Encamên lêgerînê
dekan dekan (profesöre ku ji birêvebirina fakulteyê berpirs e) nd/nt
dekan (profesorê ku ji birêvebirina fakulteyê berpirs e) nd/nt
dekanlık 1. dekantî (erka dekan) 2. meqamê dekan m
1. dekantî (erka dekan) 2. meqamê dekan m
dekan nd/nt dekan
nd/nt dekan
dekantî m dekanlık
dekan (navdêr) serokê/a fakulteyekê yan kolejekê.
ji wêjeyê: Ji çar parçeyên Kurdistanê kurd ji bo ku bi zimanê xwe perwerde bibin û ji xwe re pêşerojekê biafirînin ber bi Zanîngeha Selahedînê ve diherikin. Lê cudaxwazî û zordestiyên li ser xwendekaran xeyalên wan têk dibin. Zanîngeha ku piraniya dekanên wê tirkmen in, ji bilî soranî ji bo zaravayên din destûr nayê dayîn.(Azadiyawelat.com, 7/2008).
ji: Ji latînî decanus (serokê deh eskeran) ji decem (deh).
: dekanî, dekanîtî, dekantî
dekanî (navdêr, mê) rewşa dekanbûnê.
ji: dekan + -î
dekan m/n. dekan n.
dekanî m. dekanîye, dekanênî m.
dekan dekan, -e
dekanlık dekanîye (m)