Encamên lêgerînê
cemal dîdar, cemal, xweşikiya rû m
dîdar, cemal, xweşikiyâ rû m
cemal m 1. cemal, yüz güzelliği 2. cemal, parlaklık
cemal (navdêr, mê) cemal: delalî, bedewî, spehîtî, xweşikî, ciwanî, keşxetî, qeşengî, şengî, şemalî, şepalî: Hisn û cemala wê ez mendehoş kirim.(navdêr, nêr) Cemal: navek zelaman e.
Têkildar: cemîl.
Bide ber: kemal hemal.
ji wêjeyê: 72) Bira tev ecêb mabûn Ji tirsa hemi zahf hebitîbûn Aqil û edeb li balê bûn Û gelek bi hisn û cemal bû(Çîroka Nebî Ûsiv, iranistik.uni-goettingen.de, jêwergirtin 2006).
ji: Ji erebî.
: cemalî cemalîtî cemaltî
cemal Reiz
schönes Aussehen
Schönheit