Encamên lêgerînê
cahil 1. nexwende, pîtnenas (ji bo kesê ku ne xwendiye, perwerde nedîtiye) 2. nezan (kesê ku der barê tiştekî de ne xwedî agahiyeke têr e) 3. nezan, naşî, cahil (keç û xortên xeşîm, tor û bor, bêtecrûbe) rd
1. nexwende, pîtnenas (ji bo kesê ku ne xwendiye, perwerde nedîtiye) 2. nezan (kesê ku der barê tiştekî de ne xwedî agahiyeke têr e) 3. nezan, naşî, cahil (keç û xortên xeşîm, tor û bor, bêtecrûbe)rd
cahil kalmak nexwende man, nezan man, cahil man
nexwende man, nezan man, cahil man
cahilâne nezankî, naşiyane, bi nezanî, cahilane rd/h
cahilce nezankî, bi nezanî, naşiyane, cahila­ne rd/h
nezankî, bi nezanî, naşiyane, cahilane rd/h
cahiline nezankî, naşiyane, bi nezanî, cahi­lane rd/h
cahiliye cahîliye (di nav Ereban de serdema beriya îslamiyetê) m
cahîliye (di nav Ereban de serdema beriya Îslamiyetê) m
cahillik I. nexwendetî, pîtnenasî 2. nezanî, cahılî, cahiltî 3. naşîtî, nezanî, xeşîmî, cahîlî, cahiltî m
1. nexwendetî, pîtnenasî 2. nezanî, cahîlî, cahiltî 3. naşîtî, nezanî, xeşîmî, cahîlî, cahiltîm
cahillik etmek 1) nezanî kirin, ca­hili kirin 2) naşîtî kirin (qusûrkirina ji ber xeşîmtî û naşîtiyê)
1) nezanî kirin, cahilî kirin 2) naşîtî kirin (qusûrkirina ji ber xeşîmtî û naşîtiyê)
cahil 1. cahil, bilgisiz 2. genç, toy delikanlı (zihin bakımında yeterince gelişmemiş)
cahil man cahil kalmak
cahilane rd/h cahilâne, cahilce
cahilî m cahillik, cehalet
cahiliye m cahiliye (Araplarda Müslümanlıktan önceki çağ)
cahilok rd cahil, genç, toy
cahiltî m cahillik
cahiltî kirin cahillik etmek
cahil 1. nezan, nebeled 2. nûgihiştî
(rengdêr) nexwendewar, bêsewad, kesa/ê ku xwendin û nivîsînê nizane, xişîm, naşî, nezan, tor, ecemî, nefama, negihiştî, netêgihiştî, nezan, saf, xav, dilsaf, dilpak, dilpaqij.
Herwiha: cahêl.
Têkildar: cehêl.
ji: ji erebî جاهل.
Bikaranîn: Lêker: cahil bûn, cahil kirin. Navdêr: cahilbûn, cahilkirin Rengdêr: cahilbûyî, cahilkirî.
: cahilî cahilîtî cahiltî
cahil bûn (lêker)(Binihêre:) cahil
cahil kirin (lêker)(Binihêre:) cahil
cahil man (lêker)nexwende man, nezan man.
ji: cahil + man
cahilane (rengdêr) bi awayekî cahil, nezankî, naşiyane, kûvî, hovane, tolazane, felîtane.
ji: cahil + ane
cahilbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) cahil
cahilbûyî (rengdêr) (Binihêre:) cahil
cahilî (navdêr, mê) naşîtî, xişîmî, torîtî, ecemîtî, naîvîtî, cehalet, nezanî, cehl, negihiştîtî, naîvbûn.
Herwiha: cahêlî cahêlîtî cahêltî cahilîtî cahiltî.
ji: cahil + -î
cahiliye rewşa nezaniyê ya beriya misilmanbûnê
cahilkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye cahil kirin
cahilkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) cahil
cahiltî 1. nezantî, nebeledî 2. nûgihiştîtî
cahil des Lesens und Schreibens unkundig
ungebildet
unwissend
cahil rd. xesîm, pese, xam, nasî, cahîi, ece m., nêzan, cahal, nehsî, xom