Encamên lêgerînê
celad cellat.
nd/nt 1. cellât 2. cani
celadet m celâdet, yiğitlik
celadî m cellâtlık
celad 1. stûbir 2. mêrkuj
(navdêr) kesa/ê ku bi birryara dewletê kesên tawanbar dikuje, serbirr, serjêker, (mecazî) kesa/ê ku gelek kes kuştine.
Herwiha: cellad.
ji: Ji erebî.
: celadî celadîtî celadtî
celadet (rengdêr) mêxasî, mêranî
celadî (navdêr, mê) rewşa celadbûnê.
ji: celad + -î
celad Henker
Scharfrichter
Vollstrecker
celad m/n. celad n.
celadî m. celadîye, celadênî m.
celad serbir, celad