Encamên lêgerînê
dîsko m disko, diskotek
dîskotek m 1. diskotek, disko 2. diskotek (plâk, ses bandı koleksiyonu)
dîsko (navdêr) dîskotek, cihê mûzîk û dansê (bi taybetî bo gencan), cûnek mûzîkê ye û bi taybetî li dîskotekan tê guhdarîkirin, reqs, sema, dîlan, govendNêzîk, bar.
Bide ber: kasîno.
ji wêjeyê: Ew jinên me ne; Carinan wekî mal dihatin dîtin, carinan bi ser de hêrs dibin, carinan biçûk dibînin, lê dîsa jî li hemberî derve bavê zarokên xwe biçûk nedixistin, digotin; “Ew stûna mala min e, mêrê min e, lê dide jî, hez jî dike.” Bi şev bê xebera dê û bavê xwe nîvê şevan li bar û dîskoyan kêf dikirin û dans dikirin; jinên me yên ku nexweş dixuyan di nav bernameyên magazînê de....
: dîskoker, dîskovan, dîskoyî
dîskoker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê dîsko dike.
ji: dîsko + -ker
dîskoyî (navdêr, mê) rewşa dîskobûnê.
ji: dîsko + -yî
dîsko m. dîsko, dîskotek n.
dîskotek m. dîsko, dîskotek n.