Encamên lêgerînê
denge aheng, tewş.
1. parseng, teraz, denke, deng, mêzîn, hevseng, muwazene 2. hevkêşe, hevsengî, takêşî, yeksane, berdenke fiz 3. îstikrar (ahenga zihnî û hestyarî) *ruhsal denge îstikrara derûnî 4. bnr toplumsal denge 5. teraz, parseng, hevkêşe *siyasi denge teraza siyasî
1. parseng, teraz, denke, deng, mêzîn, hevseng, muwazene 2. hevkêşe, hevsengî, takêşî, yeksane, berdenke fiz 3. îstikrar (ahenga zihnî û hestyarî) * ruhsal denge îstikrara derûnî 4. bnr toplumsal denge 5. teraz, parseng, hevkêşe * siyasi denge teraza siyasî
dengeleme 1. terazandin, terazkirin, parsengkirin 2. hevkêşeyîkirin, takêşîkirin fîz/m
1. terazandin, terazkirin, parsengkirin 2. hevkêşeyîkirin, takêşîkirin fiz/m
dengelemek 1. terazandin, teraz kirin, parseng kirin 2. hevkêşeyî kirin, takêşî kirin fiz l/gh
1. terazandin, teraz kirin, parseng kirin 2. hevkêşeyî kirin, takêşî kirin fiz l/gh
dengelenmek 1. hatin terazandin, hatin terazkirin 2. hatin hevkêşîkirin, hatin takêşîkirin l/tb
1. hatin terazandin, hatin terazkirin 2. hatin hevkêşîkirin, hatin takêşîkirin l/tb
dengeleyici 1. terazîner, terazîker rd/nd 2. stabîlîzator (di otomobil an de) m
1. terazîner, terazîker rd/nd 2. stabilîzator (di otomobîlan de) m
dengeli bitewş.
1. terazdar, parsengdar, biparseng, terazîkirî 2. hevkêş, takêş 3. îstikrardar, biîstikrar *dengeli bir insan mirovekî biîstikrar (mec) rd
1. terazdar, parsengdar, biparseng, terazîkirî 2. hevkêş, takêş 3. îstikrardar, biîstikrar * dengeli bir insan mirovekî biîstikrar (mec) rd
dengesi bozulmak 1) tereziya (kesek an jî tiştekî) xera bûn 2) navbera (...) xera bûn (mec)
1) tereziya (kesek an jî tiştekî) xera bûn 2) navbera (...) xera bûn (mec)
dengesiz bêtewş, şewişî.
1. bêteraz, bêdenge, bêparseng 2. tewşik, qiştik, hişsivik *dengesiz bir çocuk zarokekî qiştik e (mec) rd
1. bêteraz, bêdenge, bêparseng 2. tewşik, qiştik, hişsivik * dengesiz bir çocuk zarokekî qiştik e (mec) rd
dengesizleşmek şewişîn.
dengesizlik 1. bêparsengî, bêterazî, bêdengetî 2. qiştikî, tewşikî, hişsivikî (mec) m
dengi dengine di tayê hev de
dengine getirmek bnr punduna getirmek
I) Tayê hev anîn. Tayê hev derxistin. II) Lê anîn. III) Keysa (tiştekî) lê anîn.
dengiyle karşılamak di tayê (wî) de lê vegerandin
Di tayê wî de lê vegerandin.
deng ses, oy (deng dan=oy vermek)
n 1. ses (kulağın duyabildiği titreşim) 2. ses (ciğerlerden gelen havanın yaptığı titreşim) 3. ses (güzel ve etkileyici ses) 4. mec ses (duygu ve düşünce) * em guh bidin dengê ciwanan gençliğin sesine kulak verelim 5. mec ses (herhangi bir davranış, tutum karşısında uyanan ruhî tepki) 6. mzk ses (aralarında uyum bulunan titreşimler) 7. ün, şan şöhret *deng dan ün almak (kazanmak, salmak veya yapmak) 8. haber
n 1. oy, rey * di hilbijartinên dawî de ji sedî pazdeh deng stendiye son seçimlerde yüzde on beş oyalmış 2. oy (bu tercihi belirten, söz, yazı veya yazı)
deng (i) m denge
deng (iii) bnr ding
deng berdan irticalen şarkı söylemek * dengbêj hat deng berda ozan gelip şarkı söyledi
deng bi (yekî) ve çûn (biri) duyum almak, duymak
deng bi ser (yekî) xist (birine) sesini duyurmak
deng bi xwe xistin 1) sesini duyurmak 2) ün kazanmak
deng birîn l/gh susmak (konuşmayı kesmek veya konuşmaktan kaçınmak)
deng birin xwe 1) söz dinlemek (veya tutmak) 2) işitmek
deng çûn (yekî) söz anlamak, anlayışlı olmak
deng dan 1.ses vermek. 2.oy vermek.
oy vermek, rey vermek
1) ses vermek 2) ün almak (kazanmak, salmak veya yapmak)
deng dan (i) l/gh oylamak, oy vermek
deng dan (ii) l/gh 1. ses çıkarmak 2. yankı uyandırmak, yankı yapmak (bir olgunun çevrede uyandırdığı duygu, düşünce, dedikodu gibi etki yapmak) 3. ötmek (üflemeli çalgılar için) * fîrfîrk deng nade düdük ötmüyor 4. ünü yayılmak, nam salmak, ün salmak 5. seslendirmek
deng dan vedan (sese) yankılatmak
deng derxistin (an jî dernexistin)1) ses çıkarmak (veya çıkarmamak) 2) ses vermek (veya vermemek)
deng ek jê derneketin 1) ses seda çıkmamak (birinden) haber almamak, sesi soluğu çıkmamak, sesi etrafı doldurmak
deng ek lê kirin yardım çağrısında bulunmak
deng giran çûn (yek) (biri) ağır işitmek (veya duymak)
deng hatin dan l/tb oylanmak
deng hilanîn birinin söylediği şarkıya katılıp tekrarlamak
deng jê birandin l/bw susturmak
-i susturmak
deng jê çûn sesini çıkarmak, tepkide bulunmak
deng jê derketin sesini çıkarmak, karşılık vermek (karşı gelmek)
deng jê derneketin ses çıkmamak
deng jê hat (bir şeyden) ses gelmek (veya çıkmak)
deng jê hatin birîn susturulmak
deng jê nehatin --den ses çıkmamak
deng ji xwe dernexistin suspus olmak
deng ji xwe neanîn sesini çıkarmamak, suspus olmak
deng ketin l/ngh kısılmak (ses için)
deng kirin l/gh 1. konuşmak, sesini çıkarmak 2. seslenmek (cevap vermek, bir şey söylemek için sesini çıkarmak) * min gazî kir deng nekir çağırdım seslenmedi 3. göz yummamak, hoş görmemek
(an jî nekirin)1) ses etmek (veya etmemek) 2) ses vermek (veya vermemek)
deng lê hild (birini) paylamak
deng lê kir (birine) seslenmek
(birine) ses etmek
deng lê kirin l/bw 1. seslenmek, çağırmak, çığırmak, ünlemek 2. seslenmek (sözü birine veya birilerine yöneltmek) 3. hitap etmek
deng nebirin xwe hiç oralı olmamak
deng neçûn (yekî) (biri) ağır işitmek (veya duymak) 2) mec anlayışsız olmak
deng nekirin l/ngh 1. sesini kesmek 2. susmak * li cihê ku edalet dengê xwe nake neheqî dest pê dike adaletin sustuğu yerde haksızlık başlar
1) ses çıkarmamak (veya etmemek) 2) göz yummak (kusurlarını görmezlikten gelmek, hoş görmek)
deng pê ketin l/bw 1. ses yapmak 2. yankı uyandırmak, yankı yapmak (bir olgunun çevrede uyandırdığı duygu, düşünce, dedikodu gibi etki yapmak) 3. adı duyulurolmak, ünlenmek nam salmak 4. adlanmak, adı çıkmak, adı kötüye çıkmak, kötü bir ün kazanmak, dile (veya dillere) düşmek
1) ünlenmek 2) dile (veya dillere) düşmek (hakında dedikodu yapılmak)
deng pê ve çûn duyarolma(bir şeyleri duymak; olumsuz anlamda)
deng pê xistin l/bw 1. nam salmasını sağlamak, ünlendirmek 2. yankı uyandırmak 3. (birini) karalamak
deng rikibandin hev (başka bir çalgıya veya sese) sesle eşlik etmek
deng û beng ses seda, ses soluk
deng û beng jê nehat (birinden veya bir şeyden) ses seda çıkmamak
deng û benga (yekî) birîn ses seda kesilmek (veya kalmamak)
deng û meng ses soluk
deng vedan akis, yankı, aksetmek.
