Encamên lêgerînê
deşt m ova
deşt û berî ndbozkır
deşta pişt doxînê argo kadın cinsel organı bölgesi
deştayî rd ovalık
deştî rd ovalı
deştik m ova, ovacık (küçük ova)
deştîn rd ovalık
deştiyane rd ovalıca
deşt 1. rastahî, best 2. aran *"banê me yek ban e, aliyek deşt e, ê din zozan e"
(navdêr, mê) devera rastgeh, cihê ne çiyayî, dera ne zozanî, devera ne ji hin derên xwe nizm û ji hinan bilind, rasta axê a dirêj, nizm û fireh: Deşta Mêrdînê, Deşta Mûşê, Deşta Şiridê.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ده‌شت.
Hevwate: berrî . Nêzîkî: sehra.
Bide ber: daşt dest. Têkilî: co çem çiya evrazî gir kox newal nişîvî ro robar rûbar zozan.
ji: hevreha soranî ده‌شت (deşt), feylî dêşt/deyşt (derve, derê), farisî دشت (deşt: deşt), pehlewî ??? (deşt: deşt), hemû jiari. դաշտ (daşt) ya ermenî, ܕܫܬܐ (deşta) ya aramî ji îranî hatine wergirtin..
: deştî
deşte (Zazaki) deşt
deştene (Zazaki) (lêker) dirûtin
deştî 1. kesê ku li rastahiyan dijî 2. kesê ku li bajaran dijî û dernakeve zozanan
(rengdêr) kesê ku li rastahiyan dijî, kesê ku li bajaran dijî û dernakeve zozanan
deştik (navdêr, mê) qevd, destî, deste, destûk, tetik, gurz, çov, pêgirtek, çembil, çepil.
ji: deşt +-ik
deştik kirin (lêker) deste kirin.
ji: deştik + kirin
deştîn (lêker)berin, beristan.
ji: deşt +-în
deşt lowland
(f.) plain (geogr.)
f. plain
deştene dikmek
dikiş
deştiş dikme