Encamên lêgerînê
cangiran rd 1. hantal, ağır (işi, davranışları ağır ve yavaş) * yekî pir cangiran e, kar ji destê wî dernakeve çok hantal biri, elinden iş çıkmıyor 2. halsiz, bitkin
cangiran bûn l/ngh hantallaşmak
cangiranbûn m hantallaşma
cangiranî m 1. hantallık 2. rahatsızlık (sağlık açısından)
cangiranî kirin l/gh erinmek
cangiranîkirin m erinme
cangiran canazar, teral
(rengdêr) bêxîret, leşgiran, axgiran, gangox, betî, himbil, barûte, laxerî, tembel, arode, kislan, dexes, goc, kasilî, tiral, destgiran.
Herwiha: cangran.
ji: can + giran.
: cangiranî cangiranîtî cangirantî
cangiran (bûn) (biwêj) ji bo deyndarê ku deynê xwe giran dike tê gotin. erê, ez dizanim ku egît mirovekî can-giran e, li disa jî ew eşyayin ku piwîst in min dan1.
cangiranî (navdêr, mê) rewşa cangiranbûnê.
ji: cangiran + -î.
Bikaranîn: Lêker: cangiranî kirin. Navdêr: cangiranîkirin
cangiranî kirin (lêker)(Binihêre:) cangiranî
cangiranîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) cangiranî
cangirankî (navdêr, mê) bi cangiranî, bi pesti.
ji: cangiran +-kî
cangiran rd. xengar, cangiran, paygiran, ximbil, lasgiran, hengar, gangiran
cangiranî m. cangiranîye, ximbilîye, lasgiranîye, xengarîye, paygiranîye, ximbilênî, cangiranênî, lasgiranênî m.