Encamên lêgerînê
cûn 1.kurşuni (renk). 2.maviye çalan beyaz.
cûn (i) bnr conî
l/gh çiğnemek
cûn (ii) n döl
cûn (iii) n parça * cûnek bide min bana bir parça ver
cûn (iv) rd 1. gri, koyu giri, kurşunî 2. kırçıl
cûn (v) m çiğneme
cûn kirin l/gh daldırmak
cûna m bir kadın baş örtüsü
cûnek rd grice, grimsi, sincabî renk
cûnekî rd 1. grice, grimsi 2. kırçıl, kırçılca
cûnekî bûn l/ngh kırçıllanmak, kırçıllaşmak
cûnekîbûn m kırçıllanma, kırçıllaşma
cûng (i) bot/n düğün çiçeği (Ranuncus)
cûng (ii) n dış köşe
cûnî bot/m cacık otu
bnr cinî, cinowî
cûnikî rd 1. grice, grimsi 2. kırçıl, kırçılca
cûnkirin m daldırma
cûnta m cunta
cûntaparêz nd/nt cuntacı
cûntaparêzî m cuntacılık
cûn [I] 1. cûniyê ser keviran, kortika kêvir 2. kortala dankutanê [II] 1. tov 2. avik [III] parçe, tîke [IV] 1. gewr, rengê hêşînkew 2. kever *"rêç rêça kera cûn e, sûc sûcê bûkên nû ne" [V] gûn, reng [VI] cûyîn, cûtin
1. dan ber didanan (lêker)(navdêr, mê) dan ber didanan, diran lê dan (tiştek çirr yê hûr nebe, wek benîşt anku qajik).
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: جوون.
Herwiha: cûtin, cûyan, cûyîn, cîn, cîtin, cwîn, cwîtin, cwîyîn.
Bide ber: çûn. Tewîn: Lêker: -cû-.
ji: Proto-hindûewropî: ģyeu- (cûn, cûtin, gestin, gezandin, leq lê dan) Proto-aryayî: jyau- (cûn, cûtin) Pûnjabî: jw- (cûn, cûtin) Middle Persian: jw- (cûn, cûtin) Farisî: javīdan/jav- (cûn, cûtin) ir Kurdî: cûn, cûtin (-cû-) (cûn, cûtin) ... , (Zazakî: cawîten/caw- (cûn, cûtin) Rûsî: жевать (ževát’) (cûn, cûtin) Înglîzî: chew (cûn, cûtin), Almanî: kauen (cûn, cûtin) ...Çavkanî: Cheung p.226 Pokorny: 400 Hevreh: cênîk.
: cûyayî, cûyî, cûyok.
Bi zaravayên kurdî: Kurmancî: cûn, cûtin, Kurdî (Soranî): cwîn, feylî: Lekî: Hewramî: Zazakî: cawitene
cûnandin (lêker)(navdêr, mê) sefandin, sinifandin, cûrandin, polandin, kategorîze kirin
cûne dixwe heft libê sabûnê, lê cûna nayê qanûnê (biwêj) ji bo kesên ku rastbûn û duristbûna wan ne guncan be tê bikaranîn. min ji te re got ezbenî, ev nabe mirov û însan. cûne dixwe heft libê sabûnê, lê cûna nayê qanûnê.
cûnek (navdêr, mê) cûnekî.
ji: cûn +-ek
cûnekî (navdêr, mê) spiyê qirêjokî, gewrikî, spîçole, sîxboz, boz, cûn, cûnek.
ji: cûnek + -î
cûnekî bûn (lêker) spîçole bûn, boz bûn, sîxboz bûn.
ji: cûnekî + bûn
cûnekîbûn (navdêr, mê) spîçolebûn, bozbûn, sîxbozbûn, spîçole bûn, boz bûn, sîxboz bûn.
ji: cûnekî +bûn
cûnî curnik
cûn Dotterblume
Hahnenfuß
cûn lg. cutene, cuwitene, cawitene, cuyene
m. kîm. erzîz, zîriç, qerqesun, erjîj, zêrç, qersun n.
m. bot. gula wisarî, vîlika wisarî m.
rd. simorgon, sincabî, simorreng, simorên
cûnek rd. simorgon, sincabî, simorreng, simorên
cûnekî rd. simorgon, sincabî, simorreng, simorên
cûng m. bot. gula wisarî, vîlika wisarî m.
m. bot. vasê cadxî, cadxvas n.
cûnî m. bot. vasê cadxî, cadxvas n.
cûns rd. erzîzgon, qersunên, erzîzî, erzîzên, gewro tarî, zêrçreng, hel, qersunî
cûnsî rrî. erzîzgon, qersunên, erzîzî, erzîzên, gewro tarî, zêrçreng, hel, qersunî
cûnta m. cûnta m.
cûntaparêz rd. cûntawaz, cûntaperwer, cûntaparêz, cûntacî
cûntavan m/n. cûntawan, cûntacî n.
cûn cûn, cûtin