Encamên lêgerînê
derbûn m 1. kaynama (yerden çıkma) 2. patlama (yara, çıban vb. nin ağzının açılmasıyla irin, iltihab vesaire ortaya çıkma) 3. patlama, infilak etme (birden bire şiddetle ortaya çıkma) 4. mec esme 5. çıkma
l/ngh 1. kaynamak (yerden çıkmak) * li zozanan kaniyek derbûye ava wê pir xweş e yaylada bir pınar kaynıyor suyu çok güzel 2. patlamak (yara, çıban vb. nin ağzının açılmasıyla irin, iltihab vesaire ortaya çıkmak) * birîn derbû yara patladı 3. patlamak, infilak etmek (birden bire şiddetle ortaya çıkmak) 4. mec esmek * ev rê ji te re ji ku de derbû? bu yolculuk nereden esti 5. çıkmak
derbûna xwînê nd kanama (kanama olma)
derbûn (lêker)(navdêr, mê) derketin, hatin derve, çûn derve, vebûn, hatin vekirin, diyar bûn, xwiya bûn, berçav bûn, eşkere bûn.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ده‌ربوون.
Herwiha: derbîn, derbwîn. Tewîn: Lêker: der-b-.
Têkildar: derkirin.
Bide ber: dêrbîn, dûrbîn.
ji: der- + bûn.
: derbûyî
derbûn di to burst out on
derbûn aufbrechen
auftauchen
erscheinen
zum Vorschein kommen
derbûn lng. . der bîyene, ber bîyene, ropilozîyene, vejîyene, teber bîyene
derbûn (pirzik, peqlûşk, lîr, dûmel) derbûn, çêbûn, diyar bûn, xwiya bûn
derbûne kuçe, kolan (t. yên varê û neserekî)