Encamên lêgerînê
cin (I) 1. cin, aşkû n 2. cin, (ji bo kesê jîr û biaqil) (mec) nd (II) cîn (ku navê alkolekê ye) m (III) (ji navê bajarê Cenovayê) şal û kincê ku ji qumaşê qalind û pembûyî tê çêkirin
1. cin, aşkûn 2. cin, (ji bo kesê jîr û biaqil) (mec)nd
cin (ii) cîn (ku navê alkolekê ye) m
cin (iii) (ji navê bajarê Cenovayê) şal û kincê ku ji qumaşê qalind û pembûyî tê çêkirin
cin çalığı terebe, tewtewe, çelexwarî (ji bo kesê bêteşe û kirêt)
terebe, tewtewe, çelexwarî (ji bo kesê bêteşe û kirêt)
cin çarpmak cin lê xistin, cin li (yekî) xis­tin, cin li (yekî) dan
cin lê xistin, cin li (yekî) xistin, cin li (yekî) dan
cin çarpmışa dönmek tu dibêjî qey cin û perî lê xisitin
tu dibêjî qey cin û perî lê xistine
cin cin bakmak 1) xel xel lê nihêrtin (bi konetî lê mêzandin) 2) bi çavên xewê lê nihêrtin
1) xel xel lê nihêrtin (bi konetî lê mêzandin) 2) bi çavên xewê lê nihêrtin
cin darısı bnr cin mısrı
cin fikirli tu dibêjî qey cin û perî jê re tiştan dibêjin (ji bo kesê jîr û zana)
tu dibêjî qey cin û perî jê re tiştan dibêjin (ji bo kesê jîr û zana)
cin gibi eynî cin
eynî cin e
cin göz çavhilkirî (kesê çawekirî yê nayê xapandin) rd
çavhilkirî (kesê çavvekirî yê nayê xapandin) rd
bnr cin göz
cin ifrit olmak bûn wekî cin û periyan, mocê (yekî) pê girtin, mocê (yekî) rabûn
cin ifrit olmak (veya kesilmek) bûn wekî cin û periyan, mocê (yekî) pê girtin, mocê (yekî) rabûn (birinI)
cin kesil­mek bûn wekî cin û periyan, mocê (yekî) pê girtin, mocê (yekî) rabûn
cin mısrı lazûteke libhûr
lazûteke libhûr
cin saçı porik (Cuscuta) bot/m
porik (Cuscuta) bot/m
cin tutmak cin gihîştin (yekî)
cinaî kuştinî (tiştê ku bi kuştinê re têkildar e) rd
kuştinî (tiştê ku bi kuştinê re têkildar e) rd
cinas xeberbazî, cînaswj/m
xeberbazî, cînaswj/m
cinayet 1. mêrkujî, kuştin, cinayet, qetl 2. gunehkarî (mec) m
1. mêrkujî, kuştin, cinayet, qetl 2. gunehkarî (mec)m
cinayet işlemek mêr kuştin, mêrkujî kirin, kuştinê kirin, qetlê kirin
mêr kuştin, mêrkujî kirin, kuştinê kirin, qetlê kirin
cinci cindar (kesê ku îdia dike dikare gazî cinan bike û bi wan re biaxive) nd/rd
cindar (kesê ku îdia dike dikare gazî cinan bike û bi wan re biaxive) nd/rd
cingil bnr cıngıl
bnr cıngıl
cini tutmak cin pê girtin, cin bi (yekî) girtin, cinê (yekî) pê girtin
cinlenme cinoyîbûn m
cinoyîbûn m
cinlenmek cinoyî bûn l/ngh
cinoyî bûn l/ngh
cinler cirit oynamak semtexalî, li (cihekî) çûçik lê negotin wiq, li (cihekî) benderuh tune bûn
cinleri ayağa kalkmak cinên (yekî) rabûn pêdarê
