Encamên lêgerînê
dûm (i) bnr dom
dûm (ii) n kuyruk
dûma m Duma (Rus parlementosu)
dûmaç m bir karasaban elemanı
dûmahî bnr domahî
dûmahîk bnr domahîk
dûman m 1. duman (havalanan tozların veya sisin oluşturduğu bulanıklık) 2. tozuntu 3. bulut (herhangi bir şeyden oluşan yoğun yığın) 4.bj katarakt
dûman girtin l/gh 1. dumanlanmak 2. pamuklanmak (toz için) * der û dor tev dûman girtiye yerler pamuklandı
duman almak * serê çiya dûman girtiye dağ başını duman almış
dûman ji nav serê (yekî) çûn tepesinin tası atmak
dûman ji serê (yekî) çûn (an jî rabûn) kanı başına çıkmak (veya sıçramak veya toplamak)
dûman rakirin l/gh tozutmak
dûmana (wan) rakirin duman etmek (yenmek)
dûmandin bnr domandin k
dûmangirtî rd dumanlı, duman kaplamış olan
dûmangirtin m 1. dumanlanma 2. pamuklanma (toz için)
dûmanrakirin m tozutma
dûmat bnr domat
dûmayî bnr domayî
dûmayîk bnr domahîk
dûmdar rd kuyruklu
dûmen m dümen
dûmen ba dan dümen kırmak
dûmendar rd dümenli
dûmenvan nd/nt dümenci
dûmenvanî m dümencilik
dûmeqesk zo/m kırlangıç (Hirundo)
dûm [I] berdewamî û dûmahî *"dûma her tiştî heye, lê ya zilmê tuneye" [II] boç û terî
(navdêr, mê) kilik, kurîk, kurî, dûv, boçik, dûvik, doç, dûvelank, daw, dava dirêj ya bi derqûna hin ajelan ve, qiyamet, dawiya dinê, paşiya jiyan û cîhanêé, roja dûmê, roja dûma dinê, roja paşiya jiyan û cîhanêéé.
Herwiha: dûmik, dûmk, piştdawî
dûma dinê (navdêr, mê) dûm,dawiya dinê,dûma dinê,rabûn, hilhatin (li gor dînî bi taybetî rabûna mirovan piştî bidawîhatina dinyayê): Roja qiyametê(roja tê bawerkirin ku hemî mirovên mirî dê ji gorrên xwe rabin û yên qenc dê biçin biheştê û yên gunehkar biçin dûjehê), qerebalix, dengûdor, heytûhot.
Herwiha: qîyamet.
Bide ber: qîmet.
ji: Ji kurdî.
: qiyametî
dûma dirêj kar û barên temendirêj
dûmahî dewam
(navdêr, mê) dawî, talî, xilasî, neman, kutahî, temamî: Ez di dorê de yê dûmahiyê me. (Her kes li berî min e.), berdewamî, dirêjahî, dewam, dom, domandin, domîn: Dûmahiya vê nivîsarê dê di hejmarên bên de were weşandin..
Herwiha: dîmahî, dîmahîk, dîmayî, dîmayîk, dûmahîk, dûmayî, dûmayîk, dwîmahî, dwîmahîk, dwîmayî, dwîmayîk, dîvmahî, dîvmahîk, dîvmayî, dîvmayîk, dûvmahî, dûvmahîk, dûvmayî, dûvmayîk, dwîvmahî, dwîvmahîk, dwîvmayî, dwîvmayîk.
Dijwate: li gel wate 1: berahîk, destpêk, bidayet.
ji: dû + ma + -hî.
: dûmahîkî
dûmahî kirin (lêker)(Binihêre:) dûmahî
dûmahîbar (rengdêr) demdar.
ji: dûmahî +-bar
dûmahîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) dûmahî
dûmahîbûyî (rengdêr) dûmahîdar.
ji: dûmahî +bûyî
dûmahîdar (rengdêr) dûmahîbûyî.
ji: dûmahî +-dar
dûmahîkî (navdêr, mê) radedar.
ji: dûmahî +-kî
dûmahîkirî (rengdêr) dawikirî.
ji: dûmahî +kirî
dûmahîkirin (navdêr, mê) dawîkirin.
ji: dûmahî +kirin
dûmahiyê (hoker) axirî, taliyê, dawiyê
dûman dûxana ku bi ser êgir dikeve *"gur li dûmanê digere"
(navdêr, mê) mij, moran, tem, dûkêl, dûxan, dû, toza yan bayê ji agirî hildikeve: Dûmana cigareya wî dihat min..
Bikaranîn: Lêker: dûman kirin, dûman girtin. Navdêr: dûmankirin, dûmangirtin Rengdêr: dûmankirî.
Herwiha: dîman, dwîman, dû.
