Encamên lêgerînê
dehfandin m iteleme, itme, itiş, itekleme
l/gh 1. itmek, iteklemek (bir şeyi güç uygulayarak ileriye götürmek) * mase dehfandin masayı itmek * hêdîka pace dehfand pencereyi yavaşça itti 3. itmek (bulunduğu yerden aşağıya düşürmek) * ew dehfande birkê onu havuza itti 4. fiz itmek (bir cisim, belli bir yakınlıktaki başka bir cismi kendisinden uzaklaştırmaya zorlamak) * du heyberên ku bi heman elektrîkê bar in, hev didehfînin aynı cins elektrikli iki cisim birbirini iter
dehfandin (lêker) wêde kirin, leqandin, livandin. Tewîn: -dehfîn-.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ده‌هفاندن
dehfandin/didehfîne/bidehfîne 1. wêde kirin 2. leqandin, livandin
dehfandin lg. . tan dayene, kunês kerdene, nûsk dayene, nûsk kerdene, kus kerdene, ton dayene, tane cidayene