cinleri başına toplamak cinê (yekî) hatin (yekî), cinên (yekî) hatin dorê
cinli 1. biçin (tiştê ku tê bawerkirin tê de cin hene) 2. cinoyî (mec) rd
1. bicin (tiştê ku tê bawerkirin tê de cin hene) 2. cinoyî (mec) rd
cinnet dînîtî m
dînîtîm
cinnet getirmek dînoyî bûn, cinûnî bûn, şeplê pê ketin, aqil avêtin
dînoyî bûn, cinûnî bûn, şeplê pê ketin, aqil avêtin
cins 1. celeb, cure, teşîd, texlît, çeşîd, cins, cisn *portakal turunç cinsinden bir meyvedir=portekal mêweyeke ji teşîdê turuncan e n 2. babet, cure, celeb, cins, cisn (koma heyînên ji eynî cinsî) n 3. kok m, esi n, cisn n 4. seyr, ecayîb (argo) nd 5. za­yend, cins biy/n 6. cins, cisn § cins at hespê ji cisnan rd
1. celeb, cure, teşîd, texlît, çeşîd, cins, cisn * portakal turunc cinsinden bir meyvedir portekal mêweyeke ji teşîdê turuncan en 2. babet, cure, celeb, cins, cisn (koma heyînên ji eynî cinsî)n 3. kok m, esl n, cisnn 4. seyr, ecayîb (argo)nd 5. zayend, cins biy/n 6. cins, cisn * cins at hespê ji cisnanrd
cins cibiliyet esi û fesi, cins û cibiliyet
esl û fesl, cins û cibiliyet
cins cins 1) cure cure, teşîd teşîd, celeb celeb, texlît texlît, çeşîd çeşîd 2) cure bi cure, teşîd bi teşîd, celeb bi celeb, çeşîd bi çeşîd, texlît bi texlît
1) cure cure, teşîd teşîd, celeb celeb, texlît texlît, çeşîd çeşîd 2) cure bi cure, teşîd bi teşîd, celeb bi celeb, çeşîd bi çeşîd, texlît bi texlît
cins isim hevenav rz/n
hevenav rz/n
cinsel zayendî, filûs, cinsî rd
zayendî, filûs, cinsîrd
cinsel ilişkide bulunmak çûn ba hev, çûn ser cihê hev, çûn ser nivîna (cihên) xwe, nivinîn (biriyle)
cinsel ilişkide bu­lunmak çûn ba hev, çûn ser cihê hev, çûn ser nivîna (cihên) xwe, nivinîn
cinsel ilişkiye girmek çûn ba (yekî/yekê), pê re raketin
çûn ba (yekî/yekê), pê re raketin
cinsellik zayendîtî, cinsîtî m
zayendîtî, cinsîtî m
cinsi zayendî, cinsî rd
cinsî zayendî, cinsî rd
cinsiyet zayend, cinsiyet, sexs biy/m
zayend, cinsiyet, sexs biy/m
cinslik zayend, cinsiyet m
zayend, cinsiyet m
cinslik bilimci zayendnas, seksolog nd/nt
zayendnas, seksolog nd/nt
cinslik bilimi zayendnasî, seksoloji m
zayendnasî, seksolojî m
cinsliksiz bêzayend, bêcins rd
bêzayend, bêcins rd
cin cin.
n 1. cin 2. cin (zeki ve akıllı kimse) (mec)
cin bi (yekî) girtin cin tutmak
cin gihîştin (yekî) (birini) cin tutmak
cin lê xistin cin çarpmak
cin li (yekî) xistin (an jî dan) cin çarpmak
cin pê girtin cin tutmak
cin û cinawir yırtıcı hayvanlar, canavarlar
cinabet nd/nt cenabet
cinah n 1. topuz 2. ucu kalın sopa
cinaq lades kemiği.