Bi alfabeyên din: kurdî-erebî: دوومان.
ji: jitirki duman ji tirkiya kevn tuman ku belkî herwiha serekaniya peyva tem ya soranî be jî ku van salan bi rêya nivîsînê ketiye kurmancî jî. Dûman tenê di kurdî de li deverên nêzîkî tirkî heye, di zaravayên din yên kurdî yan zimanên din yên îranî de peyda nabe. Tevî ku dû- wek ji dû (dûkêl) be jî, ne ji wê ye ji ber ku peyva duman di piraniya zimanên tirkî de heye: azerî, tirkmenistanî, gagawzî....
: bêdûman, bêdûmanî, bêdûmanîtî, bêdûmantî, bidûman, bidûmanî, bidûmanîtî, bidûmantî, dûmandar, dûmandarî, dûmandarîtî, dûmandartî, dûmander, dûmanderî, dûmanderîtî, dûmandertî, dûmandêr, dûmandêrî, dûmandêrîtî, dûmandêrtî, dûmanî, dûmanker
dûman girtin (lêker)(Binihêre:) dûman
dûman ji nav serê (yekî) hilkişîn (biwêj) pir hêrs bûn.
dûman kirin (lêker)(Binihêre:) dûman
dûman pê ketin (biwêj) di nav rewşeke zor de bûn. bi gotinên zelîxanê dûman bi wî lawikî ket.
dûman pê xistin (biwêj) têk birin. perişan kirin. jixwe mafdar bû, lê dîsa jî wisa kir ku dûman bi wan xist.
dûman rakirin (lêker) toz rakirin, raperandin.
ji: dûman + rakirin
dûmandar (rengdêr) bimij, bimoran, bitem.
ji: dûman + -dar.
: dûmandarî dûmandarîtî dûmandartî
dûmandarî (navdêr, mê) rewşa dûmandarbûnê.
ji: dûmandar + -î
dûmangirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) dûman
dûmanî (navdêr, mê) rewşa dûmanbûnê.
ji: dûman + -î
dûmanker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê dûman dike.
ji: dûman + -ker
dûmankirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye dûman kirin
dûmankirin (navdêr, mê) (Binihêre:) dûman
dûmanrakirin (navdêr, mê) tozrakirin.
ji: dûman +rakirin
dûmayî lê anîn (biwêj) bi dawi kirin, encimandin. wan di dawiyê de dûmahîk li dewlemendiyê jî anîn.
dûmdar (rengdêr) bidûv, biboç, biqemç, bipoçik, bidoç, biterî, biqemçik, bidîvik, biboçik.
ji: dûm +-dar
dûmega (yekî) kin bûn (biwêj) femen kin bûn, dawî zû hatin. karê wan baş dest pê kir û her roj pêş ve diçû, lê çawa kirin nizanim, dûmega wan kin bû.
dûmeqesk (navdêr) hacîreşk, hechecik, hecîreşk, çûkekî hûrik û bi gelemperî reş e û dûvikên wê tûj in, perresêlke.
Herwiha: dûvmeqesk, dûvmeqes, dûmeqes.
ji: dû + meqes + -k.
Bi zaravayên kurdî: Kurdî (Soranî): peresêlke Zazakî: hechecike Kurmancî: hacîreşk, hechecik, hecîreşk, dûmeqesk Kurdiya başûr: Lekî: Hewramî:. Navê zanistî: HirundoMalbat, Hirundinidae
dûmir 1. ko 2. kordûnde
ko , kordûnde
dûmahîk (f.) continuation
dûmahîkî (f.) following, last, final
dûman (f.) fog
f. smoke
dûm Andauern
Ausreichen
Dauern
Fortdauern
dûmahîk Folge
Folgende
Fortsetzung
Weitere
dûman Nebel
Qualm
Rauch
dûmeqesk Schwalbe
dûm m. di m., tirîye, tirî n.
dûmahîk m. peynîye, dimayîye, dewamîye m.
dûman m. du, dûman, dun, duy n.
dûman girtin lng. dûxan girewtene, du girewtene, dûman girewtene
dûmarekol m. zoo. dimpistike, dimaskil, heqlew, kerkinca bejî, akreb, dimpistike, demasqul, demaskul, aqreb m.
dûmayî m. peynîye, dimayîye, dewamîye m.
dûmayîk m. peynîye, dimayîye, dewamîye m.
dûmen m. dumen n.
m. dumen, dimen n.
dûmenvan m/n. dumenwan, dumencî n.
dûmenvanî m. dumenwanîye, dumencîyîye, dumencîyênî m.
dûmeqes m. zoo. hechecike, qenakuje, gkdelige, hejhejike m.
dûmeqesk m. zoo. hechecike, qenakuje, çikdelige, hejhejike m.
dûmir rd. kone, konî
dûmirîn lng. kone bîyene, kol bîyene, kor bîyene, aginayene
m. konebîyayis, kolbîyayis, korbîyayis, aginayis n.
dûmalekî dumalî, dumalikî, dema jin û mêr di eynî malê de dijîn lê maiyeta xwe ji hev cuda dihêlin
dûmel lîr, peq, peqûşk, peqûşkên li leş çêdibin
dûmelek daholk, çeşnek daholên biçûk e
dûmirekî bi herdu destan