Encamên lêgerînê
dûrbîn uzak görüşlü, dürbün.
fiz/m 1. dürbün, bakaç, ırakgörür 2. rd ileri görüşlü, uzakgörüşlü, uzgören, uzgörür
dûrbîna esman nd teleskop
dûrbînî m ileri görüşlülük, uzak görüşlüluk
dûrbînok fiz/m dürbün
dûrbîn (navdêr, mê) dêrbîne, amûrek e ku mirov dide ber çavên xwe bo dîtina dûr(rengdêr) kesa/ê dikare planên xwe bo rojên bên bike, kesa/ê li gor berjewendiyên demdirêj planên xwe datîne.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: دوربین.
ji: dûr + bîn, hevreha soranî دووربین (dûrbîn), farisî دوربین (dûrbîn), jiari. Dürbün ya tirkî û durbin ya zimanên balkanî ji zimanên îranî ne..
: dûrbînî
dûrbînî (navdêr, mê) rewşa dûrbînbûnê, jîrî, pêşbînî.
ji: dûrbîn + -î
dûrbînkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) dûrbîn
dûrbînok (navdêr, mê) dûrebîn, dorbîn.
ji: dûrbîn +-ok
dûrbînvan (navdêr, mê) berçavkvan.
ji: dûrbîn +-van
dûrbîn binoculars
farsighted
dûrbîn Fernglas
weit sehen könnend
weitsichtig
dûrbîn m. fiz. durvîn, durde, durbîn n.
rd. durîvînitox, durîvîn
dûrbînî m. durîvînitoxîye, durîvînîye, durîvînîtoxênî m.
dûrbînî sebenk m. tayfpê m., spektroskope m.
dûrbîn dûrbîn, kesa/ê pêşeroja mijarekê dibîne yan wê li ber çavan digire