Encamên lêgerînê
dîsk sp/m 1. disk 2. disk (gramafon plağı)
dîsk avêtin disk atmak
dîskalîfiye m diskalifiye
dîskalîfiye bûn l/ngh diskalifiye olmak
dîskalîfiye kirin l/gh diskalifiye etmek
dîskalîfiyebûn m diskalifiye olma
dîskalîfiyekirin m diskalifiye etme
dîskavêj nd/nt disk atıcı
dîskjen m diskçalar
dîskjokey nd/nt diskjokey
dîskjokeytî nd/nt diskjokeylik
dîsko m disko, diskotek
dîskotek m 1. diskotek, disko 2. diskotek (plâk, ses bandı koleksiyonu)
dîskxane m disk sürücüsü
dîsk du darikên bi destikê bangurdanî ve ne û dikevin her du çalikên seriyan
(navdêr, mê) sêlikên ku deng (bi taybetî stiran) yan jî wêne li ser tên tomarkirin, reqdîsk, tomargeha kompûterê.
ji: Ji inglîzî disk yan disc (sêlik).
: dîsket
dîsko (navdêr) dîskotek, cihê mûzîk û dansê (bi taybetî bo gencan), cûnek mûzîkê ye û bi taybetî li dîskotekan tê guhdarîkirin, reqs, sema, dîlan, govendNêzîk, bar.
Bide ber: kasîno.
ji wêjeyê: Ew jinên me ne; Carinan wekî mal dihatin dîtin, carinan bi ser de hêrs dibin, carinan biçûk dibînin, lê dîsa jî li hemberî derve bavê zarokên xwe biçûk nedixistin, digotin; “Ew stûna mala min e, mêrê min e, lê dide jî, hez jî dike.” Bi şev bê xebera dê û bavê xwe nîvê şevan li bar û dîskoyan kêf dikirin û dans dikirin; jinên me yên ku nexweş dixuyan di nav bernameyên magazînê de....
: dîskoker, dîskovan, dîskoyî
dîskoker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê dîsko dike.
ji: dîsko + -ker
dîskoyî (navdêr, mê) rewşa dîskobûnê.
ji: dîsko + -yî
dîskret (rengdêr) ketûm, mit, bêdeng, bêpêjn, devgirtî, dengegaz, nehênîparêz
dîskrîmînasyon (navdêr, mê) ferq û cudahî xistin navbera mirovan, hemû mirov wek hev nehesibandin, miameleya wekhev li gel hemû kesan nekirin: Li Tirkiyê dîskrîmînasyon li dijî kurdan serdest e. (Kurd li Tirkiyê wek tirkan baş nayên hesibandin.) Li gelek welatan dîskrîmînasyona dijî jinan didome. (ew wek mêran baş nayên hesibandin), vewêrtin.
Herwiha: Diskriminanten, vewêrperestî. Tewîn: Lêker: -xeletîn-.
Têkildar: dîskrîmînatîf, dîskrîmînatîv, dîskrîmînator, dîskrîmîne.
ji wêjeyê: Peymana rakirina hemû awayên dîskrîmînasyona jinan
dîskrîmîne (rengdêr) dîskrîmîne kirin: ferq û cudahî xistin navbera mirovan, hemû mirov wek hev nehesibandin, miameleya wekhev li gel hemû kesan nekirin: Li Tirkiyê dîskrîmînekirina dijî kurdan serdest e. (Kurd li Tirkiyê wek tirkan baş nayên hesibandin.) Li gelek welatan jin tên dîskrîmînekirin. (ew wek mêran baş nayên hesibandin).
Herwiha: diskrimîne.
Têkildar: dîskrîmînasyon, dîskrîmînatîf, dîskrîmînatîv, dîskrîmînator.
ji wêjeyê: ke em rewşa kurdan a li her çar perçan bidin ber çavên xwe em ê bibîr bînin ku li ser navê yekîtiya milî, berjewendiyên milî li hemberî emperyalîzmê an komunîzmê ew çawa hatin înkarkirin û dîskrîmînekirin, bi çi çavekî neyarane li wan hat nihêrtin.(Mûrad Ciwan: Veqetiyana kurdan ji Tirkiyeyê (III), Netkurd.com, 8/2009).
ji: Bi rêya frensî discriminé ji discriminer ji latînî discriminatus ji discriminare ji discrimen (cudahî).
: dîskrîmînekar, dîskrîmînekarî, dîskrîmîneker, dîskrîmîne kirin, dîskrîmînekirin, dîskrîmînekirî
dîskrîmînekarî (navdêr, mê) rewşa dîskrîmînekarbûnê.
ji: dîskrîmînekar + -î
dîskrîmîneker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê dîskrîmîne dike.
ji: dîskrîmîne + -ker
dîskrîmînekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye dîskrîmîne kirin
dîskûr (navdêr, mê) gotûbêj, diyalog, diyalekt, minaqeşe, nîqaş, suhbet, danûstandin, axiftina li ser mijarekê, peyivîna li ser babetekî.
Herwiha: dîskur, dîskurs, dîskûrs.
ji wêjeyê: Warê romanekê girîng e, ji ber ku warek bi qasî ku bandorê li ziman û şêwaza nivîskêr bike xurt e. Her war li gorî atmosfera xwe xwedî termînolojî û ferhengekê ye; her war li gorî naverok û teşeya xwe xwedî ziman û şêwazekê ye; carinan dîskûr û diyalogên warekî, ji bo warekî din dikare xav, sixte, bêxwîn û kêmbawer be. Ew jî wiha ye, heger diyalogên romanekê li warê parlamentoyekê derbas bibe, ziman û şêwaza nivîskêr jî li gorî wî warî diguhere; sar dibe, fermî dibe û polîtîk dibe. Heger îcar warê berhemê ne parlamento lê dikan an jî tamîrxaneyek be ziman rojane, germ, bi argo û bi sixêf dibe. Lê heger warê romanê ne dikan lê bibe mizgeftek îcar ziman û şêwaza nivîskêr dîsa tê guhertin argo, sixêf û peyvên beradayî ji holê radibin û termînolojiya teolojîk dikeve dewrê û dua, selewat û gotinên mîstîk zorê didin nivîskarê xwe. Rênas Jiyan: Warê wêjeyê, Azadiyawelat.com, 6/2007.
ji: Ji frensî discours.
: dîskûrî
dîskûrî (navdêr, mê) rewşa dîskûrbûnê.
ji: dîskûr + -î
dîsk m. sp. seyle, dîsk, lap n.
dîskalîfîye m. pit, dîskalîfîye n.
dîsket m. dîskete, dîsket m.
dîsko m. dîsko, dîskotek n.
dîskotek m. dîsko, dîskotek n.