rd lâdes
cinawir n 1. canavar 2. mec canavar (yaramaz, haşarı çocuk) 3. rd canavar (acımasız, zalim kimse) * eynî cinawir e canavar gibi, saldırgan 4. haydut gibi (insana korku veren iyiri yarı kimse) * wekî cinawirekî canavar gibi
cinawirî m canavarlık
cinayet m cinayet, kıya
cinbar n çımbar
cincilandî rd 1. arıtık, arıtılmış, durultulmuş 2. allı pullu, süslenik
cincilandin m 1. arıtma, durultama 2. allama, süsleme
l/gh 1. arıtmak, durultmak 2. allamak, süslemek
cincilî duru, durulmuş.
rd 1. arı, duru, saf (duru duruma gelmiş) 2. allı pullu
cincilîn m 1. arınma, durulaşma, durulma 2. allanma
l/ngh 1. arınmak, durulaşmak, durulmak 2. allanmak
cinciq m boncuk
cinciqî rd 1. cicili bicili 2. allı pullu
cincîr n iki renkli yılan
cincirandî rd eziyet edilmiş olan
cincirandin m eziyet etme, işkence etme
l/gh eziyet etmek, işkence etmek
cincirîn m eziyet edilme
l/ngh eziyet edilmek
cind nd/nt savaşçı, asker
cindar (i) zo/n yer kurdu
cindar (ii) nd/rd cinci
cindarî m cincilik
cindê azize.
cinde m fahişe, oruspu
cindebaz rd çapkın (erkek)
cindebazî m çapkınlık
cindetî m fahişelik, oruspuluk
cindexane m genelev, kerhane
cindî yakışıklı, aziz, her şeyin güzel ve alımlısı.
cindî (i) rd 1. soylu, asil, ileri gelen 2. asker 3. yiğit, cesur 4. keleş, yakışıklı (çok yakışıklı erkek) 5. temiz, iyi huylu
cindî (ii) rd aziz, ermiş
cindîtî m 1. soyluluk, asillik 2. yiğitlik 3. yakışıklılık 4. iyi huyluluk
cinê m şifleme (pamuğu kozasında ayırma)
cinê (yekî) pê girtin cin tutmak
cinê kirin l/gh şiflemek
cineh bnr cinah
cinêkirî rd şiflenmiş (pamuğu kozasından toplanmış olan tarla)
cinêkirin m şifleme
cinên sebze bahçesi.
cinên (i) n küçük bahçe
cinên (ii) nd/nt ırgat (pamuk toplayıcısı)
cinên (yekî) hatin dorê cinleri başına toplamak (veya üşüşmek)
cinên (yekî) hatinê cinleri başına toplamak (veya üşüşmek)
cinên (yekî) rabûn pêdarê cinleri ayağa kalkmak * eynî cin e cin gibi
cinênî m ırgatlık
cinêw m küfür
cingal büyük orman.
m cengel, orman
cinger, cingerî rd kirli ve uzun saçlı (kimse)
cingirtî rd cintutmuş olan
cinî (i) m şifleme (pamuğu kozasında ayırma)
cinî (ii) rd cinleri olduğuna inanılan kimse
cinî kirin l/gh şiflemek * min pembû cinî kir pamuğu şifledim
cinigandin m somurtma
l/gh somurtmak
cinigîn m somurtma, somurtuş
l/ngh somurtmak
cinîkirî rd şiflenik, şiflenmiş olan
cinîkirin m şifleme
ciniqandî (i) rd sıçratılmış, ürkütülmüş
ciniqandî (ii) rd süslenmiş
ciniqandin (i) m sıçratma, ürkütme, ürpertme
l/gh sıçratmak, ürkütmek, ürpertmek
ciniqandin (ii) m süsleme (çocuk şeyleri süsleyip püsleme)
l/gh süslemek (çocuk şeyleri süsleyip püslemek)
ciniqî (i) rd ürkmüş, ürpermiş olan
ciniqî (ii) rd süslenmiş
ciniqîn (i) m sıçrama, ürkme, ürperme
l/gh sıçramak, ürkmek, ürpermek
ciniqîn (ii) m süslenme, süsleniş
l/ngh süslenmek
cinisrî bot/m böğürtlen (Rubus caesus)
