Encamên lêgerînê
cebar 1. zorbaş, zorker 2. cebar (Xwedê) 3. komeke stêrkan ku li başûrê asîman tê di­tin ast 4. (jina) pêkhatî, çawekirî rd/nd
1. zorbaş, zorker 2. cebar (Xwedê) 3. komeke stêrkan ku li başûrê asîman tê dîtin ast 4. (jina) pêkhatî, çavvekirî rd/nd
cebar m lökün, lök
cebar (i) nd/nt çıkıkçı, kırıkçı, sınıkçı
cebar (ii) nd 1. Allah 2. cebar, güç sahibi
cebar (iii) ast/nd göğün güney kısmında bulunan bir takım yıldız
cebar kirin löklemek
cebarî (i) m çıkıkçılık, kırıkçılık, sınıkçılık
cebarî (ii) m kitre, kestere (gevenden çıkarılan bir tür zamk)
cebarkirî rd löklenmiş olan
cebarkirin m lökleme
cebartî m kırıkçılık, sınıkçılık
cebar cerahê keştek û endamên ku ji cih derketine
(navdêr, mê) bijîşk, nijdar, doktor, hekîm, tebîb, pispora/ê nesaxiyan, kesa/ê nesaxan sax dike, şarezaya/yê nexweşiyan, kesa/ê nexweşan derman dike.
Herwiha: cebbar.
Herwiha: cerah.
ji: Ji erebî.
Bikaranîn: Lêker: cebar kirin. Navdêr: cebarkirin Rengdêr: cebarkirî.
: cebarî, cebarîtî, cebartî, cebirandin, cebirandî, cebiriyayî, cebirî, cebirîn, cebirîner
cebar kirin (lêker)(Binihêre:) cebar
cebarî (navdêr, mê) bijîşkî, nojdarî, hekîmî, luqmanî, doktorî, duxtorî, tixtorî, bijîşkbûn, rewşa cebarbûnê.
ji: cebar + -î
cebarkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye cebar kirin
cebarkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) cebar
cebar n. home., heq, reb, allah, olî, xaliq, ellah, xulik n.
cebarî m. sîrij, sîrêj, sîrêz n.