Encamên lêgerînê
damilîn m yumuklaşma, yumulma
l/ngh yumuklaşmak, yumulmak
damilîn (lêker)(navdêr, mê) korîşkî bûn, qirç bûn, miçîn.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: داملین.
Herwiha: damiliyan, damilyan. Tewîn: Lêker: da-mil-.
Têkildar: damilandin.
ji wêjeyê: “Damilîn” di tirkî de “yumulma” ye û dema mirov xwe bide tiştekî û pê dilebike tê bikaranîn, “Ez damilîm xwarinê û min xwar”..
: damiliyayî, damilî
damilîn/dadimile/damile (çav) hatin girtin
damilîn lng. werênîyene, miçikîyene, pênîyene, dugînîyene