l/gh 1. yankılamak, yankılanmak, aksetmek, ötmek * qube deng vedide dide kube ötüyor 2. yankı uyandırmak, yankı yapmak (bir olgunun çevrede uyandırdığı duygu, düşünce, dedikodu gibi etki yapmak) 3. nam salmak, ünlenmek 4. çavlanmak
1) yankı yapmak 2) ün almak (kazanmak, salmak veya yapmak)
dengan m yankı
dengandî rd seslendirilmiş olan
dengandin m seslendirmek
l/gh seslendirmek
denganî rz/m 1. ses bilgisi 2. rd fonetik, sesçil (sesleri bütün özellikleri, ayrıntılarıyla gösteren)
dengave nd naşide
dengayî bnr denganî
dengbej şarkıcı.
dengbêj nd/nt 1. ozan, halk ozanı, halk aşığı 2. ses sanatkârı
dengbêjî m 1. ozanlık, aşıklık 2. ses sanatkârlık
dengbêjkî h ozanvari
dengbela rd sesi, ünün yayılmış olan, ünlü
dengbilind rd tok ve yüksek sesli
dengbir susturucu.
rd (r kalın okunur) 1. susturucu * bersîva dengbir susturucu cevap 2. susturucu, egzoz 3. susturucu (silâhlarda)
dengbirîn m susma (konuşmayı kesme veya konuşmaktan kaçınma)
dengda m korna, klâkson
dengdan m oylama, oy verme
dengdan (ii) m 1. ses çıkarma 2. yankı, yankı uyandırma, yankı yapma (bir olgunun çevrede uyandırdığı duygu, düşünce, dedikodu gibi etki akis) 3. ötme (üflemeli çalgılar için) 4. ünü yayılma, nam salma, ün salma
dengdana bi îşaretan işarî oy
dengdana ewlekî nd güven oylaması
dengdana gelî nd halk oylaması, plebisit
dengdana nependî (an jî nepenî) gizli oy
dengdana pêewlebûnê nd güven oylaması
dengdana pêewlehiyê (an jî pêbaweriyê) güven oylaması
dengdanî m oylama, oy verme
dengdanîya gel halk oylaması, referandum
dengdar rd 1. sesli 2.rz sessiz, ünsüz, konsonant ünsüzü
dengdara arikî (an jî esmandevî)rz damak ünsüzü
dengdara difinî rz geniz ünsüzü
dengdara diran-esmandevî rz diş damak ünsüzü
dengdara diran-lêvî rz diş dudak ünsüzü
dengdara diranî rz diş ünsüzü
dengdara dirêj rz uzun ünlü
dengdara fîzek rz sızıcı ünsüz, patlayıcı ünsüz
dengdara hişk rz sert ünsüz
dengdara kurt rz kısa ünlü
dengdara lêvî rz dudak ünsüzü
dengdara nerm rz yumuşak ünsüz
dengdara paş-esmandevî rz art avurt ünsüzü
dengdara pêş -esmandevî rz ön damak ünsüzü
dengdara pêş gepê rz ön avurt ünsüzü
dengdara pidî-esmandevî rz diş eti damak ünsüzürz diş eti ünsüzü
dengdara pidî-lêvî rz diş eti dudak ünsüzü
dengdara pidiyî rz diş eti ünsüzü
dengdara qirikî rz geniz ünsüzü, gırtlak ünsüzü
dengdayî (i) rd oy kullanmış olan
dengdayî (ii) rd 1. yankılanmış 2. ün salmış, nam salmış olan
dengdayîn m oylayış, oy veriş
dengdayîn (ii) m 1. ses çıkarma 2. yankı uyandırma, yankı yapma (bir olgunun çevrede uyandırdığı duygu, düşünce, dedikodu gibi etki yapma) 3. ötüş, ötme (üflemeli çalgılar için) 4. ünü yayılma, nam salış 5. seslendirme
dengdayîna ewlekî güven oyu
dengdayîna gelî halk oylaması, referandum
dengdêr sesli, ünlü.