ciniyaz bnr cenaze
cinobet nd/nt cenabet
cinoke n küçük cin
cinokî rd çılgın, cin çarpmış gibi olan
cinokî bûn l/ngh çılgınlaşmak
cinokîbûn m çılgınlaşma
cinoqî rd çılgın, huysuz * hespê cinoqî huysuz at
cinowî rd çılgın
cinowî bûn l/ngh çıldırmak, çılgınlaşmak, delirmek
cinowîbûn m çıldırma, çılgınlaşma, delirme
cinoyî rd 1. cinli 2. çılgın, deli, huysuz
cinoyî bûn l/ngh 1. cinlenmek 2. delirmek, çıldırmak
1) cinlenmek, cinli olmak 2) cinnet getirmek
cinoyîbûn m 1. cinlenme 2. delirme, çıldırma
cinoyîbûyî rd delirmiş, çıldırmiş kimse
cinq m herhangi bir şeyi gösterip vermeme
cinqî kirin l/gh bir şeyi verir gibi yapıp geri çekmek
cins n 1. cins, tür * portekal mêweyeke ji cinsê turuncan e portakal turunc cinsinden bir meyvedir 2. cins, tür (aralarında ortak benzerlikler bulunan varlıklar topluluğu) 3. cins (soy, kök, asıl) 4. cins, tuhaf (argo) 5. biy cins (pek çok ortak özellikleri bulunan türler topluluğu) 6.rd cins (yüksek nitelikte olan) * hespê ji cisnan cins at
cins (i) n cin (ins û cîn; deyiminden geçer, Türkçe karşılığı in cin)
cins û cibiliyet cins cibiliyet
cinsî rd cinsel, cinsî, eşeysel, seksüel
cinsîtî m cinsellik
cinsiyet biy/m cinsiyet, cinslik, eşey
cintî rd titiz
cintî bûn l/ngh titizleşmek
cintîbûn m titizleşme
cintîtî m titizlik
cinû n beniz
cinûk rd cimri
cinûk bûn l/ngh cimrileşmek
cinûkbûn m cimrileşme
cinûkî m cimrilik
cinûn rd 1. çılgın, deli 2. sinirli, asabî
cinûnî m 1. çılgınlık, delilik 2. sinirlilik, asabîlik
cinûnî bûn 1) delirmek 2) cinnet getirmek
cinûs m melânet, büyük kötülük
rd iğrenç, sümsük, mendebur
cinûsî melûn, lanetli.
m iğrençlik, sümsüklük, mendeburluk
cinyaz n cenaze, naaş
cin mêçêtir, hin giyanewerên ku mirov nabînin
(navdêr) ecin, yên ji me çêtir, neysizî, li gor Quranê û çîrrokan nijadek e ku mirov bi çavan nabînin.
Herwiha: ecin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: جن.
Bide ber: melek, perî.
ji: Ji erebî جن (cinn) ji lêkera جن (cenne: veşartin, niximandin, parastin) anku cin tê maneya nepenî, nehînî, razber, veşartî, ne berçav. Hevreha aramî גניא (ginya: cin) ji גננ (genne: niximandin, veşartin). Heman lêkera erebî herwiha serekaniya van peyvan e jî: cenet (cihê parastî: biheşt), cenîn (di zikî de parastî: zarokê jidayiknebûyî), mecnûn...
: cinî, cinîtî, cintî cinoberî
cin ji dorê çûn (biwêj) sakin û biaram bûn. va ye cin ji dora zahîdeyê çûne, tu ye çi bibejî niha jê re bibeje. cin lê ta.^tê kirin tirsandin. pir êşandin. xwezî çend sîle lê xista, lê ew wisa tirsandiye ku cin li lawik taşte kiriye.
cinan di ser re baz dan (biwêj) gelekî jar û lawaz bûn. perwer wisa jar bûye ku tu dibêjî cinan di ser re baz daye.
cinaq hestiyê sersînga firindeyan
hestiyê sersînga firindeyan
cinas (navdêr, mê) hevregez, homojen, hevwate, hevmane, homonîm.
ji: ji erebî, têkildarî cins.
