Encamên lêgerînê
dayîn 1.tevdi, tevdî etmek. 2.vergi, vermek. 3.sütanne.
m 1. veriş, verme 2. ödeme, ödeniş, ödeyiş 3. ver(bir kimsenin doğuştan sahip olduğu iyi nitelik) * ev dayîneke Xwedê ye bu bir Allah vergisi
dayîn (ii) m 1. dadı 2. süt ana (veya anne)
dayîn û girtin teslim tesellüm
dayîna kevir li ser dil e bağrına taş basmak
dayîna xwedê Allah vergisi
dayînbar rd ödemeli
dayîndar rd ödemeli
dayînde rd verici
dayîndest m elden teslim, elden teslim etme
dayîngeh m ana okulu, çocuk yuvası
dayînî m 1. dadılık 2.süt analık (veya annelik)
dayîntî m 1. dadılık 2.süt analık (veya annelik)
dayîn 1. jina ku zarrokek biyan dimijîne (navdêr, mê) dêşîr, daşîr, dayikşîr, deyşîr, jina ku zarrokê/a jinek din bi şîrê xwe dimijîne yan mijandiye, jina ku zarrokên jinek din xwedî dike yan kiriye, dayên.
Herwiha: dayen, dayene, dayin.
ji: Têkildarî dan.
: dayînî, dayînîtî, dayîntî
dayîn ber bayê (biwêj) ked û qezenc vala çûn. wî bêmirazê zubêt ew keda me tev da ber bayê û çû.
dayîn ber çavan (biwêj) nîşan dan, li ber çavan raxistin. “li ser van gotinên pêşiyan, nêrînên bedîtizeman seîdê kurdî ku nêzîkî sed sal berê di munazarata xwe de aniye ziman û rewşa îro didim ber çav, tu cudatiyeke nabînim. m. ranf çiçek
dayîn ber dilê xwe (biwêj) pê sebir û tebatiya xwe anîn. cemîleyê jî ew yek da ber dilê xwe û dozdeh salan wer debara xwe kir.
dayîn ber hev (biwêj) qiyas kirin. li gorî hev nirxandin. ez difikirim û didim ber hev; bi rastî jî ev jinik ji bo min şansekî mezin e.
dayîn boçika xwe (biwêj) bitrî bûn, mineta xwe negirtin. ısal bûka newrozê daye boçika xwe, çi be jî ji xesûya xwe re dibêje.
dayîn çoyê xwe (biwêj) li hember sekinîn, li ber rabûn. “her weha notilî berpirsyarekî dilxwaz ji bo gel û welatê xwe dixebite. û li hember bişavtin û tunekirinê dide çoyê xwe. ahmet ıcaya
dayîn dest (biwêj) teslim kirin. êxbar kirin. heke wî sehavî biraziyê rnin nedaye dest, niha li dibistana xwe dixwend.
dayîn nav avê (biwêj) gut (noq) bûn nav derd û kulan. enis daye nav ave. êdi wê ji çi bitirse?
dayîn pey (biwêj) li dû şopa yekî fûn, girêdayî kesekî yan jî armancekê bûn, ji bo girtinê erişi ser kesekî kirin. zinar tere ku ew ji dide pey. serkan revi, faris da pey, besl û beyar dane bar w
dayîn ser dilê (yekî) (biwêj) ji tiştek, yan ji ji kesekî zêde êşin, aciz bûn. wê êdi da ser dilê rnin, ji iro şûn de rewş dê anla be.
dayîn ser xatirê (yeki) (biwêj) ji bo rûmeta keseki daxwazi (lavayi) wî kirin. weleh min ew da ser xalirê te, naxwe tu kesi nikaribû ew ji nay lepen rnin xelas bikira.
dayîn ser xêni (biwêj) re û dirb nezanîn, raz û sjr g ptin.aî/îr<;î hekê peleê nizane, hema dide ser xêni û d.k, e. xwezi min jê re negêla, wî da ser xêni û çi hebilyeko veko rêz kir.
dayîn/dide/bide [I] 1. lê sipartin 2. radest kirin, teslîm kirin [II] îkram û bexş -dayîna Xwedê îkram û bexşa Yezdanê Dilovan
dayîna xwedê bûn (biwêj) her û hebe erênî yan ji neyini xwedê kiriye. de were, madeûi te ev qenci bi min kiriye, ez û tu eni ê xezineyê derxin, heta em sax bin, besi me ye. ev jî dana xwedê ye. emin ekinci
dayîngeh (navdêr, mê) savaxane, zarokxane.
ji: dayîn +-geh
dayînî (navdêr, mê) rewşa dayînbûnê, daykatî, dayênî.
ji: dayîn + -î
dayîn =dan
=dan
=dan
=dan
dayîn abgeben
geben
dayîn lg. dayene
m. dêke, dade, pîrike, dapîre, damaye, daka maye, unike, dapîr m.
m. dade, dadoke, dayike, dakile, dake m.
m. dayis n.
dayîna xwedê dayisê homayî, dayena heqî
dayînbarî rd. rîdaye, rîdayin
dayîndset m. destdayis n.
dayînî m. dadîye, dadokênî, dayikîye, dakilîye, dakîye, dadênî m.