Encamên lêgerînê
depo barxane, mereg.
1. embar, hîser, depo (cihê ku tişt tê de tên hilanîn) *eşya deposu embara eşyayan 2. embar, depo (cihê ku tişt lê bi tomerî tên firotan, an jî tişt lê pir in) *odun deposu embara êzingan 3. depo (cihê ku lê malen leşkeriyê tên hilanîn, an jî temîra wan tê kirin) m
1. embar, hîser, depo (cihê ku tişt tê de tên hilanîn) * eşya deposu embara eşyayan 2. embar, depo (cihê ku tişt lê bi tomerî tên firotan, an jî tişt lê pir in) * odun deposu embara êzingan 3. depo (cihê ku lê malên leşkeriyê tên hilanîn, an jî temîra wan tê kirin)m
depo etmek embar kirin, depo kirin
embar kirin, depo kirin
depocu embarvan, depovan nd/nt
embarvanî, depovanî m
embarvan, depovan nd/nt
depoculuk embarvanî, depovanî m
depolama embarkirin, depokirin, hîserkirin m
embarkirin, depokirin, hîserkirin m
depolamak embar kirin, depo kirin, hîser kirin l/gh
embar kirin, depo kirin, hîser kirin l/gh
depolanmak hatin embarkirin, hatin depokirin l/tb
hatin embarkirin, hatin depokirin l/tb
depozit (depozito) sparde, depozît m
depozit, depozito sparde, depozît m
depozito beyî.
depo m 1. depo (korunmak, saklanmak veya gerektiğinde kullanmak üzere bir şeyin konulduğu yer) 2. de(bir malın toptan satıldığı ve çokça bulunduğu yer) 3.lşk depo (ordu mallarının saklandığı, bakımlarının yapıldığı yer)
depo (i) m teneke
depo kirin l/gh depolamak
depo etmek
depokirî rd depolanmış
depokirin m depolama
depovan nd/nt depocu
depovanî m depoculuk
depozît m depozit, depozito
depo (navdêr, mê) embar, mexzen, avahiyê ku miqderek pirr mezin ya qûtî yan berhemên din tê ve tê parastin, xaniyê yan odeya ku tiştên ku rojane ne pêdivî ne tê ve tên parastin.
Bikaranîn: Lêker: depo kirin, depo dan. Navdêr: depokirin, depodan Rengdêr: depokirî.
Bide ber: dep.
: depoyî
depo dan (lêker)depo kirin.
ji: depo + dan
depo kirin (lêker)(Binihêre:) depo
depodan (navdêr, mê) (Binihêre:) depo
depokirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye depo kirin
depokirin (navdêr, mê) (Binihêre:) depo
depovan (navdêr, mê) embarvan.
ji: depo +-van
depovanî (navdêr, mê) embarvanî.
ji: depo +-vanî
depoyî (navdêr, mê) rewşa depobûnê.
ji: depo + -yî
depozît (navdêr, mê) zexîre, embar, depo, mexzen
deportation raguhêzan, koçbarî, koçrevî, tehcîr (koçbarkirin)
depose 1. êxistin, ji text êxistin, ji erkê kişandin, ezl kirin 2. bi sondxwarinê îfadeya nivîskî dayîn
depo m. anbar, antoq, depo, embar, emar n.
depo kirin tg. anbar kerdene, antoq kerdene, depo kerdene
depokirin m. anbarkerdis, antoqkerdis, depokerdis n.
depozît m. depozît, depozîto n.