: tecnîs Tirkî: (rengdêr) xeberbazî , cînaswj/m
cinawir 1. dêw, ûc 2. hov, kovî
(navdêr) ajelê yan mirovê pirr tirsnak û talûke, (zarroka/ê) şûm, nehs, neqet, nejîqurt, venehewiyayî, netebitî.
Herwiha: canawar, canewar, canewir, cenawer, cenawir.
ji: jiari, can (giyan, ruh) + -awer, mîna: giyanewer, jiyanewer. Belkî can- bûye cin- ji ber nêzîkiya maneya cinawir û cin..
: cinawirane, cinawirî, cinawirîtî, cinawirtî
cinawirane (rengdêr) bi awayekî cinawir.
ji: cinawir + -ane
cinawirî (navdêr, mê) rewşa cinawirbûnê, xedarî.
ji: cinawir + -î
cinayet (navdêr, mê) tawanên giran (bi taybetî kuştina kesekî, qetl, mirovkujî, mêrkujî).
Herwiha: cînayet.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: جنایه‌ت.
Bide ber: cerîme. Binêre
Herwiha: cinabet.
ji: ji erebî جناية (cinayet) jiarami גניא (gunaya - di erebiya klasîk de g nîne loma dibe c) jiari, hevreha kurdî guneh, farisî گناه (gunah), pehlewî vinas ku herwiha hevreha binas ya kurdî ye jî, hemû ji Proto-hindûewropî binek- (xirabî, bela). Bo hin peyvên din jî, ku ji zimanên îranî ketine erebî û bi kirasê erebî li kurdî û farisî vegerîne, binere: zendîq, fisteq, wezîr....
: cinayetî cinayetkar cinayetkarî
cinayetî (navdêr, mê) rewşa cinayetbûnê.
ji: cinayet + -î
cinayetkar (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê cinayet dike.
ji: cinayet + -kar
cinayetkarî (navdêr, mê) rewşa cinayetkarbûnê.
ji: cinayetkar + -î
cinbaz (navdêr, mê) felbaz.
ji: cin +-baz
cincil (rengdêr) mirî: kên per pinîpinî (gewir boz qehwayî), :mirî: kame ya cincile
cincil kirin (lêker) zing, cingil, cincil, zing kirin.
ji: cincil + kirin
cincilandin (navdêr, mê) nazkirin, dindilandin, nazandin, :te ev zaroke gelek yê cincilandî, zelalkirin, jaravkirin, parzinîn.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: جنجلاندن
cincilî ava safî
(rengdêr) ava safî
cincilîn (navdêr, mê) parzinîn, vavartin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: جنجلین
cinciqî (rengdêr) cincil, hemereng, pirreng
cinciqîkirin (navdêr) parzinîn, zelalkirin
cindar (navdêr, nêr) (navdêr, mê) evsane, :kesê destê ecinan digel da heye yê ku cinê wî hene
cindê 1. rindê 2. ezîze
rindê , ezîze
cindî 1. rind 2. kaw
(navdêr) esker, leşker, supa, serbaz, di kurmancî de navê mêran e(rengdêr) (mecazî) keşxe, qeşeng, xweşik, ciwan, genc, bedew, delal, lihevhatî, lihev, libar.
Herwiha: cinûd cundî cunûd.
ji wêjeyê: Zerî tên û diyar nabin cuşîl tên û sitar nabin Çi cindî tên siyar nabin buye tarî li gûlanê.Mela Hisênê Bateyî.
ji: ji erebî جندي (cundî: esker) jiari, têkilî peyva gund. Bo hin nimûneyên din jî yên ku tê de g ya îranî di erebî de dibe c binere gûz, gêzer, gewher. Herwiha tê texmînkirin ku peyva esker ya erebî jî ji leşker ya îranî be. Bo hin peyvên din jî yên deynkirî ku ji wateya xwe ya bingehîn dûr ketine, binere: bedew, cindî (bi maneya keşxe).