rz/m sesli, ünlü, vokal, ağız ünlüsü
dengder nd/nt seçmen
dengdêr (ii) bnr dengder
dengdêra difinî rz geniz ünlüsü
dengdêra dirêj rz uzun ünlü
dengdêra fireh rz geniş ünlü
dengdêra gilover rz yuvarlak ünlü
dengdêra hişk rz sert ünlü
dengdêra kurt rz kısa ünlü
dengdêra nerm rz yumuşak ünlü
dengdêra qirikî rz geniz ünlüsü
dengdêra stûr rz kalın ünlü
dengdêra teng rz dar ünlü
dengdêra zirav ince ünlü
dengderî m seçmenlik
denge m denge
dengê (...) ku mirov ji guhan dikir kulakları sağır edercesine
dengê (kesî) neçûn (kesî) birbirini dinlemez olmak
dengê (wî) bi guhê (yekî din) ve hatin haberini almak (olumsuz olarak)
dengê (yekî û …) hatin 1) tartışmak 2) kapışmak, kavga etmek, kavgaya tutuşmak (bi)
dengê (yekî) birin xwe söz dinlemek
dengê (yekî) cihek hilanîn sesi ayuka çıkmak
dengê (yekî) dan birandin susturmak * mirovekî zana bû, dengê tevan da birandin bilgili adamdı hepsini susturdu
dengê (yekî) ketin s esi kısılmak
dengê (yekî) kirin 1) birini) duymak * dengê wî kir sesini duymak (birini) dinlemek
dengê (yekî) nekir (birinin) sesini işitmemek
dengê (yekî) winda kirin boğmak (silik bir duruma getirmek) * bi hemû hêza xwe lê dixebitî ku dengê min winda bike var gücüyle sesimi boğmaya çalışıyordu
dengê bilind yüksek ses
dengê bişewat yanık ses
dengê borîk çok kaba ses
dengê dawî rz son ses
dengê defê ji dûr ve xweş e davulun sesi uzaktan hoş gelir
dengê dewixî boğuk ses
dengê diranî rz dişsel ses
dengê dureng çift tonlu ses
dengê ewlekî nd güven oyu
dengê ewlekî dan güven oyu vermek
dengê ewlekî stendin güven oyu almak
dengê hindrû gazî kirin sesi ayuka çıkmak
dengê ir kalın ses
dengê irê stûr sıtma görmemiş (ses)
dengê kelijandinê rz kaynaştırma sesi
dengê mêrkanî tok ve yiğitçe bir sesle
dengê navîn rz/nd iç ses
dengê nerm 1) yumuşak ses 2) alçak ses
dengê nizm alçak ses
dengê pêewletiyê nd güven oyu
dengê pêwendiyê rz kaynaştırma sesi
dengê qedîfe kadife gibi ses
dengê radyofonîk nd radyofonik ses
dengê sefirî hışıltılı ses
dengê serî kafa sesi
dengê sing mzk göğüs sesi
dengê stûr mzk kalın ses
dengê tûj keskin ses
dengê wîlwîlok çok tiz ve keskin ses
dengê xîzxîzok çatlak ses
dengê xwe avêtin oyunu kullanmak
dengê xwe bi ser xelkê xistin el alem duyarolmak, rezil olmak
dengê xwe bilind kirin sesini yükseltmek
dengê xwe birîn 1) susmak (konuşmayı kesmek veya konuşmaktan kaçınmak) * jinik vê carê bi temamî dengê xwe dibire kadın bu defa büsbütün susuyor 2) sesini kesmek
dengê xwe dernexistin 1) sesini çıkarmamak, konuşmamak 2) hiç ses çıkarmadan, kuzu kuzu 3) kendini sesizliğe vermek
dengê xwe jê re derxist (birine) çıkışmak, paylamak, üstüne gitmek
dengê xwe jê re kirin karışmak, üstüne gitmek
dengê xwe kêm kirin sesini kısmak
dengê xwe kirin l/bw tınmak, ses çıkarmak
dengê xwe nekirin 1) sesini çıkarmamak (veya etmemek), tınmamak 2) gözünü yummak (kusurlarını görmezlikten gelmek, hoş görmek)
dengê xwe nizm kirin sesini kısmak
dengê xwe ragihandin sesini duyurmak
dengê xweş güzel ses
dengê zirav mzk yüksek ses, ince ses
dengedeng m ses seda
dengegaz ketum.
rd sessiz, suskun, ketum
dengegaz bûn l/ngh susmak (konuşmayı kesmek veya konuşmaktan kaçınmak)
dengegazbûn m susma (konuşmayı kesme veya konuşmaktan kaçınma)
dengegazî m sessizlik, susku, suskunluk
dengegazîtî m suskunluk
dengewaz rd ağzı pek
dengewazî m ağzı peklik
denggir m ses kaydedici, ses alıcı, ses kayit cihazı
dengguhêz m 1. ses aktarıcı 2. telefon
dengî (i) mzk/m Botan bölgesine özgü olup iftihar, sevgi, aşk, övgü, yiğitlik gibi temalar işleyen şarkı türü
dengî (ii) rd 1. sesli 2. şaşaa
dengî bûn l/gh sızmak duyulurolmak (gizli tutulan haber, sır gibi şeyler duyulmak)
dengîbûn m sızma, sızış (gizli tutulan haber, sır gibi şeyler duyulma)
dengik zo/m kursak (kümes hayvanı için)
dengîn (i) n değirmen taşı (çakmak taşı türünde sert bir taş)
dengîn (ii) rd 1. sesli 2. rz sesli 3. namlı, ünlü * Meleyê Cizîrî bi nav û dengîn e Meleyê Cizîrî ünlüdür
dengînî m seslilik
dengir bnr denggir
dengiyan rd 1. sesli 2. şaşaa
dengjê m hancere, ses kirişleri (veya telleri)
dengjêbirandî rd susturulmuş olan
dengjêbirandin m susturma
dengketî rd kısık, kısık sesli (sesi kısılmış olan)
dengketîbûn m kısıklık
dengketin m kısılma (ses için)
dengkî rd/h seslice
dengkirin m 1. konuşma, sesini çıkarma 2. seslenme, sesleniş (cevap verme, bir şey söylemek için sesini çıkarma) 3. göz yummama, hoş görmeme
dengkuj rd/nd susturucu
denglêkirin m 1. seslenme, sesleniş, çağırma, çığırma, ünleme 2. seslenme (sözü birine veya birilerine yöneltme) 3. hitap, hitap etme
dengnas nd/nt ses bilimci, fonolog
dengnasî rz/m ses bilimi, fonoloji
dengnasiyî rd ses bilimsel, fonolojik
dengnekir rd 1. sessiz, suskun, ağızsız, susan 2. sakin, sessiz (kimseyi rahatsız etmeyen, kızgınlık göstermeyen) * mirovekî dengnekir e sakin bir adam 3. uysal, uslu, iyi huylu, mülâyim, tınmaz melâike
dengnekirî m 1. sessizlik, suskunluk, ağızsızlık 2. sakinlik, sessizlik (kimseyi rahatsız etmeme, kızgınlık göstermeme durumu) 3. uysallık, usluluk, iyi huyluluk, mülâyimlik
dengnekirî bûn l/ngh kuzulaşmak (kuzu gibi uysallaşma, sessiz duruma gelmek)
dengnekirîbûn m kuzulaşma (kuzu gibi uysallaşma, sessiz duruma gelme)
dengnekirin m 1. sesini kesme, sessizlik 2. susma, susuş
dengneman m ses yitimi
dengnerm rd 1. yumuşak sesli 2. pes sesli
dengnermî m 1. yumuşak seslilik 2. pes seslilik
dengnivîs m sesyazar, fonograf
dengnixêm rd 1. susturucu 2. susturucu (silâhlarda)
dengnuma m ses göstergesi
dengpêketî rd 1. yankı uyandırmış, yankı yapmış olan 2. ünlenmiş, nam salmış olan 3. adlanmış, adı çıkmış, kötü ün kazanmış, dile (veya dillere) düşmüş olan
dengpêketin m 1. ses yapma 2. yankı uyandırma, yankı yapma (bir olgunun çevrede uyandırdığı duygu, düşünce, dedikodu gibi etki yapma) 3. adı duyulurolma, ünlenme, nam salma 4. adlanma, adı çıkma, adı kötüye çıkma, kötü bir ün kazanma, dile (veya dillere) düşme
dengpêxistî rd 1. nam salmasını sağlanmış, ünlendirilmiş olan 2. yankı uyandırılmış 3. (biri) karalanmış
dengpêxistin m 1. nam salmasını sağlama, ünlendirme 2. yankı uyandırma 3. (birini) karalamak
dengpîv m ses ölçen
dengqalind rd kalın sesli
dengşalûr rd güzel sesli (ötücü kuşlar gibi şakıyan güzel sesli kimse)
dengsaz nd/nt sesçi
dengsazî m fonetik
dengşîrîn rd hoş sesli, güzel sesli
dengstûr rd kalın sesli
dengtûj rd keskin sesli
dengtûjî m keskin seslilik
dengûbehs m haber, havadis (iletişim veya yayın organlarıyla verilen bilgi) * ji televizyonê guhdarî li dengûbehsên cîhanê kirin televizyondan dünya haberlerini izledi
dengvedan m 1. yankı 2. yankılama, yankılanma, aksetme, ötme 3. yankı, yankı uyandırma, yankı yapma (bir olgunun çevrede uyandırdığı duygu, düşünce, dedikodu gibi etki, akis) 4. nam salma, ünlenme 5. çavlanma
dengvedanî rd akustik, yankısal
dengvedayî rd 1. yankılanmış olan 2. nam salmış, ün kazanmış olan
dengvedayîn m 1. yankılayış, yankılanış, aksediş 3. yankı uyandırış (bir olgunun çevrede uyandırdığı duygu, düşünce, dedikodu gibi etki yapma) 4. nam salış, ünleniş 5. çavlanış
dengveder rd 1. yankılayıcı 2. ses getirici * çalakiyeke dengvedêr
dengvegêrk m höperlör
dengweş mikrofon, ahize.
