Encamên lêgerînê
destbelav rd 1. savurgan, savruk, tutumsuz, musrif 2. hovarda (zevki için para harcamaktan çekinmeşen kimse) 3. eli aza varmayan
destbelav bûn 1) savurgan olmak, tutumsuz olmak 2) hovarda olmak 3) eli aza varmamak
destbelavane h 1. savurganca, tutumsuzca 2. hovardaca
destbelavî m 1. savurganlık, savrukluk, tutumsuzluk 2. hovardalık
destbelavî bûn l/ngh 1. savurganlaşmak, tutumsuzlaşmak 2. hovardalaşmak
destbelavî kirin l/gh 1. savurganlık etmek 2. hovardalık etmek
1) savurganlık yapmak, tutumsuzluk yapmak 2) hovardalık yapmak
destbelavî nekirin idaresini bilmek, tutumlu davranmak
destbelavîbûn m 1. savurganlaşma, tutumsuzlaşma 2. hovardalaşma
destbelavîkirin m 1. savurganlık etme 2. hovardalık etme
destbelav (rengdêr) felîte, kesa/ê zêde malê xwe diserifîne.
Herwiha: desbela desbelav desbelave desbelaw desbelawe destbela destbelave destbelaw destbelawe dezbela dezbelav dezbelave dezbelaw dezbelawe.
Bide ber: çikûd çirrîk merd tema.
ji: dest + -belav.
: destbelavî destbelavîtî destbelavtî
destbelav bûn (biwêj) ji bo kesên ku rûmeta malê xwe nizanin û rast û çep xerc dikin tê gotin. heke dotmam wer destbelav nebûya, niha ji zû de bibû mal û hal.
destbelavî (navdêr, mê) rewşa destbelavbûnê, belav, zêhakarî, israf, bêsexbêrî.
ji: destbelav + -î.
Bikaranîn: Lêker: destbelavî bûn, destbelavî kirin. Navdêr: destbelavîbûn, destbelavîkirin
destbelavî bûn (lêker)(Binihêre:) destbelavî
destbelavî kirin (lêker)(Binihêre:) destbelavî
destbelavî nekirin (lêker)(Binihêre:) destbelavî
destbelavîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) destbelavî
destbelavîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) destbelavî
destbelav rd. destvila, îsrafker
destbelavî kirin lg. destvilayîye kerdene, îsrafkerîye kerdene, destvilayênî kerdene