: cindiyane cindîtî
cindîtî (navdêr, mê) rewşa cindîbûnê, bedewî, ciwanî, tîtalî, çelengî, terlanî.
ji: cindî + -tî
cindiyane (rengdêr) bi awayekî cindî.
ji: cindî + -ane
cinê kirin pembû berhev kirin
(lêker) pembû berhev kirin
cinê mala cin tahar lê xistin (biwêj) ketin rewşek xerab. ma cine mala cin tahar li wê xistiye?
cineh şiva serçomax, çoyê sergulpik
şiva serçomax, çoyê sergulpik
cinên baxçeyê biçûk
baxçeyê biçûk
cinet û cahnime di bin lingê dê û bavan de ye gotina pêşiyan yê ku mirov anîne dinyê û bi hezar pêkûtî û zahmetî xwedî kirine û mezin kirine, mafê wan pir li ser mirovan li serzarokên wan hene .ji ber wê yekê jî divê mirov rûmetê bide dê û bavê xwe.
cingane (rengdêr) qereç
cingir (navdêr, nêr) (navdêr, mê) evsane, :kesê ku bi ecinan re danûsitandinan di ke ûdigire xêvzank
cinîk baxê fêqî, çem, rez, bax, bîstan, :cinîka pir hinar ûzerdil
cinîn (navdêr, mê) cihê darên fêkî anku mêwe lê hatine çandin.
Herwiha: cinînk.
Têkildar: cenan.
Bide ber: baxçe bûstan gulistan hewd şov zevî. Berhemên cinînan: bahîv hilûk hinar hirmî karçîn mijmije moz pirteqal sêv lalengî hilûzerk xurme tirî hêjîr gûz qawûz şîlan şortik gilyas.
: cinînçîn cinînçînî cinîndar cinîndarî cinînkar cinînvan cinînvanî xudancinîn xudîcinîn xwedancinîn xwedîcinîn
cinînkar (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê cinîn dike.
ji: cinîn + -kar
cinînvan (navdêr, mê) cenan, bostanvan, xwedî
cinînvanî (navdêr, mê) karê cinînvanan.
ji: cinînvan + -î
ciniqandin (lêker)tirsandin, bizdandin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: جنقاندن
ciniqandin/diciniqîne/biciniqîne tirsandin
ciniqîn (lêker)tirsîn. Tewîn: -ciniq-.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: جنقین
ciniqîn/diciniqe/biciniqe tirsîn
ciniqînî (navdêr, mê) hejekî.
ji: ciniqîn +-î
cinobet gerîn (biwêj) di nav helwesteke neyînî de bûn, ji bo kesên ku dikevin têkiliya zayendî, lê ava xuslê bi ser xwe de nakin tê gotin. kuro, lawo min ji te regot.ji vîyê ku sibê heta êvarê cinobet digere tu xêr nayê. lawo qet ji bîr meke, mirov ku cinobet bigere, bed û bereke-1a mala wî namîne.
cinoyî (navdêr, mê) cinoqî.
ji: cin +-oyî
cinoyî bûn (navdêr, mê) dînoyî bûn, dîwane bûn.
ji: cin +-oyî + bûn
cinoyî kirin (lêker)(Binihêre:) cinoyî
cinoyîbûn (navdêr, mê) aqilavêtin, dînbûn, şêtbûn, dînûharbûn, dîwanebûn, dînoyîbûn.
ji: cin +-oyî +bûn
cins (navdêr, nêr) zayend, nêr yan mê, cûn, core, çeşît, texlîd, birr, celeb, nijad, regez, perrîn, cotbûn, seks, guhnelî, gan: têkiliyên cinsî, cin, ecin, yên-ji-me-çêtir: ins û cins (mirov û cin).
