Encamên lêgerînê
celal 1. mezinayi, gewretî 2. hêrs m
1. mezinayî, gewretî 2. hêrs m
celalli 1. (kesê) hêrsok û sirt 2. dijwar, bicoş rd
celal m ark
celalî dîr/nd Celâlî (ilk olarak Yavuz Sultan Selim devrinde ortaya çıkan Bozoklu Derviş Celâlî’in adamlarına ve ondan yana olanlara, sonraları da ortaya çıkan bütün asîlere verilen ad)
celal (navdêr, nêr) celal: robar, ro, çem (bi taybetî yên meyav anku ne kûr), Celal: navek zelaman e.
ji wêjeyê: Baranê ava celalê gundî şêlî kir..
: celalî, celalîk
celalî (navdêr, mê) rewşa celalbûnê.
ji: celal + -î
celal Allmacht
Erhabenheit
Majestät