Encamên lêgerînê
desthilat nd/nt 1. iktidar, erk * partiya desthilatê iktidar partisi * desthilata siyasî siyasi erk 2. rd erkli, nüfüzlu
desthilata darizandinê (an jî dadweriyê) yargı gücü (veya erki)
desthilata gel nd el erki
desthilata qanûndanînê yasama gücü (hakkı, yetkisi veya kuvveti)
desthilata ramyarî (an jî siyasî) siyasî iktidar
desthilata rêvebirinê (an jî cîbicîkirinê) yürütme gücü (veya erki)
desthilatdar otoriter, yetkili.
rd 1. iktidar, erkli, muktedir (iktidar sahibi) 2. yetkili
desthilatdar kirin l/bw yetkilendirmek
yetkili kılmak
desthilatdarkirin m yetkilendirme
desthilatî m 1. iktidar, e(bir işi başarabilme yetki ve yeteneği) 2. iktidar (devlet yönetimini elinde bulundurma ve devlet gücünü kullanma yetkisi) 3. sos iktidar, erk 4. yetki 5. otorite, sulta, yetke
desthilatîya torinan (an jî xanedanan) sos/nd soylu erki
desthilat (navdêr, mê) selahiyet, hukimranî, silte, siltanet, karbidestî, rayedarî, iqtidar, hikûmet, hêz, zever, taqet, şiyan, karîn, qewet.
Herwiha: deselat, deshelat, deshilat, desilat, desthelat.
ji: dest + hilatin.
: bêdesthilat, bêdesthilatî, bidesthilat, desthilatdar, desthilatdarî, desthilatî
desthilat kirin (lêker) merc kirin, rade kirin, rast kirin, sivik kirin, jêhatî kirin, rewa kirin, hekinî kirin.
ji: desthilat + kirin
desthilatdar 1. hukumdar 2. serwer 3. hêzdar
(navdêr) rayedar, karbidest, hukimran, serdar, serwer, hikûmet, otorîter, kesên ku hêza siyasî yan çekdarî ya welatekî yan herêmekê di destî de, serdest, fermandar, serok.
Herwiha: deselatdar, deshelatdar, desilatdar, desthelatdar.
ji: desthilat + -dar.
Bikaranîn: Lêker: desthilatdar kirin. Navdêr: desthilatdarkirin Rengdêr: desthilatdarkirî.
: desthiladarî, desthiladarîtî, desthiladartî
desthilatdar kirin (lêker)(Binihêre:) desthilatdar
desthilatdarî (navdêr) desthilatî, karbidestî, rayedarî, serwerî, serdestî, serdarî, hukimranî, zalî, zoranî, hakimî, ferman, hukim Mînak: „Ev şoreşa gel piştî tecrubeya Tunusê bû mînaka duyemîn di riya desthilatdariya gel de û hêviya hemû gelên herêmê ên bendewariya azadî û jiyaneke bi rûmet dikin“.
Herwiha: deshilatdarîtî deshilatdartî.
ji: desthilat + -î
desthilatdarkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye desthilatdar kirin
desthilatdarkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) desthilatdar
desthilatî 1. îqtidar 2. hukumdarî 3. serwerî 4. hêzdarî
(rengdêr) îqtidar , hukumdarî , serwerî , hêzdarî
desthilatdar sovereign, dominant, ruling, ascendant, prevailing, regnant
desthilatdarî, desthilatî sovereignty, dominance, ascendancy
desthilat Autorität
Herrschaft
Macht
desthilatdar Herrscher
desthilatî Macht
desthilat rd. erkdar, desthelat, muktedîr, wayirsîkîyaye, desthelatin, wayireskaye