Encamên lêgerînê
dûvik n 1. kuyruk, kuyrukçuk (hayvanların çoğunda, gövdenin art yanında bulunan, omurganın uzantısı olan uzun ve esnek organ) 2. mec kuyruk (bazı şeylerde kuyruğa benzeyen uzantı veya baş tarafın aksi yönünde kalan bölümü) 3. mec kuyruk, göl(birinin arkasına takılıp ayrılmayan kimse) 4. mec uy(bir şeye bağlı olan) 5. kuyruk (başın arkasına toplanmış saç demeti) 6. kuyr(bir harfın bitiş çizgisine yakın yerde birden bir dönüş yapan çizgi
dûvik hejandin kuyruk sallamak
dûvika qemçûrê nd ağa, köylünün davarını tahsildardan saklama karşılığında köylüden aldığı pay
dûvikê (yekî) bernedan ardını bırakmamak
dûvikê derewan kurt e yalancının mumu yatsıya kadar yanar
dûvikê xwe kirin nav piyên (an jî lingên) xwe kuyruğunu kısmak
dûvikî m/mec uyduluk
dûvik (navdêr, mê) kilik, kurîk, kurî, dûv, boçik, doçik, doç, dûvelank, dûm, daw, dava dirêj ya bi derqûna hin ajelan ve, terrî, boç, derqûn, terî.
Herwiha: dîvik, dîvk, dûvk, dwîvik, dwîvk
dûvika (rengdêr) ji pey.
ji: dûv +-ika
dûvikî (navdêr, mê) peykî, dûvelangî, peykîtî.
ji: dûvik + -î
dûvik Anhängsel
Schafschwanz
dûvik m. boçik, boçe, dim, doçik, dêlîye, poçe, bueç, bueçik n.
rd. girebest, peyek, dimik
m. ana. tizmorîye, boçik, mazga, pasmûra, turturik, tuzmûrik m.