya hemû deveran an niştimaekî.
Herwiha: deverparêzî.
ji wêjeyê: Wezîrê hêja: em baş dizanin, demê ku tiştek di berjewendiya deverperêsiya we ya berteng de be, yekser win navê pîrozê Barzaniyê nemir, serokê Kurdistanê, şoreşên Îlon û Gulanê diînine meydanê, lê em piştrastin ku serokê Kurdistanê û serokê hikumeta Kurdistanê û perlemanê Kurdistanê berjewendiya Kurdistanê nadine bi berjewendiya bajêrekî bitenê, eve yek. (avestakurd.net, 08.05.2008)
deverû (rengdêr) sernişîv, wergerayî, berevajî.
Bikaranîn: Lêker: deverû kirin, deverû ketin, deverû bûn. Navdêr: deverûkirin, deverûketin, deverûbûn Rengdêr: deverûkirî
deverû bûn (biwêj) rewş xeter bûn, berevajî bûn, rijîn, wergerîn. mixabin, rewşa wî niha ne wekî berê ye, rozgara wî deverû bûye. ew xwarin hemû deverû bû û zarok man bê firavîn.
deverû hîştin (biwêj) alîkarî nekirin, yek di nîvê rê de hiştin. kesî ji xernbar ew yek hêvî nedikir, wî ew nîvekarê xwe yê kal deverû hist.
deverû ketin (lêker)(Binihêre:) deverû
deverû kirin (lêker)(Binihêre:) deverû
deverûketin (navdêr, mê) (Binihêre:) deverû
deverûkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye deverû kirin
deverûkirin (navdêr) sernişîvkirin, berevajîkirin, serabinkirin
deverûn (navdêr)qetmer tewq, tew, qat (her tewqa tebeqeyê) qatme, qatqat, tewqtewq, qatmer, nanê tewikî (ji bo nanê deverûnê)
deverûyî erdê bûn bi ser dev û rûyê xwe pelişîn erdê
(rengdêr) erdê bûn bi ser dev û rûyê xwe pelişîn erdê
dever district, territory
(f.) place
f. = cih region
region, place
f. = cih region
deverî territorial, regional; (herêmî) local
deverû face down
dever Gebiet
Gegend
Ort
Platz
Provinz
region
Territorium
deverî lokal
regional
dever m. dor m., dorhêl, dormar, hetat, derûdor, derûber, çors m., derdor, dormare, muhît, dorûver, dormag, hethat n.
m. hewêre, hanqar, mehal, mahal n.
deverî rd. hewêrî, mehalî, hewerên
deverî bûn lng. . hewêrî bîyene, mehalî bîyene, hewêrên bîyene
deverîbûn m. hewêrîbîyayis, mehalîbîyayis n.
deverkî rd. hewêrkî, mehalkî
deverû bûn lng. . fekerî bîyene, virosi bîyene, nur bîyene, fekrosî bîyene
deverun m. qatqatî, qatmere m.
dever dever, navçe, herêm, cî, cih, war