Encamên lêgerînê
dayik m 1. ana, anne 2. anacık 3. ana (velinimet)
dayika mar nd dişi yılan
dayika şîr süt anne
dayikatî m 1. analık (ana olma durumu) 2. analık (ana duygusu)
dayikbûn m ana olma, ana oluş
dayikê b 1. ana (anneye seslenme sözü) 2. nd ana (yaşlı kadınlara saygılı bir seslenme sözü) 3. analık (ana yerini tutan veya ana kadar yakınlık gösteren kadın)
dayikê heft kur xweyê kirin, heft kur dayik ji birçînan kuştin ana yedi evlat besledi onlar anayı açlıktan öldürdü
dayikniştîman m ana vatan
dayiktî m 1. analık, annelik (ana olma durumu) 2. analık, annelik (ana duygusu) 3. analık (anaca davranış)
dayik 1. jina ku zarokê tîne dinyayê 2. mak, lel *"dayikê heft kur xwedî kirine, lê heft kuran dayikek ji birçînan kuştine"
(navdêr, mê) jina ku mirov jê çêbûye: Ew ne dayika min e, meta min e. jina ku bi kêmî zarrokek heye: Ew berî hefteyekê bû dayik..
Herwiha: da, daya, daye, dayîk, dayk, deyik, deyîk, deyk, dê, di, dîNêzîk, Ma, Mad, Mak.
Têkildar: bav.
ji: Proto-hindûewropî: dhe-i- (mêtin/mijandin) Proto-aryayî: da5 (---) Avestayî: daenu- (---) Middle Persian: dāyak (---) Hotenî: dīnu (---) Farisî: dāye (hevşîre/ebe), os: daejyn (---) Kurmancî: dayik, da, deyk, dê Hewramî: dāyāna (---) ... Zazakî: dāya) ir Lorî: dāya (dayik) Talîşî: dāya (dayik) Sanskrîtî: dhāyati (mêtin/mijandin) Ermenî: dayeak (hevşîre/ebe) Latînî: fellare (mêtin/mijandin) Yewnanî: thēlē (memik/çiçik/guhan) ... Çavkanî: Horn p.119, Cheung p.47, Watkins p.18, Etymonline.
Bikaranîn: Navdêr: dayikbûn.
: dayikane, dayikî, dayikîtî, dayiktî, dapîr, dêbavMînak, annecik: dakile (m) , anneciğim (hitap hali): dakilê, dayîkê, kilê , annesiz(annesi ölmüş olançocuk):bêmaye (n, m), bêmare (n, m),bêdadî (n, m)
namzeda biryardanê ye; maderşahî
dayik bûn (lêker)(Binihêre:) dayik
dayik kirin (lêker)(Binihêre:) dayik
dayika du dotan, li xwe dide du lotan, ne li vir, ne li cizîra botan (biwêj) dayîktiya qîzan karekî dijwar e. dayika du dotan, li xwe dide du lotan, ne li vir, ne li cizîra botan. rustî jî dayîktiya keçan zor e.
dayikane (rengdêr) bi awayekî dayik, dayikî.
ji: dayik + -ane
dayikanî (navdêr, mê) maderşahî.
ji: dayik +-anî
dayikatî (navdêr, mê) dayiktî, dêtî.
ji: dayik +-atî
dayikbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) dayik
dayikbûyî (rengdêr) (Binihêre:) dayik
dayikê (hoker) yadê, dayê
dayikê heft kur xwedî kiriye lê heft kuran dayikek ji birçîna kustine gotina pêşiyan dayik her tim ji lawan an qîzên xwe bi kurtî ji zarokên xwe hez kiriye û bi çi awayî be xwedî dike. lê kur tu carwekî dayikê nikare jibo dayika xwe zehmetê bikişîne.
dayikî (navdêr, mê) dêtî, dayikbûn, dayikînî, dayikbûn, rewşa dayikan, dêbûn.
Herwiha: dayîkî, daykî, deyikî, deykî.
ji: dayik + -î
dayikî tî (navdêr, mê) dayîktî.
ji: dayikî +-tî
dayikînî (navdêr, mê) dayikî, dêtî, dayikbûn, dayikbûn, dêbûn
dayikkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye dayik kirin
dayikkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) dayik
dayiksalarî erka ku tê de
(rengdêr) erka ku dê tê de
dayikşîr (navdêr, mê) dayên, dêşîr, daşîr, deyşîr
dayik mother
(f.) mother
mother
m. mother
dayikanî maternity leave
dayikî (adj.) motherly
dayiktî (adj.) motherly
motherhood, maternity
dayikatî m. dayikîye, mayîye, dayikênî, mayênî, mardîye, marîye m.
dayiknîstiman n. welatê pîûkalikan, warê bawkalikan n.
dayiktî m. dayikîye, mayîye, dayikênî, mayênî, mardîye, marîye m.
dayik 어머니 (o-mo-ni)