Encamên lêgerînê
dehbe zo/rd 1. vahşî, yabanî (evcil olmayan hayvan) 2. yaratık (korkunç hayvanlar)
dehbelor rd alık, ebleh
dehbelorî m alıklık, eblehlik
dehbelorî bûn l/ngh alıklaşmak
dehbelorîbûn m alıklaşma
dehbe jakaw, hov, kovî
(rengdêr) (navdêr) hov, wehşî, dirrinde, barbar, yamyam, merxûr, serxûr, mirovxwer, kanîbal, ademxwer, kûvî.
Herwiha: dahbe.
ji wêjeyê: Heger hûn dev ji alema mirovahiyê berdin, -qet wan têkilî vî tiştî nekin- bi tenê li cîhana kûçikan, li ya gêrikan, li ya gumgumok û marmarok û li ya wawîkan binêrin; hûn li avî û bejayiya vê dinyayê, li qewim û ahlên herî rezîl û riswa, li milet û kebîleyên herî bi paş de mayî jî binêrin, ne mimkun e ko hûn li ucûbeyeke –wek dewleta tirkan- weha rast werin. Ne mimkun e ko hûn li naxireke din, li keriyekî din, li refekî din û li dehbe û yamyamên weha ecêb, rast werin.(Enwer Karahan: Çavsoriya dewleta ceberût û helwêsta Abdûlah Demîrbaşî, Nefel.com, 6/2007).
: dehbeyane, dehbetî, dehbeyî
dehbetî (navdêr, mê) rewşa dehbebûnê, dirrindetî, nemirovî, barbarî, zilm, zordarî, xwînmêjî.
ji: dehbe + -tî
dehbeyane (rengdêr) bi awayekî dehbe.
ji: dehbe + -ane
dehbe rd. afernaye, mexlûq, xuliq, xaliq, benî, afarnaye
rd. yabanî, hov, koyî, kovî, çolî, yabonî, yabunî, yawonî