Encamên lêgerînê
delalî m 1. güzellik (biçimdeki uyum ve ölçülerindeki aheng ile hoşa giderek hayranlık uyandırma) 2. güzelllik (kız veya kadın için) 3. azizlik (sevgide üstün tutulma) 4.rd nazlı, baylan (üstüne titrenilen, değer verilen) 5. gözdelik 6. cicilik 7.rd el bebek gül bebek, süt kuzusu, beyzade (nazlı, özenle büyütülmüş olan)
delalî (ii) m tellâllık, çağırtmaçlık, çığırtkanlık
delalî kirin l/gh nazlanmak, isteksiz görünmek
delalî yê dê anasının körpe kuzusu
delalî yê dê û bavan ana baba yavrusu
delalî yê malê hanım evlâdı
delalîk rd 1. nazlı 2. gözde 3. azizlik (sevgide üstün tutulan) 4. el bebek gül bebek, süt kuzusu, beyzade (nazlı, özenle büyütülmüş olan)
delalîkê ber dilê dayikê anasının körpe kuzusu (sıkıntıya, güç işlere alışmamış, nazlı büyütülmüş çocuk)
delalîkirin m nazlanma, isteksiz görünme
delalî 1. şûm, nehs 2. berkeftî, hêja *"kes delaliya kesî, bi delalî xwedî nake"
(navdêr, mê) bedewî, spehîtî, xweşikî, rindî, ciwanî, hisn, cemalî, delalbûn, taybetmendiya kesên yan tiştên delal, kesa/ê delal: Delaliya min, ez heyranî te me..
Herwiha: delalîtî, delaltî.
ji: delal + -î.
Bikaranîn: Lêker: delalî kirin. Navdêr: delalîkirin Rengdêr: delalîkirî
delalî kirin (lêker)(Binihêre:) delalî
delalî rabûn (biwêj) bi delalî û bi nazikî mezin bûn. bave şemdîn ew delalî rakiriye, ne ye zor û zehmete ye. delav qam kirin ji rewşe haydar bûn. heta hoso dehiv qam kir, wan jî kare xwe xelas kir.
delalîk (navdêr, mê) xoşewîstî, delalî, berdilî, ezîzî.
ji: delalî +-k
delalîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye delalî kirin
delalîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) delalî
delalî Liebe
Zärtlichkeit
Zuneigung
delalî m. delalîye, delalênî m. *delal û sîrîn delal û sîrîn