m oparlör, hoperlör
dengweşdar rd hoperlörlü
dengxane m ses arşivi
dengxwên m ses okuyucu, fonograf
dengxweş rd güzel sesli
dengzan nd/nt ses bilimci, fonolog
dengzanî m 1. fonoloji 2. fonetik (ses bilgisi)
dengzaniyî rd ses bilimsel, fonolojik
dengzêrîn rd altın sesli, güzel sesli
dengzirav rd ince sesli
deng [I] 1. bayê ku ji pişika mirovî derdikeve û di devî de teşe digire 2. awaza ku di tevgerên xwezayê de tê bihîstin *"dengê ewran, mizgîna baranê ye"
1. tiştê têt bîstin (navdêr, nêr) pêjn, sewt, awaz, seda, dey, gazî, bang, hawar, hewar, tiştê dikare bêt bîstin anku guhlêbûn: Deng jê nedihat. Dengê wî bo stiranan gelek xweş e. dengê xuşîna avê, ray, rey, reî, bijartina fermî bo yan dijî tiştekê/î yan kesekê/î: Te dengê xwe di hilbijartinan de bi kar anî? (Te kesek bijart?).
Herwiha: dey.
Bide ber: bang, gazî, hawar, qerebalix, hes.
Bi zaravayên kurdî: Kurmancî: deng, Kurdî (Soranî): deng, Kirmaşanî: deň, Hewramî: deng, Lekî: deng, Zazakî: veng.
ji: herwiha dey (wek dey nekirin), hevreha soranî ده‌نگ (deng), farisî دنگ (deng), osetî deng, zazakî veng, pehlewî veng, têkilî bang, zazakî vac- ku rehê dema niha ji lêkera vatene (gotin) e, avestayî veçeh-, sanskrîtî vac-, inglîzî voice, latînî vox... hemû ji Proto-hindûewropî. , Çavkanî: Cheung p.404, Horn p.41, Watkins p.97, Etymonline, Hevreh: bang, gotin.
: bêdeng, bêdengî, bêdengîtî, bêdengtî, bideng, bidengî, bidengîtî, bidengtî, binavûdeng, binavûdengî, dengbêj, dengbêjî, dengbêjîtî, dengbêjtî, dengdar, dengdarî, dengdarîtî, dengdartî, dengder, dengderî, dengderîtî, dengdertî, dengdêr, dengdêrî, dengdêrîtî, dengdêrtî, dengî, deng kirin, dengkirin, deng lê kirin, denglêkirin, dengnas, dengnasî, dengnasîtî, dengnastî, dengsaz, dengsazî, dengxweş, dengxweşî, hevdeng, hevdengî, yekdeng, yekdengî
deng bi ser (yekî) ketin (biwêj) lê dengek bihîstin. di xewê de hema dengekî sivik bi ser min bikeve hişyar dibim.
deng birin (lêker)(Binihêre:) deng
deng birin xwe (biwêj) gotin kirin, a gotî pêk anîn. welat mirovekî rûnerm e, deng dibe xwe.
deng çûn (yekî) (biwêj) fêm kirin, têgihîştin. lawo tu dibêjî, lê ka gelo deng diçe wê?
deng dan 1. navdar bûn 2. lê vegerandin 3. axivîn 4. pejirandin
(lêker) dengê tiştekî bilindtir kirin: Ka hinek deng bide radyoyê daku em baş bibîzin. ray dan, di hilbijartinan de kesek yan tiştek bijartin: Te dengê xwe da sosyaldemokratan yan konservatîvan? (Te kîjan bijart?).
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ده‌نگ دان. Navdêr: dengdan.
ji: deng + dan.
: dengder, dengderî
(di hilbijartinê de) raya xwe dan
deng dan vedan (lêker)(Binihêre:) deng dan
deng derxistin (lêker) deng dan, jendin, jenandin, jenhin.
ji: deng + derxistin
deng di serî de neçûn (biwêj) fêm nekirin. kuro dikim nakim kurê bêbavan deng di serî de naçe ku kare wî jî hinekî pêş ve here.
deng dihere wî tehtî, naçe wî (biwêj) pir qafqalind bûn. fêm nekirin. mirov dibêje û nabêje deng dihere wî textî, naçe rvî.
deng jê derneketin (biwêj) agahî jê negirtin, bersiva xwe nedan. ev çar sal in çûye. lê hê dengek jê derneketiye. ya xwedatî! min jê re çi got, li hemberî min deng jê derneket.
deng jê nehatin (biwêj) bersiv nedan. e/u geleld li benda wî man ku ew jî bê, lê mixabin tu deng ji wî mêrxasê dêlai derneket
deng ji kêvir derketin ji wî/wê derneketin (biwêj) qet hisa xwe nekirin. tu helwest nîşan nedan. “deng ji kevirjiyadê derneket. bû weke pîreke sed salî, belki jî pîrtir bû. hêvîdar zana
deng ketin (lêker) dewixîn.
ji: deng + ketin
deng kirin 1. axivîn, peyivîn 2. bang kirin
(lêker) axivîn, peyvînbaştir axivîn. Tewîn: deng kir.
