Encamên lêgerînê
dergûş m 1. beşik * dergûşa zarokan çocuk beşiği 2. nd/nt bebek (meme veya kucak çocuğu)
dergûş kert kirin beşik kertmek (yaşıt çocukları evlendirme akidesi yapmak)
dergûşa keçîn kız çocuğu
dergûşa kurîn erkek çocuk, erkek evlat
dergûşa lawîn erkek çocuk, erkek evlat
dergûşa qîzîn kız çocuğu (di)
dergûşan m beşik
dergûşê de niqir kirin beşik kertmek
dergûşên berpêsîran emzik çocuğu
dergûşfiroş nd/nt beşikçi (satan kimse)
dergûşfiroşî m beşikçilik
dergûşker nd/nt beşikçi (imal eden)
dergûşkerî m beşikçilik
dergûşkî sp/m beşik
dergûşkî ketin eşit bir şekil de yere düşme, güreşte
dergûş hêlekan, landik *"bi dayikên xwedî dergûş re herin, zû vegerin"
(navdêr, mê) landik, mehdik, dêdîk, textê zarrokên sava dikin tê de û dihejînin, cihê tiştek cara yekem lê peyda bûye: Kurdistan dergaûşa şaristaniyê ye..
Herwiha: dergûşan.
Bide ber: colank, hêsk, lanik, landik, dêdîk.
: landikî
dergûşa kurîn nedîtin (biwêj) zarokên kurîn jê re nebûn. di dawiya jiyana xwe de jî dergûşeke kurîn nedît.
dergûşî (navdêr, mê) şîrmij, nûza, bebik.
ji: dergûş +-î
dergûş Krippe
Wiege
Wiegenkind/er
dergûş pêçik, landik, dergûş