Encamên lêgerînê
canî nd/nt cani, kıyıcı
canîhesp n erkek tay
canîk nd/nt tay
canîkyê mê dişi tay
canîkyê nêr erkek tay
canîkyê qer siyah aygır
canîmehîn m dişi tay
canîng m canan
canîtî m canilik
canî 1. têjika mehînê; cahnî 2. tor û negihiştî
1. ji can (rengdêr) giyanî, ruhî, rewanî, derûnî, psîkolojîk, psîkî.
ji: can + -î 2. ne kirêtî. Binêre;, ciwanî 2. dewarên genc. Binêre;, canîk
canîk (navdêr) caş, sîpe, xotîk, daş, cehşik, dehşik, dewarên (bi taybetî hespên) ciwan, dewarên ku hê temam mezin nebûne, canî, îlik.
Herwiha: canî ciwanîk ciwanî.
ji: ciwan (genc) + -î + -k
canîtî (navdêr, mê) mêrkujî, mirovkujî, kujerî.
ji: can +-îtî
canî Fohlen
Füllen
canî m. zoo. canî, kure, cuyanî, cane, kurî, cone, cuyane, cahane, cune n.
m/n. qetil, kistox, canî, merdimkistox, qeb’lkar, qitil n.
canîyane rd. qetilane, kistoxane, canîyane, merdimkistoxane, qetilkarane, qetilkî