ji: deng + kirin
deng lê kirin 1. bang lê kirin 2. gazî kirin
(lêker) deng li yekî/yekê kirin. yek ji xewê hesandin, ji xew rakirin, hişyar kirin, banga yekî kirin, deng dan
deng li her guh ketin (biwêj) deng bi awayekî zelal nebihîstin, wekî ku bi rasti jî bibihîze, bi xwe tişt li hev anîn. çawa dengekî sivik li ber guhê min ket ez hişyar bûm. meta çarê wisa pîr bûye ku êdî, li cihê tune deng li her guh dikevin.
deng nekir im, zêrê zer im (biwêj) yê ku zêde xeber nadin, ew meqbûl in. min qewêtiya diya xwe ya: “deng nekir im, zêrê zer im. 1i guhê xwe re xiste guhar.
deng nekirin (lêker) bêdeng mayîn.
ji: deng + nekirin
deng û behs 1. xeber 2. nûçe
deng û hisa xwe birîn (biwêj) sêkit bûn, ker bûn. heya ku me gotinên wî nepejirandin, wî deng û hisa xwe hebirî.
deng vedan 1. olan dan 2. deng vegerîn *"av dikeve cihê teng û deng delav vedide" [II] ramana kesê ku hildibijêre; ray [III] hevaheng, yeksan
(lêker)(navdêr, mê) olan dan, vedeng dan, deng dubare bûn, deng lê vegerrîn, dengê ji derekê tê û li derek din dubare dibe: Gaziya wî li çiya û newalan deng veda.. Navdêr: dengvedan.
ji: deng + vedan.
: dengveder, dengvederk
deng zan (navdêr, mê) dengnas.
ji: deng +-zan
dengandin (lêker) bêje, gotin. Tewîn: -dengîn-.
ji: deng +-andin
denganî (navdêr, mê) fonetîk.
ji: deng +-anî
dengayî (navdêr, mê) denganî, dengsazî.
ji: deng +-ayî
dengaz bêdeng, kêmaxêv
bêdeng, kêmaxêv
dengbêj kesê ku stranan dibêje; stranbêj
(navdêr) stranbêj, kilambêj, goranîbêj, kesa/ê stranan dibêje (bi taybetî kesên stranên gelêrî yên kurdî bê muzîk dibêjin), ahengbêj.
Herwiha: dengvêj, dengwêj.
ji: deng + -bêj.
: dengbêjî, dengbêjîtî, dengbêjtî
dengbêjî Navê lînkê
dengber (navdêr, mê) dengguhêz.
ji: deng +-ber
dengbilind (rengdêr) mirovê hêl di axivit, dengê wî bilind
dengbilindî (rengdêr) dengûdor, :dengbilindîya zarokan ez ji xew rakirim
dengbilindkî (navdêr, mê) dengbilindî.
ji: dengbilind +-kî
dengbilindkirin (navdêr) dengbilindî, dengûdor
dengbir (navdêr, mê) dengkuj.
ji: deng +-bir
dengbirin (navdêr, mê) (Binihêre:) deng
dengbirîn (navdêr, mê) bêdengbûn, hişbûn
dengdankirin (navdêr, mê) bêjekirin.
ji: dengdan +kirin
dengdar (rengdêr) bideng, tişta/ê ku deng heye(navdêr) vokal, tîpên bideng (di kurdî de: a, e, ê, i, î, o, u, û).
Dijwate: bideng, bêdeng tîpên dengdar: konsonant.
Bide ber: dengder, dengdêr.
ji: deng + -dar.
: dengdarî.
Bi zaravayên kurdî: Kurmancî: dengdar, dengdêr, bideng, Kurdî (Soranî): bizwên, Kurdiya başûr: Lekî: Hewramî: Zazakî:
dengdar (r) tîpa ku pêdiviya wê bi dengekî vekirî î domdar heye
dengdarî (navdêr, mê) rewşa dengdarbûnê, dengdar.
ji: dengdar + -î
dengdarkî (navdêr, mê) bi rêkî.
ji: dengdar +-kî
dengdayî (rengdêr) (Binihêre:) deng
dengdêr 1. tîpên deng heye (navdêr, mê) tîpên deng heye(di kurdî de: a, e, ê, i, î, o, u, û).
Bide ber: dengdar 2. kesên dengê xwe didin. Binêre; , dengder.
Bi zaravayên kurdî: Kurmancî: dengdar, dengdêr, bideng, Kurdî (Soranî): bizwên, Kurdiya başûr: Lekî: Hewramî: Zazakî: sifet
dengder (navdêr) kesa/ê yan tişta/ê ku deng jê tê, hilbijêr, kesa/ê ku di hilbijartinan de raya xwe diyar dike.
Bide ber: dengdar, dengdêr.
ji: deng + -der.
: dengderî, dengderîtî
dengdêr (r) tîpa serbixwe ya ku vekirî û domdar e
dengderî (navdêr, mê) rewşa dengderbûnê.
ji: dengder + -î
denge (navdêr, mê) hevsengî, hevkêşe, balans, miwazene, yeksengî.
Bide ber: deng.
: bêdenge bidenge dengedar
dengê (yekî) birandin (biwêj) bandor û erka yekî tune kirin. mirovekî zana bû, dengê wan tev an da birandin ’’ zana farqînî
dengê (yekî) qibe bûn (biwêj) sewt gur û bibandor bûn. maşelah dengê wê wisa qibe ye ku mikrofon navê.
dengê defê ji dûr ve xweş e gotina pêşiyan wekî mirov ne di nav bûyeran de be mirov bûyeran bi awayekî rastî nikare şîrove bike.şîrove wê demê kêmdimîne.her lêkolîn di cîhê xwe de bê kirin nêzî rastiyê ne.
dengê defê nas dike, mala dawetê nas nake (biwêj) ji bo kesên ku bi tenê berjewendiyên xwe girîng digirin tê bikaranîn. şindo tenê zikê xwe dijikire, dengê defê nas dike, lê mala dawetê nas nake.
dengê di qûnê re derketin (biwêj) di bin zor û zerpeki de bûn. fadil heta ew çuwalë fêkiyan bir tnalê, dengê wî di qûna wî re derket.
dengê dîkê te ka heta ku çûye! (biwêj) ka nav û dengê te çiqasî belav bûye? lawo tu ew qas pesnê xwe didî, lê her kes dizane bê ka dengê dîkê te heta ku çûye
dengê ezmanan, nîşana baranan (biwêj) her tevger û xuyang nîşana tiştekî ye. heke inirov sîran newe, bêhn ji dêv nayê. dengê ezinanan, nîşana baranan.
dengê kezebê, da ser siwarê neqebê (biwêj) ewled ji birayan jî pêşdetir in. ez çawa bikim, gazinan ji min nekin, îro dengê kezebê daye ser siwarê neqebê.
dengê meqesê bi ser neketin (biwêj) perwerde nebûn, xişîm, hov û nezan bûn. malavayi, wisa wehş e ku qet dengê nieqesê bi ser neketiye.
