Encamên lêgerînê
cudaker nd/nt 1. ayırımcı 2. ayrılıkçı 3. bölücü, bölen 4. bölücü (bir topluluğu, birliği parçalayan, bölme amacında olan)
cudakerî m 1. ayırımcılık 2. ayrılıkçılık 3. bölücülük
cudaker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê cuda dike, dabeşker, cihêker, bijarker.
ji: cuda + -ker
cudaker rd. ciyaker
rd. pareker, dyaker, arzîker
cudakerî m. dyakerîye, dyakerênî m.
m. parekerîye, dyakerênî, arzîkerîye m.