Encamên lêgerînê
debîr nd/nt 1. idareci, yönetici 2. katip
debîrî m 1. yöneticilik 2. katiplik
debîristan m lise
debîr (navdêr) katib, nivîser, nivîsvan, nivîskar (bi taybetî kesa/ê tiştên fermî li daîreyên dewletê dinivîse, sekreter, nivîskar.
ji wêjeyê: Ahmedê Xanî bi xwe di seraya Bayezîde de debîrê dîwanê bû..
ji: hevreha farisî دبیر (debîr), pehlewî dipîr, farisiya kevn dipi- (nivîs, tomar, sicil) jiakadi ? (tuppu: (tablo, nivîs) jisumeri ? (dub). Ji eynî rehî: dibistan, dîwan. Debir ya tirkî û դպիր (dpir) ya ermenî ji zimanên îranî hatine wergirtin..
: debîrî debîrîtî debîrtî
debîrî (navdêr, mê) rewşa debîrbûnê.
ji: debîr + -î
debîr m/n. niviswan, katib, nûsyar, nustewan n.
debîr erkedar, karmend, memûr, wezîfedar, xebîr