dengê nizm derigê nerm, nermawaz, çirpe, şopa hindurî
dengê te xweş tê lê heke xwendina te quran be (biwêj) di bin wan tiştên xweşik de gelo çi heye? ez tiştekî jê fêm nakim. dengê te xweş tê lê heke xwendina te quran be.
dengê xwe berdan (biwêj) dengê xwe zêde kirin, qîrîn. ji ber ku di geliyên kêr de zîz dibû, gevezê dengê xwe berdabû, kilam digotin.
dengê xwe bi guhê xwe bihîstin Biwêj, Yê rûmet, nirx yan jî bihayek gelek zêdetir û pirtir ji heqqê xwe dide xwe
dengê xwe birîn (biwêj) bê helwest man, pejirandin, melisîn. xesûya wê agir li ser serê wê dada, wê dîsa jî dengê xwe birî û li hêviya mêrê xwe yê li eskeriyê ma. bi qêrîniya lali^ê belek re nîgarê dengê xwe birî.
dengê xwe derxistin (biwêj) li hember tîştekî yan jî kesekî helwest nîşan dan. heke cara psşîn te dengê xwe derne- xista, ew ê hê zêcletir bi ser me de bihata.
dengê xwe hildan (biwêj) dengê xwe bilind kirin. bi şîrn xortan de dengê xwe hilda û xwest ku yên li wir hemû dengê wî bibihîzin. jîr dilovan
dengê xwe lê kirin (biwêj) kesek lome kirin, tiştek li kesekî qedexe kirin, îkaz kirin
dengê zîz newaya dawûdî
dengedar (rengdêr) bihevsengî, bihevkêşe, bibalans, bimiwazene, biyeksengî.
ji: denge + -dar.
: dengedarî dengedarîtî dengedartî
dengedarî (navdêr, mê) rewşa dengedarbûnê.
ji: dengedar + -î
dengedengî (navdêr, mê) qîrûqîjî.
ji: dengedeng +-î
dengeding dengê domdar ê ku dema lêxistinê ji tiştê hundirvala tê
dengê domdar ê ku dema lêxistinê ji tiştê hundirvala tê
dengegaz (rengdêr) ketûm, mit, bêdeng, bêpêjn, devgirtî, dîskret, nehênîparêz.
Bikaranîn: Lêker: dengegaz bûn. Navdêr: dengegazbûn
dengegaz bûn (lêker)(Binihêre:) dengegaz
dengegazbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) dengegaz
dengegazî (navdêr, mê) bêdengî, sukût, dengnekirin.
ji: dengegaz +-î
dengegazîtî (navdêr, mê) bêdengîtî.
ji: dengegaz +-îtî
denggir (navdêr, mê) dengnivîs, fonograf, gramofon.
ji: deng +-gir
dengî (rengdêr) audîo-, audîal, sewtî, bideng: têkilî dengî yan dengan: vîdyoyeka dengî (ya ku deng tê de heye lê ne wêneyên guherbar).
Bide ber: dîtbar.
ji wêjeyê: Eymen el-Zewahirî di dîmeneke dengî de ku li ser malperên civakî û internet ê hatiye belav kirin daxwaza ”Rawestana şer di navbera birayên cîhad û isalmê de” li Sûriyê dike..
ji: deng + -î.
Bikaranîn: Navdêr: dengîbûn.
: dengîtî
dengî bûn (biwêj) her kes pê hesîn. heke ew qas dengî nebûiya, me dê çarevek biclîta.
dengî hev bûn yeksanî hev bûn
dengî hev kirin bangî hev kirin
yeksanî hev kirin
dengî kirin îlan kirin
(lêker)îlan kirin
dengîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) dengî
dengîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) dengî
dengik gewrî, qirik dengî îlan
gewrî, qirik dengî îlan
dengîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye dengî kirin
dengîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) dengî
dengîn (lêker) navdar, namîdar, naskirî, navdayî, malaxme, bideng, dengî, dengdar.
ji: deng +-în
dengîr navdar
navdar
dengîtî (navdêr, mê) rewşa dengîbûnê.
ji: dengî + -î
dengiz (navdêr, mê) derya, behr.
Herwiha: deniz denîz dêniz dênîz.
ji: jitirki, bi tirkiya kevn teŋiz (bixwîne: tengiz), bi tirkiya niha deniz, bi mongolî teŋis (bixwîne: tengis)
dengjar (rengdêr) mirovê dengê wî dilsoj, melûl
dengkêş (navdêr, mê) dengweş.
ji: deng +-kêş
dengketî (rengdêr) (Binihêre:) deng
dengketîbûn (navdêr, mê) dewixîbûn.
ji: dengketî +bûn
dengketin (navdêr, mê) dengketin
dengkî (navdêr, mê) bi dengî.
ji: deng +-kî
dengkirî (rengdêr) dengdar, dengdarî, derbirrî.
ji: deng +kirî
dengkirin (navdêr) bangkirin, gazîkirin
denglêkirin (navdêr) lê xurîn, lê heytandin, gazinde jê kirin, :dengê xwe li zarokan neke dako ji te ne tirsin
denglekişo (navdêr, mê) sîqûsirr, qirnaqoz, çîrneçov, helezek, qaqleqûz, zîqûzirr, darînqoz, qirqosan, cînceq, memeqîz, hindirhop, silimsîq, terazûmîzan, hildilhok, hêlanok, hêlhêlanê, tiringûzan
dengnas (navdêr, mê) deng zan.
ji: deng +-nas
dengnasî zanistên ku pisporiya wan bizavên dengan e
(navdêr, mê) fonetîka, pişka zimannasiyê ya ku lêkolînan li ser dengê peyivîna mirovan dike bo nimûne daku diyar bike ka mirov çi peyvan çawan dibêjin yan tîpan çawan dixwînin.
Herwiha: dengzanî.
Têkildar: dengsazî
dengnekir xûypak, durist, qenc, sernerm, pixût, ketûm, feqîr, melayîm, şîrîn, sexî, rûnerm, mûlayim, sakîn, bêdeng, mulayîm, dengegaz, bêliv, biaqil, tebitî
dengnekir bûn (lêker) bûn mêşin.
ji: dengnekir + bûn
dengnekirbûn (navdêr, mê) mêşinbûn.
ji: dengnekir +bûn
dengnekirî (rengdêr) devgirtî, çav-tirs, fedok, bêdeng.
ji: deng +nekirî
dengnekirin (navdêr, mê) dengegazî, bêdengî, sukût.
ji: deng +nekirin
dengnivîs (navdêr, mê) dengxwên, fonograf, gramofon, denggir.
ji: deng +-nivîs
dengnuxêm alava dengbir a ku bi ser çekan ve dikin da ku dengê guleberdanê neyê bihîstin
alava dengbir a ku bi ser çekan ve dikin da ku dengê guleberdanê neyê bihîstin
dengo (navdêr, mê) peyv yan gotinên ku rastiya wan nehatiye pejirandin û çavkanîya wan nediyar ku li nav gel û mirovan bi firehî belav bûye.