Herwiha: cîns cisn.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: جنس.
ji: ji erebî جنس (cins), ew bi xwe jî bi rêya arameyî גנסא (ginsa) ji yunanî γένος (genos) Çavkanî: Chyet, ji Proto-hindûewropî ǵénh₁os (nijad) ku herwiha serekaniya genus ya latînî, sanskrîtî जनस् (cenes) ye û belkî bi metatezê serekaniya nijad ya kurdî û نژاد (nijad) ya farisî jî be. Genus ya latînî maka genre ya fransî û gender ya inglîzî ye jî..
: cinsiyet cinsiyetî cinsî cinsîtî
cinsî (rengdêr) zayendî, nêrî yan mêyî yan nêtarî, seksûelî, seksî, (bi taybetî li Iraqê) nasname, dernek.
Herwiha: cînsî.
ji: cins + -î.
: cinsiyet, cinsiyetî, cinsîtî
cinsîtî Cinsîtî Tevahiya taybetiyên cinsî, zayendîtî Her wekî: Wezareta Perwerdeya Milî, biryar da, ku ji vir û şûn de, dê di dibistanan de dersa cinsîtiyê bê dayîn.2- Hesta pevşabûnê
cinûb (navdêr, nêr) başûr.
ji: ji erebî
cinûn (rengdêr) dîn, şêt, ebter, bêaqil, bêhiş, şeyda, mecnûn.
Herwiha: cunûn.
Bide ber: cinîn.
ji wêjeyê: Kay şubhetê eşkê min rewan e.Bêsebr û sikûnê aşiqan e.Bê sebr û qirar, û bêsikûn î.Yan şubhetî min tu jî cinûn î.Qet nîne ji bo te qirarek, xalib di dilê te da ne yarek..(Ehmedê Xanî: Mem û Zîn, 1695).
ji: Ji erebî, têkildarî: cin, mecnûn.
: cinûnane cinûnî cinûnîtî cinûntî
cinûnane (rengdêr) bi awayekî cinûn.
ji: cinûn + -ane
cinûnî (navdêr, mê) rewşa cinûnbûnê.
ji: cinûn + -î.
Bikaranîn: Lêker: cinûnî bûn. Navdêr: cinûnîbûn
cinûnî bûn (lêker)(Binihêre:) cinûnî
cinûnîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) cinûnî
cinûs lanet
lanet
cinûsî lanetî
(rengdêr) lanetî
cinûsî kirin (lêker)nifir kirin.
ji: cinûsî + kirin
cin djinn, demon.
cinanlêxistî possessed by demons
cinayet felony
cinewir monster
cins gender; sex
(m.) kind, sort
cina ketin Epilepsie
Platz finden
unter Anfällen stehen
cinawir Ungeheuer
wildes Tier
cinaze Leiche
sterbliche Überreste
cincilî reines Wasser
cindê nett
stattlich
cindî stattlich
cinên klein Garten
cinnet Paradies
cins Art
Gattung
Qualität
Sorte
cinyaz Leiche
sterbliche Überreste
cin n. cin n.
cin lê xistin tg. cinî pirodayene, cinan pirordayene
cin ser ketin lng. cinî ser ketwene
cinabet rd. cinebet, cenabet, cunebet, cunibet, cenebet, cunubet, cinvet
cinabetî m. cinebetîye, cenabetîye, cunebetîye, cinebetênî m.
cinan ketin tng. cinan kewtene, bi cinan kewtene
cinaq n. yadest n., caxike m., sert, bahs n.
n. ana. caxike m., sertik n., asteyê yadestî n., asteyî sertî n.
cinaq girtin lg. caxike antene, ladest girewtene
cinawir m/n. ganewer, canewer, cinawir n.
cinayet m. cinayete m., merdimkistis n.
cincilandin tg. tîtiknayene, nejirnayene, xemelnayene, niqirnayene, nijirnayene
m. tîtiknayis, nejirnayis, xemelnayis, niqirnayis n.
