Encamên lêgerînê
daîmî rd daimî, sürekli
daîmî bûn l/ngh 1. daim olmak 2. daimî olmak, süreklileşmek
daîmî kirin l/gh 1. daim etme (veya eyleme) 2. daimîleşme, süreklileşme
l/gh 1. daim etmek (veya eylemek) 2. daimîleşmek, süreklileşmek
daîmîbûn m 1. daim olma 2. daimîolma, süreklileşme
daîmî (rengdêr) herdemî, herdemî, hergavî, berdewam, herwextî, herherî, ebedî, herheyî, hetahetayî, ya/yê ku daîmen heye yan dibe yan têt kirin, bêdawî, nemir, hertimî.
Herwiha: dayimî, dayîmî, daymî.
Dijwate: banehî, miweqet.
ji: daîm + -î.
Bikaranîn: Lêker: daîmî bûn, daîmî kirin. Navdêr: daîmîbûn, daîmîkirin Rengdêr: daîmîbûyî, daîmîkirî.
: daîmîtî
daîmî bûn (lêker)(Binihêre:) daîmî
daîmî kirin (lêker)(Binihêre:) daîmî
daîmîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) daîmî
daîmîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) daîmî
daîmîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye daîmî kirin
daîmîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) daîmî
daîmîtî (navdêr, mê) rewşa daîmîbûnê.
ji: daîmî + -î
daîmî rd. ti m., daî m., dayimî