Herwiha: gotegot, wişewiş, rîwayet.
Bide ber: deng.
ji wêjeyê: Ev zêdetirî çar salan e ko dengo (rumor) ya wê heye ko Emerîka dê ji ber çekên navokî (atomî) dirbeyeka leşkirî li Îranê bide.(nefel.com, Şerê çaverêkirî yê Emerîkayê û Îranê bi nihêrîneka kurdane, 07/2008)
dengpêketin (navdêr, mê) navpêketin.
ji: deng +pêketin
dengsazî (navdêr, mê) (axiftin) dengzanî, (deng) axiftinzanî.
ji: deng +-sazî
dengşirîn (rengdêr) yê dengê wî jibo gotina sitran helbest û çîrokan pir /irîn, dengxwe/
dengûbas (navdêr, mê) nûçe, xeber, peyam, bûyerên ku nû qewimîne, tiştên nû çêbûne (bi taybetî dema di radyo, televizyon, rojname yan navgînek din ya ragihandinê de tên belavkirin).
Herwiha: dengûbehs, dengûbehis, dengûbahs, deng û bas, deng û behs, deng û behis, deng û bahsSoranî, hewall.
Bide ber: bangewazî, belavok, bûyer, daxuyanî, peyam, ragihandin, rapor, reportaj.
ji: deng + û- + bas.
: dengûbasder, dengûbasderî, dengûbasgihîn, dengûbasgihînî, dengûbasvan, dengûbasvanî, dengûbasxwîn, dengûbasxwînî, dengûbasî, kurtedengûbas, serdengûbas
dengûbasî (navdêr, mê) rewşa dengûbasbûnê.
ji: dengûbas + -î
dengûbasvanî (navdêr, mê) karê dengûbasvanan.
ji: dengûbasvan + -î
dengûdor (navdêr, mê) zingivor, qerebalix, heytûhot, heysûbeys, hêwirze, helehela, helehel, hêlemêl, elalet, gilûr, boşayî, ajawe, bitom, zirpe, gurimtî, gerxêl, irbet, şîşiltax, geremol, qerepere, xepse, izdiham, qiyamet, heleloş.
Herwiha: qelebalix.
ji: deng + û + dor.
: bêdengûdor bêdengûdorî bidengûdor bidengûdorî dengûdordar dengûdordarî dengûdorî
dengûdor kirin (lêker)(Binihêre:) dengûdor
dengûdordar (rengdêr) bizingivor, biqerebalix, biheytûhot, biheysûbeys, bihêwirze, bihelehela, bihelehel, bihêlemêl, bielalet, bigilûr, biboşayî, biajawe, bibitom, bizirpe, bigurimtî, bigerxêl, biirbet, bişîşiltax, bigeremol.
ji: dengûdor + -dar.
: dengûdordarî dengûdordarîtî dengûdordartî
dengûdordarî (navdêr, mê) rewşa dengûdordarbûnê.
ji: dengûdordar + -î
dengûdorî (navdêr, mê) rewşa dengûdorbûnê.
ji: dengûdor + -î
dengûdorkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye dengûdor kirin
dengûdorkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) dengûdor
dengvedan (navdêr, mê) olan dan, vedeng dan, deng dubare bûn, deng lê vegerrîn, dengê ji derekê tê û li derek din dubare dibe: Gaziya wî li çiya û newalan deng veda..
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ده‌نگڤه‌دان Lêker, deng vedan.
ji: deng + vedan.
: dengveder, dengvederk
dengvedankî (navdêr, mê) bi dengvedanî.
ji: dengvedan +-kî
dengvederk (navdêr, mê) hoparlor, bilindbêjk
dengweş alava ku dengê axivgeran li derve diweşîne û bilindtir dike
alava ku dengê axivgeran li derve diweşîne û bilindtir dike
dengwi (navdêr) tîpên ku dema piştê wan tîpa u bê dengê wi diderxînin. Ew tîp di kurdîde çar libin, g k q x nin, tîpên ku dema liser wan ُ (hereka ber) bê bi dengê wi tê xwendin.di kurdîya erebî û farisîde şeş libin, ح خ غ گ ك ق nin.di erebîde pêncin گ tunu
dengxweş yê dengê wîjibo stirîn û xwendinê xwe/be
deng (m.) noise, sound, voice
m. voice, sound, noise.
m. voice
deng (di hilbijartinan de) vote; (pêjn) voice; sound
deng dan to vote
deng jê... hatin to hear from
deng ketin to be hoarse
deng lê kirin to call
deng vedan to echo
dengbêj (m.) singer
m. singer
dengdar (f.) consonant
dengdêr (f.) vowel
dengdêr (di hilbijartinan de) voter; (di rêzimanê de) vowel
dengdêra drêj long vowel
dengdêra kurt short vowel
dengiz sea
dengûbas news
dengvedan (f.) echo i
deng Geräusch
Laut
Stimme
Tierlast
deng ketî heiser
deng lê kirin rufen
zurufen
deng pê ketin klingen
zu hören sein
dengbej Barde
dengbêj Sänger
Volkssänger
Volkssängerin
dengdan abstimmen
Abstimmung
anrufen
ansprechen
aufrufen
Wahl
Wählen
dengîn Betonung
dengkirin aufrufen
sprechen
denglêkirin anrufen
ansprechen
dengûbas Nachrichten
dengvedan Echo
Widerhall
deng m. deng, bendik, bendike n.
m. denge, parsenc n.
n. raye, reye m.
n. veng, sewt, venc, sowt n.
deng bi xwe xistin veng re xo fîstene, veng vetene, veng kerdene kr.
deng birîn lng. veng birîyene, ker bîyene, bêveng bîyene
deng dan lg. raye dayene, veng dayene
tg. veng dayene
lg. name dayene, veng dayene, soretdayene, namûveng dayene
deng derketin lng. . veng vejîyene
deng derxistin lg. veng vetene, veng kerdene, veng re xo fîstene
deng girtin tg. veng girewtene
deng jê birandin kerehis kerdene, veng re cibirnayene, hisnayene, bêveng kerdene, bêvengnayene, veng birnayene kr.
deng kirin lg. veng vetene, veng kerdene, veng re xo fîstene
deng lê kirin lg. veng re cikerdene, veng re cifîstene, hîtab kerdene
deng lê kirîn lg. veng re cikerdene, veng re cifîstene, veng rîkerdene
deng û beng m. his û pis, veng û hes, hispis, çiqîye, veng û sewda n.
deng û seda m. his û pis, veng û hes, hispis, pqîye, veng û sewda n.
deng vedan tg. nof dayene, gulbang dayene, veng wedayene
denganî rd. fonetîk
m. telafûz, vatis, reziwanardis, qaldun n.
dengbêj m/n. lawikvaj, dengbêj, deyrvaj n.
dengbêjî m. lawikvajîye, dengbêjîye, dengbêjênî m.
dengbirîn m. vengbirîyayis, kerbîyayis, bêvengbîyayis n.
dengdan m. raydayis, vengdayis n.