tg. zelalnayene (çîyo sute)
cincilî rd. tîtikin, gulgulin
rd. zelal (çîyo sute)
cincilîn tng. tîtikîyene, nejirîyene, xemelîyene
cincimiqandin tg. tengeznayene, çikçiknayene, serlo kerdene, pîpîkan ra kerdene, dewesnayene, kîp kerdene, pir kerdene, lewra kerdene, qil kerdene
cinciqî rd. tîtikin, gulgulin
cinciqîn tng. tengezîyene, serlo bîyene, kîp bîyene, pir bîyene, çikçikîyene, fekra bîyene, qil bîyene
cind rd. se m., çeleng, tîtal, keles, bedew, xoser, cind, cindî
cindar rd. cindar, cinin
cinde m. forqe, fistaqe, qaltaxe, orispîye, fahîsa, çimtebere, urimsipîye m.
cindî rd. se m., çeleng, tîtal, keles, bedew, xoser, cind, cindî
cinê kirin tg. peme komkerdene, penbu aredayene
cineh n. çu, pil, çuwe, zope, zompe n.
cingane m/n. asiq, bêjingber, posa, cingane, qereçî, mitrib, asik, xalbuçî? n.
cinig m. cinege, nusteke, cênige, cinîge m.
cinigîn m. têmûrûzîyayis, mûrûzroverdayis, mûrûzêxokerdis, madeyexokerdis, daeyêxokerdis n.
tng. têmûrûzîyene, mûrûz roverdayene, mûrûzê xo kerdene, madeye xo kerdene, xo engirnayene, xo ingirnayene
cinîn m. rezbaxçe, baxçeyê rezî n.
ciniqandin tg. wecineqnayene, racineqnayene, weperpesnayene, wepernayene, wêrznayene, wefirnayene, weceneqnayene
m. wecineqnayis, racineqnayis, weperpesnayis, wepernayis, wêrznayis, wefirnayis, weceneqnayis n.
ciniqîn tng. tîtikîyene, nejirîyene, xemelîyene
m. wecineqîyayis, weperîyayis, weperpesîyayis, wêrzîyayis, wefirayis, racineqîyayis, weperayis, weceneqîyayis n.
tng. wecineqîyene, weperpesîyene, weperîyene, wefirayene, wêrzîyene, racineqîyene, weperayene, weceneqîyene
cinisrî m. bot. dirikêre, dirikêle, dirike m.
cinobet rd. cinebet, cenabet, cunebet, cunibet, cenebet, cunubet, cinvet
cins n. cîns, cisn n.
cinsel rd. cînsî, zayendî
cinsî rd. cînsî, zayendî
cinsîyet m. bîyo. cînsîye, zayendîye, cînsîyet m.
cinûk rd. çikot, bêxil, çikos, cimrî, tama., çekos, çikod, çukis
cinûn rd. cindar, cinin
cinûs rd. cinûs, mendebûr, pîs mendewûr
cinûs bûn lng. cinûs bîyene, cinûsîyene
cinûs kirin lg. cinûs kerdene, cinûsnayene
cinyaz n. cenaze m., meyît n., term n., cinaze m., mîyt n. , cinaza m., ceneza m.
cinawir kurt
cinawire dişi kurt
cincinike kelebek
cinî kadın
karı
cinîke kadın
cinitene çalmak (zil vs)
cinîya to se va? Karın ne dedi?
cinîye kadın
karı
cins cins
cin-I cine (m)
cin-II cîn (n)
cins cins (n)
cins ad nameyo cins (n)
cins isim nameyo cins (n)
cinsel boşalma reyayîş (n)
cin cin, ecin, yên ne ji me
cinêw dijûn, xeber, sixêf, buxtan, devavêtin
cinîn ker kirin, hûr kirin, parçe-parçe kirin
cinoke cinok, ecinok, cinên biçûk
cinabro kibrîtîdê cîweyî, sorê rengîn.
cinamo darçîn.