dengdana pêewlebûnê n. raydayisê pêbawerîyê n.
dengdar rd. vengin, vengdar
m. rz. bêvenge, herfa bêvenge, konzonante m.
dengdara didanî n. rz. bêvenga didanan m.
dengdara difinî n. rz. bêvenga xazmikî, bêvenga qirike m.
dengdara diran-esmandevî n. rz. bêvenga didan û asmênê fe kîm.
dengdara diranlêvî n. rz. bêvenga didan û lewan m.
dengdara gepê n. rz. bêvenga gepe m.
dengdara pasesmandevê n. rz. bêvenga asmaqê peyî, bêvenga xozrîgê peyî, bêvenga peyxozrîgî m.
dengdara pasgepê rd. rz. bêvenga gepa peyî, bêvenga peygepe m.
dengdara pêsgepê n. rz. bêvenga gepa verî, bêvenga vergepe m.
dengdara pidî-esmandevî n. rz. bêvenga pudî û as— maqî, bêvenga pudî û xozrîgî, bêvenga pudî û asmênê fe kîm.
dengdara pidî-lêvî n. rz. bêvenga pudî û lewan m.
dengdara pidîyî n. rz. bêvenga pudîyan m.
dengdara qirikî n. rz. bêvenga xazmikî, bêvenga qirike m.
dengdarên cêwî pj. rz. bêvengên cêwîyî
dengdarên lêvî pj. rz. bêvengên lewkî
dengdayîna gelî m. referandum, raydayisê sareyî, referendum n.
dengdêr m. rz. vengine, herfa vengine, vengdare m.
dengdêra difinî n. rz. vengina xazmi kîm.
dengdêra dirêj n. rz. vengina derge, vengdara derge m.
dengdêra gîlover n. rz. vengina gilovere, vengdara gilovere m.
dengdêra kurt n. rz. vengina kil m., vengdara kilme m.
dengdêra qirikî n. rz. vengina xazmi kîm.
dengdêra stûr n. rz. vengina qalinde, vengdara qalinde m.
dengdêrazirav n. rz. venginabarîye m. *nîvdengdêr m. nêmvengine, nêmvengdare m.
dengê bilind n. vengo berz n.
dengê korîk n. vengo debirîyaye n.
dengê pêbawerîyê n. raya pêbawerîyê, raya itimadî m.
dengê pêbawerîyê dan lg. raya pêbawerîyê dayene
dengê qalind n. vengo qalind n.
dengê xîzxîzokî n. vengo lezgin n.
dengê xwe ragihandin veng vetene, veng kerdene, veng re xo fîstene kr.
dengê zirav n. vengo barî n.
dengegaz rd. gi m., ker, bêveng, sakîn
dengeya dvakî n. denga sosyalî, denga komelî m.
denggir m. gramofone, vengnivise, fonografe, vengnûse m.
dengîn rd. vengin, vengdar
dengînî m. venginîye m.
dengjê hatin lng. cira veng ameyene, cira veng vejîyene
dengjêbirandin m. vengrecibirnayis, bêvengnayis, vengbirnayis, kerehisnayis n.
dengketî rd. vengkewte
dengketin lng. . veng kewtene, qirike têkewtene, qirike dekewtene, vengê xo kewtene
m. vengkewtis, qiriketêkewtis, qirikedekewtis n.
dengkuj rd. vengbir
denglêkirîn m. vengrecikerdis, hîtab n.
dengnas m/n. fonolog, vengsinas, vengnas n.
dengnasî m. fonologî n.r vengsinasîye m, vengzanist n.r zanistê vengî n.r îlmê vengî n.r fonolojî n.
dengnixêm rd. vengbir
dengnûxêm rd. vengbir
dengsazî m. fonetîk n.r vengzanîye m.
dengsîrîn rd. vengwes, vengsîrîn, awazwes, wesveng
dengûbas m. vengûvaj, heyame., xebere n.
dengvedan m. nof, gulbang, vengwedayis, eko, zimî n.
m. nofdayis, gulbangdayis, vengwedayis , ekodayis n.
dengxos rd. vengwes, vengsîrîn, awazwes, wesveng
dengxwên m. gramofone, vengnivise, fonografe, vengnûse m.
dengxwes rd. vengwes, vengsîrîn, awazwes, wesveng
dengzan m/n. fonetîkrî, vengzanayox n.
dengzanî m. fonetîk, vengzanîye n. *cotikbûna deng rîtbîyayisê vengî, cêwîbîyayisê vengî
dengzar m. hengame., haybro, herese, qerebelix, semate, hayle m., teqereq, gimîûnalî, zelemele, çîlvîlîye, gurintî, xirerîr, teqereqe, gimîûnalî, welwele, samate, somate, zimîûnalî n.
deng -e, sersem, alık
(m) bakınız: dinge (m)
deng bîyayîne bakınız: deng bîyene
deng bîyene sersemleşmek, sersemlemek
deng kerdene sersemletmek, sersem etmek
dengbêj ses sanatçısı
türkü söyliyen (ses sanatçısı)
şarkıcı
-e, ses sanatçısı, şarkıcı, türkücü
denge (m) bakınız: dinge (m)
dengeser -e, sersem, alık
dengeser bîyene sersemleşmek, sersemlemek
dengeser kerdene sersemletmek, sersem etmek
dengeserê (m) bakınız: dengeserî (m)
dengeserey (m) bakınız: dengeserîye (m)
dengeserî (m) sersemlik, alıklık
dengeserîye (m) sersemlik, alıklık
dengi (m) bakınız: dinge (m)
dengiser -e, bakınız: dengeser -e,
dengiser bîyayîne bakınız: dengeser bîyene
dengiser kerdene bakınız: dengeser kerdene
dengiserê (m) bakınız: dengeserî (m)
dengiserey (m) bakınız: dengeserîye (m)
dengiz (n) deniz
dengsare bakınız: dengeser
dengsarê (m) bakınız: dengeserî (m)
dengsare bîyayîne bakınız: dengeser bîyene
dengsare kerdene bakınız: dengeser kerdene
deng deng, dey
(di hilbijartinan de) deng, ray
deng danewe deng vedan, olan dan
deng derçûn deng (jê) hatin, deng (jê) derketin
deng diran / gîran deng ketin (bi temamî)
deng hilbirîn deng(ê xwe) bilind kirin
deng nûsan deng ketin (ne bi temamî)
deng û seng deng û pêjn: bê deng û seng bêpêjn, mit, bê deng û pêjn
dengedeng dingeding, dingering, heytûhot, qerebalix
dengegaz kêmbêj, kesa/ê kêm diaxive / dipeyive
dengeşe bn dengedeng
denggîraw dengketî (bi temamî)
denggiwê galgal, galegot, galegal, gotinên bêbingeh
dengnûsaw dengketî (ne bi temamî)
dengsazî dengsazî, fonetîk
dengûbas nûçe, dengûbas, êxbar, xeber
dengzil dengbilind
deng kirin, gotin 말하다 (mal ha-da)